Przeglądarka, z której korzystasz jest przestarzała.

Starsze przeglądarki internetowe takie jak Internet Explorer 6, 7 i 8 posiadają udokumentowane luki bezpieczeństwa, ograniczoną funkcjonalność oraz nie są zgodne z najnowszymi standardami.

Prosimy o zainstalowanie nowszej przeglądarki, która pozwoli Ci skorzystać z pełni możliwości oferowanych przez nasz portal, jak również znacznie ułatwi Ci przeglądanie internetu w przyszłości :)

Pobierz nowszą przeglądarkę:

Lublin

1 sierpnia 2015 r.
8:20

"Zrobiłem kanapki, nawet maszynki do golenia nie brałem". Pan Tadeusz z Lublina w dniu powstania miał 19 lat

30 13 A A
Dziś pan Tadeusz ma 90 lat i wspomina zdarzenia z 1944 roku. „Tadek” w dniu wybuchu powstania warszawskiego miał 19 lat
Dziś pan Tadeusz ma 90 lat i wspomina zdarzenia z 1944 roku. „Tadek” w dniu wybuchu powstania warszawskiego miał 19 lat

50 niemieckich chlebaków, 50 noży, 8 kg krojonego tytoniu, 25 saperek i łopat, 10 siekier. Mięsne konserwy, smalec, słonina, dwukrotnie wędzona wędlina i makaron w ilości wystarczającej dla 80 osób na 3-4 dni walki. Taką listę zakupów w lipcu 1944 dostał od dowódcy młody lublinianin, który brał udział w powstaniu warszawskim. W sobotę Tadeusz Pietrzyk weźmie udział w rocznicowych uroczystościach. Jak co roku

Artykuł otwarty

Czytaj Dziennik Wschodni bez ograniczeń. Sprawdź naszą ofertę

Artykuł otwarty
AdBlock
Szanowny Czytelniku!
Dzięki reklamom czytasz za darmo. Prosimy o wyłączenie programu służącego do blokowania reklam (np. AdBlock).
Dziękujemy, redakcja Dziennika Wschodniego.
Kliknij tutaj, aby zaakceptować

Dziś pan Tadeusz ma 90 lat. Mieszka w śródmieściu Lublina. Na spotkanie przychodzi z oliwkowym chlebakiem z logo Muzeum Powstania Warszawskiego. Telefon nosi na smyczy z takim samym znakiem. Pytany, czy często wspomina powstanie i komuś o nim opowiada, kręci głową.

– E, nie. Tylko jak się spotykamy w Warszawie, to rozmawiamy. Kiedyś widywaliśmy się 1 sierpnia na Powązkach, a teraz na oficjalnych uroczystościach. Ale jest nas coraz mniej. Z mojej kompanii 1114 ppor. „Andrzeja Prawdzica” zostało nas dwóch – mówi cicho.

Dwie ucieczki

Rodzice pana Pietrzyka pochodzą z Lublina. Ale wojna zastała rodzinę na Wołyniu, w Dubnie. – Ojciec miał tam pracę i tam mieszkaliśmy – wspomina pan Tadeusz, który urodził się w Dubnie w 1925 roku i zanim znalazł się w Warszawie najpierw uciekł z niemieckiego transportu, którym okupant chciał go wywieźć na roboty. A później, już w Lublinie, uciekł z obozu z ul. Wesołej, bo z innymi młodymi mężczyznami był wcielony do Służby Budowlanej Baudienst. Była to forma przymusowej pracy Polaków na rzecz III Rzeszy.

– Niemcy brali na roboty mój rocznik. Z transportu uciekłem w Przemyślu. I z tego Przemyśla przyszedłem, głównie nocami, do Lublina. Tu miałem rodzinę. A jak mnie wzięli do Baudients to uciekłem do Warszawy, do kuzynów, Kazimierza Czyża i Bolesława Czyża. Oni byli w AK. Trafiłem do kompanii 1114, gdzie Kazimierz Czyż ps. Andrzej Prawdzic był dowódcą. To było dla mnie oczywiste, że byłem w konspiracji i poszedłem do powstania. Miałem 19 lat, byłem dorosły, sam o sobie decydowałem – opowiada.

To od ppor. Prawdzica „Tadek”, bo taki miał pseudonim konspiracyjny, dostał w lipcu 1944 roku rozkaz przygotowania dla kompanii żywności na 3-4 dni. Na tyle dni przewidywano walki o oswobodzenie Warszawy.

Nie zdążę zapuścić zarostu

– Miałem 10 tys. złotych, a zakupy robiłem na tzw. Karcelaku i na Targowej, gdzie były rzeczy z niemieckich magazynów i transportów. Nawet broń. Konserwy kupowałem po 3-4 sztuki i woziłem w teczce do mieszkania, które było skrzynką kontaktową. Zakupy, które miały być aprowizacją dla 80 osób oraz potrzebne w czasie powstania rzeczy – chlebaki, saperki, noże, tytoń, berety trafiły – jak wspomina Pietrzyk – na miejsce koncentracji przywiezione dwoma dorożkami.

Pan Tadeusz do dziś ma biało-czerwoną opaskę. Opaski dla powstańców kupowała „Sława”, żona dowódcy. W jednej z drukarń na Starym Mieście nadrukowano na nich orzełka, litery W.P. i numer kompanii. Napis powstały w lipcu 1944 roku jest czytelny do dziś, choć z dawnej opaski został tylko fragment.

– 1 sierpnia miałem się zameldować o godz. 16 w gmachu Rady Głównej Opiekuńczej przy placu Dąbrowskiego. Wówczas miała być godzina „W” i początek powstania. Nie myślałem, że może się stać cos niedobrego, że mogę zginąć lub zostać ranny czy nawet kaleką. Przygotowałem bieliznę, ubrania a przede wszystkim swojego mausera. Martwiłem się, że mam zbyt mało naboi, ale liczyłem, że zdobędę karabin, a mauser będzie tylko bronią dodatkową. Trzy, cztery dni szybko miną i Warszawa będzie wolna. Zrobiłem kanapki. Nie zabrałem nawet maszynki do golenia, bo wówczas goliłem się raz na 10 dni – relacjonuje Pietrzyk.

Szturm na pocztę

2 sierpnia brał udział w zdobywaniu gmachu Poczty Głównej przy pl. Napoleona. W ręce powstańców trafiła wówczas broń, amunicja, wyposażenie wojskowe, a nawet duży wybór papierosów.

– Pamiętam, że gdy minęło podniecenie towarzyszące szturmowi na pocztę, czułem się bardzo zmęczony i senny. W następnych dniach powstania spałem rzadko i krótko – wspomina były powstaniec, który następnego dnia brał udział w ataku na pierwszy warszawski wysokościowiec, czyli siedzibę Polskiej Akcyjnej Spółki Telefonicznej. Załoga PAST-y składała się z około 150 żołnierzy, w tym SS-manów. Dlatego miejsce przy ul. Zielnej było niebezpieczne dla powstańców i cywilów poruszających się po pobliskich ulicach. Po niepowodzeniu zgłosił się na ochotnika, by ponowić atak na PAST-ę.

Zanim doszło do drugiej próby zdobycia budynku, sekcja „Tadka” sporo czasu spędzała na czujce. Z okien zajętych domów pilnowali ruchu Niemców w Ogrodzie Saskim i wypatrywali „gołębiarzy” – niemieckich strzelców wyborowych.

– Nie mogę sobie teraz uświadomić, jak mogłem żyć bez 8-godzinnego snu. Po tygodniu walk potrafiłem spać wszędzie i o każdej porze – wspomina „Tadek”.

Portfel i kule

9 sierpnia wieczorem Pietrzyk był jednym z powstańców, którzy zmienili czujkę w kamienicy przy ul. Królewskiej 29. – Umieściliśmy się każdy na jednym piętrze i staraliśmy się nie zasnąć, co nie było łatwe. Byliśmy tak niedospani, że strzały z armaty by nam nie przeszkadzały. Starałem się być w ruchu, chodzić między pokojami. Kiedy jednak zacząłem drzemać, usłyszałem tupot butów na ulicy. Umieszczony na dachu tramwaju karabin maszynowy ostrzeliwał okna. Nas było trzech, atakowało około 50. Ukraińców lub Rosjan na niemieckiej służbie. Na szczęście przyszła odsiecz – relacjonuje lublinianin wydarzenia z 1944 roku.

To był najbardziej dramatyczny moment powstania dla pana Tadeusza. Kiedy rzucał z balkonu granat w stronę atakujących Ukraińców, poczuł uderzenie w pierś po prawej stronie. I zobaczył, że na lewej dłoni ma dużą ranę. Nie krwawiła, ale widać było kości.

– Nawet nie czułem, że jestem ranny, zwłaszcza, że skórzany portfel osłabił uderzenie. Dopiero jak doszedłem do klatki schodowej, zemdlałem. Sanitariuszka „Sława”, żona naszego dowódcy, opatrywała mi rękę nie wiedząc, że jestem także ranny w pierś. Obudziłem się, gdy znoszono mnie na noszach.

Opatrunki robił mi „Żubr”, student medycyny. Pamiętam, że leżałem bez kurtki i koszuli, a „Żubr” ładował mi w pośladki sól fizjologiczną, bo straciłem dużo krwi. Następny raz odzyskałem przytomność w szpitalu zorganizowanym w budynku PKO na ul. Jasnej. Widziałem plamy krwi na noszach, z których mnie zdejmowano. Miałem gorączkę. Zakonnica zaczęła mnie przygotowywać do przejścia na tamten świat, zachwalając, jak tam jest dobrze, bo będę bliżej Boga. Dała mi spokój jak jej zaproponowałem, żeby sama tam szła – relacjonuje Pietrzyk.

Ślubna koszula

Do dziś wspomina, że nadal ma w płucach odłamki. – O proszę, ślad po powstaniu – mówi pan Tadeusz i pokazuje wypukłość na lewej dłoni.

„Tadek” przebywał w różnych powstańczych szpitalach, przenoszony w miarę zmieniającej się sytuacji w mieście. Były dramatyczne chwile, gdy niemiecki pocisk rozbijał ścianę i ranni z łóżkami niemal spadali z piętra na piętro lub wręcz ginęli w gruzach.

W drugiej połowie września powstańcy usłyszeli artyleryjską kanonadę zza Wisły. Szereg rosyjskich pocisków padło na ul. Wilczą i w okolicy. Jeden z pocisków rozerwał się koło budynku, gdzie był szpital, a odłamek uderzył w piec kaflowy tuż obok „Tadka”. – Gdybym podniósł głowę, odłamek by mi ją rozbił jak dynię – wspomina.

Czwartego dnia po kapitulacji Tadeusz Pietrzyk był w powstańczym szpitalu zorganizowanym w oficynie kamienicy przy Mokotowskiej. Miał na sobie szpitalną koszulę, szlafrok kąpielowy i dziurawe pantofle. Wszystkie jego rzeczy osobiste przepadły wraz z plecakiem. Jedna z sanitariuszek obiecała, że przyniesie mu jakieś ubrania, w których będzie mógł wyruszyć w drogę do jenieckiego obozu w Niemczech.

– Dostałem piękną, białą popelinowa koszulę, która zatrzymałem na pamiątkę powstania. Mam ją do dziś. Nawet brałem w niej ślub – przyznaje „Tadek”. Koszula przewędrowała z nim pół Europy, podobnie jak skórzana teczka, w której dostał na drogę: pół kilo cukru, ćwierć kilo masła, 2 kg sucharów, papierosy. Powstańcy dostawali też po kapitulacji żołd – 500 zł.

Do Polski i do Lublina Tadeusz Pietrzyk wrócił w grudniu 1945 roku. Przypłynął statkiem z Lubeki. Po latach, gdy przypomina sobie powstanie i udział w nim, jest głęboko przekonany, że miał ogromne szczęście, że przeżył.

Pan Tadeusz siedzi na ławeczce na placu Litewskim i wkłada do chlebaka zdjęcia i biało-czerwoną opaskę. Pytany, czy był w czasach PRL szykanowany za udział w powstaniu, uśmiecha się i opowiada, jak pracował w biurze komendy wojewódzkiej Służby Polsce. – Do dziś mam opinię, jaką pracownikom wystawiał kierownik. O mnie napisał, że dobrze pracuję, chcąc zmazać przeszłość. Tak mi napisał, wie pani, zmazać przeszłość.

Przy pisaniu tekstu korzystałam ze wspomnień, jakie Tadeusz Pietrzyk ps. Tadeusz z Kompanii 1114, zgrupowanie mjr. Bartkiewicza spisał w 2006 roku

Czytaj więcej o:

Komentarze 13

Najlepsze · Najnowsze
Avatar
Mieczysław / 6 lutego 2016 o 19:11

Pan Tadeusz Pietrzyk obecnie przebywa w Domu Starców w Lublinie, przy al. Kraśnickiej.

Avatar
Janek / 4 sierpnia 2015 o 22:06

chwala tym co walczyli ale dowodztwo w anglii powinno wisiec na drzewie Przez ich glupote zginelo 2oo tys ludzi i warszawa zostala zrownana z ziemia

Brat mojego dziadka zawsze opowiadał, że to była taka oddolna siła, której nikt i nic nie byłoby w stanie powstrzymać. Ci młodzi ludzie tak nienawidzili okupantów, tak chcieli walczyć o wolną Polskę. Czy z rozkazem czy bez niego powstanie i tak by wybuchło. Chwała bohaterom!

Avatar
Klom / 3 sierpnia 2015 o 07:02

chwala tym co walczyli ale dowodztwo w anglii powinno wisiec na drzewie Przez ich glupote zginelo 2oo tys ludzi i warszawa zostala zrownana z ziemia

A w Leningradzie w czasie okrążenia miasta przez szkopów zginęło ponad 750 tys ludzi i nikt na ten temat nie pisze takich głupstw jak Ty dobrodzieju. To Polacy rozpoczęli wojnę czy Hitler + Stalin ?

Avatar
Gość / 2 sierpnia 2015 o 21:53
Bardzo dziękujemy Panie Tadeuszu. Dużo zdrowia.
Avatar
Gość / 2 sierpnia 2015 o 20:35
Wiele zawdzięczamy takim bohaterom jak Pan Jesteśmy dumni ze mamy takich przodków
Avatar
Gość / 2 sierpnia 2015 o 06:55
chwala tym co walczyli ale dowodztwo w anglii powinno wisiec na drzewie Przez ich glupote zginelo 2oo tys ludzi i warszawa zostala zrownana z ziemia
Avatar
Gość / 1 sierpnia 2015 o 12:53
Miałeś chłopie szczęście, że wróciłeś z tej eskapady. Z mojej rodziny brat ojca wybrał się do Warszawy zgodnie z rozkazem władz AK. Szła Ich duża grupa brzegiem Wisły. Koło Puław w nocy rozpalili ognisko nad Wisłą i tam zaskoczyli Ich kacapy strzelając z automatów w plecy. Wszyscy zginęli i nawet nie wiadomo gdzie Ich mogiły.
Avatar
Gość / 1 sierpnia 2015 o 12:36
Chwyta za serce, nawet nie zdajemy sobie sprawy jak wiele zawdzięczamy mijanym na ulicach.
Avatar
Gość / 1 sierpnia 2015 o 10:42
Powinniśmy zawsze pamiętać o takich bohaterach, to dzięki nim żyjemy teraz w wolnej Polsce. Bardzo dobry tekst!
Avatar
Gość / 1 sierpnia 2015 o 10:39
Tak, ktoś chwali tekst, a Wy już chcecie sprzedać prenumeratę. Wstyd.
Avatar
Mieczysław / 6 lutego 2016 o 19:11

Pan Tadeusz Pietrzyk obecnie przebywa w Domu Starców w Lublinie, przy al. Kraśnickiej.

Avatar
Janek / 4 sierpnia 2015 o 22:06

chwala tym co walczyli ale dowodztwo w anglii powinno wisiec na drzewie Przez ich glupote zginelo 2oo tys ludzi i warszawa zostala zrownana z ziemia

Brat mojego dziadka zawsze opowiadał, że to była taka oddolna siła, której nikt i nic nie byłoby w stanie powstrzymać. Ci młodzi ludzie tak nienawidzili okupantów, tak chcieli walczyć o wolną Polskę. Czy z rozkazem czy bez niego powstanie i tak by wybuchło. Chwała bohaterom!

Avatar
Klom / 3 sierpnia 2015 o 07:02

chwala tym co walczyli ale dowodztwo w anglii powinno wisiec na drzewie Przez ich glupote zginelo 2oo tys ludzi i warszawa zostala zrownana z ziemia

A w Leningradzie w czasie okrążenia miasta przez szkopów zginęło ponad 750 tys ludzi i nikt na ten temat nie pisze takich głupstw jak Ty dobrodzieju. To Polacy rozpoczęli wojnę czy Hitler + Stalin ?

Avatar
Gość / 2 sierpnia 2015 o 21:53
Bardzo dziękujemy Panie Tadeuszu. Dużo zdrowia.
Avatar
Gość / 2 sierpnia 2015 o 20:35
Wiele zawdzięczamy takim bohaterom jak Pan Jesteśmy dumni ze mamy takich przodków
Avatar
Gość / 2 sierpnia 2015 o 06:55
chwala tym co walczyli ale dowodztwo w anglii powinno wisiec na drzewie Przez ich glupote zginelo 2oo tys ludzi i warszawa zostala zrownana z ziemia
Avatar
Gość / 1 sierpnia 2015 o 12:53
Miałeś chłopie szczęście, że wróciłeś z tej eskapady. Z mojej rodziny brat ojca wybrał się do Warszawy zgodnie z rozkazem władz AK. Szła Ich duża grupa brzegiem Wisły. Koło Puław w nocy rozpalili ognisko nad Wisłą i tam zaskoczyli Ich kacapy strzelając z automatów w plecy. Wszyscy zginęli i nawet nie wiadomo gdzie Ich mogiły.
Avatar
Gość / 1 sierpnia 2015 o 12:36
Chwyta za serce, nawet nie zdajemy sobie sprawy jak wiele zawdzięczamy mijanym na ulicach.
Avatar
Gość / 1 sierpnia 2015 o 10:42
Powinniśmy zawsze pamiętać o takich bohaterach, to dzięki nim żyjemy teraz w wolnej Polsce. Bardzo dobry tekst!
Avatar
Gość / 1 sierpnia 2015 o 10:39
Tak, ktoś chwali tekst, a Wy już chcecie sprzedać prenumeratę. Wstyd.
Zobacz wszystkie komentarze 13

Skomentuj

Zaznacz "Nie jestem robotem", by dodać komentarz:
Twój komentarz został dodany

Pozostałe informacje

Tu mają powstać nowe fabryki, składy i magazyny w Lublinie. 44 hektary gruntu
galeria

Tu mają powstać nowe fabryki, składy i magazyny w Lublinie. 44 hektary gruntu 0 0

Ratusz wskazuje na Felinie tereny pod nowe fabryki, składy i magazyny. Pod ich budowę chce przeznaczyć ponad 44 ha gruntu zarezerwowanego dziś na pola uprawne i tereny nauki. Zmiany miałyby również dotyczyć terenów dawnej odlewni żeliwa przy ul. Metalurgicznej.

AZS UMCS Lublin zawarł porozumienie z grupą UMCS Biega

AZS UMCS Lublin zawarł porozumienie z grupą UMCS Biega 0 0

LEKKOATLETYKA Tym samym uczelniany klub poszerzył swoje pole działania o kolejną dyscyplinę sportową. Na terenie Parku Akademickiego 5 czerwca odbędzie się 21 Bieg o Puchar Rektora UMCS

Rozebrany mężczyzna na torach. Trzeba było go gonić

Rozebrany mężczyzna na torach. Trzeba było go gonić 0 1

W środę nad ranem 36-letni mężczyzna biegał po torach w Białej Podlaskiej. – Przez tę sytuację został zatrzymany cały skład i były trudności w ruchu – informuje nasz czytelnik.

Pieszy Lublin dostaje z Warszawy argumenty!
Wiersze między newsami

Pieszy Lublin dostaje z Warszawy argumenty! 0 0

O wyższości chodzenia na piechotę pisał poeta już pół wieku temu. Miron Białoszewski o chodzeniu i… pluciu

Sokoły zamieszkały na kominie elektrociepłowni. Doczekały się 5 piskląt. "Ewenement"
galeria

Sokoły zamieszkały na kominie elektrociepłowni. Doczekały się 5 piskląt. "Ewenement" 6 2

To ewenement na ogólnopolską skalę. Para sokołów wędrownych, która kilka lat temu zagnieździła się na kominie Elektrociepłowni Lublin Wrotków doczekała się aż pięciu piskląt – trzech samiczek i dwóch samców. Jak dotąd w Polsce tak licznego lęgu tego gatunku ptaków jeszcze nie udokumentowano.

Nie zauważył, że ktoś go wyprzedza. Porsche dachowało

Nie zauważył, że ktoś go wyprzedza. Porsche dachowało 0 8

Nieostrożny kierowca peugeota wjechał w wyprzedzające go porsche. Dwie osoby trafiły do szpitala.

Dni Puław 2018: Koncerty, spektakl, spotkania
25 maja 2018, 15:00

Dni Puław 2018: Koncerty, spektakl, spotkania 4 4

W dniach 25-27 maja odbędzie się tegoroczna edycja rodzinnej imprezy Dni Puław. Na mieszkańców czekają atrakcje w postaci koncertów, spektakli i animacji dla całych rodzin.

Burze i grad. IMGW wydało ostrzeżenie dla woj. lubelskiego

Burze i grad. IMGW wydało ostrzeżenie dla woj. lubelskiego 21 0

W Lubelskiem mogą pojawić się burze z gradem - ostrzegają meteorolodzy.

Opole Lubelskie: Testowali system zraszania murawy na stadionie

Opole Lubelskie: Testowali system zraszania murawy na stadionie 3 3

Trwają prace na stadionie przy ul. Kolejowej w Opolu Lubelskim. Właśnie zamontowano i oddano do użytku automatyczny system zraszania murawy. Ułożona jest też warstwa wegetacyjna, lada dzień posiana zostanie trawa. Pozostaje tylko pytanie, czy miejscowa drużyna dostosuje się do poziomu boiska.

Jak działa wirtualne biuro

Jak działa wirtualne biuro 0 0

Przez korzystanie z usług wirtualnego biura rozumie się wynajmowanie od niego adresu do korespondencji, kierowanej do naszej firmy, miejsca do spotkań z naszymi klientami i sali konferencyjnej. Ale to nie jedyne korzyści, wynikające z użytkowania wirtualnego biura!

Azoty podsumowują kwartał. Spadły przychody i zyski

Azoty podsumowują kwartał. Spadły przychody i zyski 4 1

O ponad 90 milionów złotych spadła wysokość przychodów Zakładów Azotowych „Puławy” i spółek zależnych w pierwszym kwartale tego roku. Spadł też zysk, marża i produkcja nawozów. Podobne dane spłynęły z Polic i Kędzierzyna.

Nowe 5 zł na sto lat odzyskania niepodległości. Tyle monet ile Polaków

Nowe 5 zł na sto lat odzyskania niepodległości. Tyle monet ile Polaków 64 3

„100-lecie odzyskania przez Polskę niepodległości” to szczególna moneta o nominale 5 zł, którą Narodowy Bank Polski wprowadził do obiegu 22 maja. Bank wybił tyle monet, ilu jest Polaków – 38 424 000 sztuk.

Kto dokończy bibliotekę? Budowa przerwana, wykonawca zbankrutował
Alarm 24

Kto dokończy bibliotekę? Budowa przerwana, wykonawca zbankrutował 2 0

– Przerwano budową biblioteki w Ludwinie. Budynek, który miał być wizytówką gminy i całego pojezierza, stoi i niszczeje – alarmuje nasz Czytelnik. – Wszystko jest pod kontrolą – uspokaja wójt gminy.

Wysokie zaprasza na weekend. Dzień Samorządu Terytorialnego i Dzień Muzealnika
27 maja 2018, 14:00

Wysokie zaprasza na weekend. Dzień Samorządu Terytorialnego i Dzień Muzealnika 1 0

W podzamojskiej wsi Wysokie przy tamtejszej Regionalnej Izbie Pamięci Gminy Zamość już w najbliższy weekend odbędzie się Dzień Samorządu Terytorialnego połączony z XII edycją festynu z okazji Dnia Muzealnika.

ALARM24

Widzisz wypadek? Jesteś świadkiem niecodziennego zdarzenia?
Alarm24 telefon 691 770 010

Wyślij wiadomość, zdjęcie lub zadzwoń.

Kliknij i dodaj swojego newsa!

Najczęściej czytane

Dzisiaj · Tydzień · Wideo · Premium
Uwaga czytelniku!
Nie teraz Przeczytaj i wyraź zgodę

Informujemy, że w dniu 25 maja 2018 r. na terenie całej Unii Europejskiej, w tym także w Polsce, wejdzie w życie Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego w sprawie ochrony danych osobowych. W związku z tym chcielibyśmy Ci przekazać kilka informacji na temat zasad przetwarzania Twoich danych osobowych.

Rozumiem

Używamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Więcej informacji w naszej polityce prywatności.