niedziela, 20 sierpnia 2017 r.

Magazyn

Łzy na obrazie

Dodano: 3 lipca 2009, 22:01

3 lipca 1949 roku o godz. 15 siostra Barbara Sadowska zobaczyła na obrazie Matki Bożej Częstochowskiej łzy. Ksiądz Tadeusz Malec miał stwierdzić, że z prawego oka spływają ciemne krople.

Ludzie, którzy modlili się w kościele, wołali: Matko Najświętsza, Ty płaczesz? Wojciech Chmielewski z Lublina miał wtedy 11 lat. - Wiadomość o cudzie obiegła cały Lublin. Funkcjonariusze Urzędu Bezpieczeństwa wyrwali z tłumu przed katedrą Franciszka Madeja z naszej rodziny. Poszedł siedzieć za łzy Matki Boskiej.

Obraz, który zapłakał w 1949 roku, to kopia jasnogórskiej ikony. Namalował ją w 1927 roku Bolesław Rutkowski na zlecenie ks. biskupa Leona Fulmana.

Katedra zamknięta

Ks. Tadeusz Malec opowiadał, że łza pod prawym okiem przypominała sopel. Była w kolorze bordowym, miała mieć około 3 cm długości i 1,5 centymetra szerokości. Ruch przy obrazie zauważyli ludzie, którzy modlili się w katedrze. Reakcja na łzy była bardzo żywiołowa: jęki, szloch, wołanie.

Już kilka godzin później katedra była pełna wiernych. Zamknięto drzwi wejściowe, a modlących wypuszczano przez zakrystię. O 2 w nocy zamknięto katedrę, jednak ludzie na placu modlili się do rana.

Wróg

Kolejka modlących rosła z godziny na godzinę. Ciągnęła się przez całe Stare Miasto, do Zamku, później do mostu na Bystrzycy. - Mieszkaliśmy wtedy na Cyruliczej, a ja miałem 11 lat - wspomina Chmielewski. - Mówiło się tylko o łzach. Całą rodziną poszliśmy do katedry. Pamiętam tłumy ludzi, ścisk, że nie można było dopchać się do obrazu.

Wiadomość o cudzie obiegła Lubelszczyznę. Nic dziwnego, że do Lublina zaczęli przybywać pielgrzymi z całej Polski. Polski, w której komuniści szczepili Polakom kult Stalina. Ksiądz abp senior Bolesław Pylak nie ukrywa, że Kościół był uważany za największe zagrożenie dla systemu komunistycznego w Polsce. A księża za największych wrogów.

Ale na horyzoncie pojawił się nowy wróg. Obraz, który płacze.

Wiernych coraz więcej

Ówczesny wojewoda lubelski alarmował telegramami Warszawę, że 8 lipca przed katedrą zgromadziło się 8 tysięcy ludzi. 9 lipca: 15 tysięcy rozmodlonych ludzi. 10 lipca na Matkę Boską czekało 20 tysięcy ludzi. 11 lipca mówiło się już o 40 tysiącach wiernych.

Ponieważ do Lublina zaczęli przyjeżdżać pielgrzymi z całej Polski, władze zablokowały miasto. Na drogach dojazdowych stały patrole milicji i wojska, które sprawdzały cel przyjazdu do Lublina. Kto podawał, że jedzie do katedry - musiał zawrócić. Wprowadzono zakaz sprzedaży biletów kolejowych do Lublina.

Do akcji wkroczyła Służba Bezpieczeństwa. Wśród modlących pojawili się agenci i prowokatorzy. Najprawdopodobniej to oni sprowokowali panikę, które wybuchła 13 lipca o 4.30 nad ranem. Ktoś krzyknął, że walą się rusztowania, którymi obstawiona była katedra. Uciekający tłum startował na śmierć 21-letnią Helenę Grabczuk.


Starcia

- Ubecy aresztowali Franciszka Madeja. Odsiedział za łzy Matki Boskiej - mówi Chmielewski.

Jego brat Franciszek był wtedy na kolonii. - Siłą przedłużono nam wakacje o dwa tygodnie. Tak, żebyśmy nie zobaczyli, jak Matka Boska płacze - dodaje Franciszek.
Komunistyczna władza zaczęła organizować wiece protestujące przeciwko głupocie i ciemnogrodowi. 17 lipca doszło do starć z ludźmi wychodzącymi z katedry. W wyniku łapanki aresztowano kilkaset osób, milicja biła i oblewała wiernych wodą.

Odrywacie lud od żniw

25 lipca do aresztu trafili ks. Tadeusz Malec i Władysław Forkiewicz. Aresztowano kościelnych. Zarzucono im rozpowszechniane fałszywych informacji o cudzie, co miał spowodować "oderwanie się mas ludności od żniw”. Drugi zarzut dotyczył wywołania "niechętnego nastroju” do władz państwa polskiego.

Ks. Piotr Kałwa, ówczesny biskup lubelski, powołał specjalną komisję, która zbadała substancję przypominającą łzy. Eksperci nie potrafili wyjaśnić jej pochodzenia, ale stwierdzili, że nie są to ani łzy, ani krew. Biskup naciskany przez władze zaapelował o zaprzestanie pielgrzymek. Po aresztowani księży, 8 sierpnia podjął decyzję o zamknięciu katedry na tydzień.

Papieskie korony

Do dziś Kościół nie wypowiedział się oficjalnie w sprawie cudu lubelskiego. Ale w 1988 roku Jan Paweł II przyznał obrazowi papieskie korony. Podczas wizyty w Lublinie dla Jana Pawła II przygotowano przed obrazem Matki Bożej bogato zdobiony klęcznik. - Podszedł, popatrzył na Matkę Boską i ukląkł na kamiennej posadce; obok klęcznika - wspomina abp Senior Bolesław Pylak.

Ks. Adam Lewandowski, obecny proboszcz archikatedry lubelskiej wie, że za sprawą Matki Bożej dokonują się cuda uzdrowień. I cuda w ludzkich sercach.
- Kiedy trzy lata temu szedłem na poważną operację, długo modliłem się przed obrazem - mówi Chmielewski. - Wymodliłem sobie zdrowie.

Czytaj więcej o:
oliwia
Bóg stworzyl mnie ateistą
koleś
(10) komentarzy

Skomentuj

avatar
Komentujesz jako Gość (Zaloguj się)

Zaznacz "Nie jestem robotem", by dodać komentarz:

Ostatnie komentarze

oliwia
oliwia (3 listopada 2009 o 18:59) 0
Zaloguj się, aby oddać głos
dlaczego cesarz zabronił olimpiad
Rozwiń
Bóg stworzyl mnie ateistą
Bóg stworzyl mnie ateistą (13 września 2009 o 22:38) 0
Zaloguj się, aby oddać głos
dziekuję za historię chrześcijaństwa w skrócie
Rozwiń
koleś
koleś (5 lipca 2009 o 10:50) 0
Zaloguj się, aby oddać głos
120r. Wynalezienie wody święconej, pierwsze wzmianki o używaniu wody święconej do 'wypędzania duchów' nieczystych
157r. Wprowadzenie kar kościelnych i klątw, czyli zamordyzmu. Skuteczna broń Kościoła w walce z własnymi wiernymi Po raz pierwszy zastosowano formy pokuty, II wiek - Święty Klemens z Aleksandrii pisał, 'Każda kobieta powinna być przepełniona wstydem przez samo tylko myślenie, że jest kobietą'. Rzymski filozof Celsus poświadcza fałszowanie pism chrześcijańskich, mówiąc o rewizjonistach:'przerabiali Pisma Święte z ich pierwotnej postaci i usunęli wszystko, co pozwalało im na odparcie skierowanych przeciwko nim zarzutów'.(Pomimo zakazania przez Kościół prowadzenia jakichkolwiek dalszych badań dotyczących pochodzenia Ewangelii, uczeni wykazali, że wszystkie cztery uznane przez Kościół Ewangelie zostały przerobione i poprawione). Aż do III wieku wyznawcy chrystianizmu nie słyszeli o wieczystym dziewictwie Maryi. Ewangelia Mateusza informuje, iż Józef "nie zbliżał się do Maryi, aż porodziła Syna". (Zbliżenie się oznacza w Bibli malżenskie współżycie.
156 (lub 167) — Precedens kultu zmarłych i relikwii dotyczący na razie kilkunastu osób. Po męczeńskiej śmierci biskupa Polikarpa i jedenastu wiernych z kościoła w Smyrnie (Turcja) zainicjowano praktykę czczenia zmarłych „świętych” i ich relikwii.
190 — Wykluczenie z Kościoła m.in. Theodotasa za utrzymywanie, że Jezus był człowiekiem wypełniającym jedynie wolę boską.
195 — Sławę zdobywa Aleksandryjska szkoła katechetów specjalizująca się tworzeniu (fałszowaniu?) dokumentów mających pomóc w „zwycięskim pochodzie chrześcijaństwa”.
200 r. Ustanowiono "stan duchowny" przez wprowadzenie ordynacji. Chrześcijanie zostali podzieleni na duchownych i laików - przedtem wszyscy byli na równi, jednocześnie będąc braćmi i kapłanami przed Bogiem.
220r. Przyjęto dogmat o konieczności pewnych czynności kościelnych, niezbędnych do zbawienia.
225–230 — Biskup Rzymu („papież”) Urban I zaleca używanie do ceremonii mszy kielichów wykonanych ze złota lub srebra. Nie była to jeszcze koncelebracja, ani nawet msza w obecnym rozumieniu tego słowa. Kościół już jednak przejmował ceremoniał mitraizmu i powoli proste spotkania modlitewne przekształcał w ceremoniał. Po raz pierwszy zamiast greki użyto łaciny w ceremoniach kościelnych.
250r. Wprowadzono naukę o wiecznych mękach. Wiara w życie pozagrobowe przeniknęła do chrześcijaństwa z kultury helleńskiej. Zgodnie z teorią dualizmu wprowadzoną za Platonem przez ojców Kościoła, Tertuliana (ok. 160–230) i Orygenesa (186–254), ludzka dusza jest nieśmiertelna, ma świadomość i żyje niezależnie po śmierci człowieka. Według Biblii śmierć jest rodzajem snu (J 11,11–14; Mt 18,23–25), stanem niebytu, nieświadomości (Hi 14,10–12); człowiek czeka w grobie na zmartwychwstanie przy powtórnym przyjściu Chrystusa (J 6,40); ludzka dusza nie jest odrębnym, nieśmiertelnym organizmem – to tzw. dech życia, siła witalna dana przez Boga, która przy śmierci do Niego wraca (Koh 12,7).
254 — Orygenes oskarżony o wprowadzanie zmian do ewangelii Mateusza i tworzenie tzw. apokryfów (przed V Soborem Powszechnym) umiera podczas tortur. Cesarz Justynian nakazuje zmiany w niektórych pismach Orygenesa.
265 — Włączenie do nabożeństw chrześcijańskich części celebracji mitrańskiej.
270 — Antoni Pustelnik zamieszkuje na górze Kolzim. Podejmuje walkę z szatanem jako pierwszy pustelnik. Wkrótce dołączają do niego inni.
297 — Drugi precedens uznania męczenników za osoby święte. Pierwsza uroczystość Wszystkich Świętych Męczenników zainicjowana przez kościół w Antiochii.
— Początek okresu mordowania przedstawicieli innych wiar (pogan) i plądrowania ich świątyń przez chrześcijan podjudzanych przez biskupów, opatów i mnichów.
300 — Na synodzie w Elwirze zabroniono duchownym z wyższymi święceniami kapłańskimi wstępowania w związki małżeńskie.
— Zabroniono duchownym stosunków płciowych przed odprawianiem mszy. Duchowni powszechnie byli żonaci, jak nakazywała to Biblia (1Tm 3,1-13; Tt 1,6-9).
312r. Konstantynowi przed bitwą koło mostu Mulwijskiego u północnych wrót Rzymu (27 października 312 roku) ukazał się na niebie płonący krzyż z greckim napisem En toutoi nika – „Pod tym znakiem zwyciężysz”. Ten krzyż kazał Konstantyn natychmiast wymalować na swych sztandarach. Zwycięstwo w bitwie przesądziło o wyborze chrześcijaństwa na religię cesarstwa. Rok później, w roku 313, Konstantyn wydał w Mediolanie edykt przyznający chrześcijanom wolność wyznania i ostatecznie kończący wszelkie prześladowania. Według legendy, cesarz Konstantyn przed bitwą przy Moście Mulwijskim ujrzał na niebie krzyż z napisem 'Tym zwyciężysz'. Miało to tłumaczyć późniejszy życzliwy stosunek Konstantyna do chrześcijan Bitwa pod mostem Mulwijskim (według innej wersji przegrana bitwa kandydata na cesarza Konstantyna z Maksencjuszem -pobożnym poganinem. Wizje krzyża miał po wiadomości że skarbiec jest pusty, nie było to nic innego jak zwykła gierka polityczna na zatkanie gęby żołdakom i wmówienie że widział krzyż, żeby uniknąć wypłaty żołdu). Chrześcijaństwo staje się jedną z religii państwowych pogańskiego Rzymu. Doszło do powstania instytucji Kościoła Katolickiego, a chrześcijaństwo staje się jedną z religii państwowych Rzymu. Odtąd, z roku na rok, dzięki prochrześcijańskiemu nastawieniu Konstantyna, pozycja chrześcijaństwa będzie się umacniać, a inne religie będą wypierane. Polityka ta w ostateczności doprowadziła do prześladowania i mordowania niechrześcijan przez fanatyków religijnych. Prześladowani stali się prześladowcami.
W wyniku prześladowań wyznawcy kultów niechrześcijańskich zostali wkrótce eksterminowani wraz ze swymi bóstwami
313r. Edykt w Mediolanie wydany przez Konstantyna i Licyniusza, przyznający chrześcijanom wolność wyznania. Konstanty dopiero na łożu śmierci przyjął chrzest.
314 — Synod w Ancyrze zezwolił diakonom mieć żony, jeśli je sobie wcześniej zastrzegli.
— Uchwalono ekskomunikę dla dezerterów. Dotąd Kościół zabraniał zabijania w obronie koniecznej.
— Konstantyn zwołuje synod w Arles. Zakończenie schizmy donatystów. Donatyści, czyli zwolennicy „Kościoła męczenników” lub „Kościoła ludzi doskonałych”, negowali ważność sakramentów, jeżeli udzielał ich kapłan znajdujący się w stanie grzechu. Sprzeciwiali się też ponownemu dopuszczaniu do Kościoła tych, którzy wyrzekli się wiary w czasach prześladowań. Przeciwni byli posłuszeństwu władzy cesarskiej.
321r. Cesarz Konstantyn nakazuje święcić niedzielę zamiast dotychczasowej soboty. (na pamiątkę zmartwychwstałego rzymskiego boga Mitry którego kult dotarł do Rzymu. Dekret Konstantyna brzmi następująco: 'Czcigodny dzień Słońca winien być wolny od rozpraw sądowych i od wszelkich zajęć ludności miejskiej; natomiast mieszkańcy wsi mogą w tym dniu swobodnie uprawiać rolę'(Codex Justinianus, III, 12).
324 — Po zwycięstwie nad Licyniuszem Konstantyn zostaje jedynym władcą i wyraźnie już popiera chrześcijaństwo. Zezwala na budowę kościołów w Nikomedii, Antiochii, Jerozolimie (kościół Grobu Świętego), Betlejem (kościół Bożego Narodzenia) i w Rzymie (Laterański). Zwalnia kler z płacenia podatków i świadczenia usług publicznych oraz zrównuje go w prawach z wysokimi urzędnikami państwowymi. Nadaje też prawo przyjmowania majątków ziemskich w formie darowizn.
325r. W Nicei odbył się pierwszy powszechny sobór biskupów chrześcijańskich z całego cesarstwa. Sobór przyjął zwięzłe sformułowania dogmatów chrześcijańskich (tzw. nicejski symbol wiary). Potępiono naukę Ariusza, który był kapłanem chrześcijańskim w Aleksandrii, a na początku IV wieku wystąpił z nauką podważającą dogmat Trójcy Świętej i zaprzeczał boskiej naturze Chrystusa. Zyskał rzesze zwolenników. Na soborze skazano Ariusza na wygnanie, a jego księgi spalono. Cesarz Konstantyn na soborze nicejskim ustanawia kanon pisma 'świętego' i 'dwójce świętą' awansując Jezusa do miana Boga. Jezus z Betlejem ma zastąpić dotychczas czczonego Mitrę (Mitra, w mitologii perskiej, bóg słońca, opiekun wojowników i władców, bóg-słońce zrodzony ze skały. Przypisuje się Mitrze wiele niezwykłych czynów (m.in. ujarzmienie prabyka). Kult Mitry (imię występujące już w hymnach Rigwedy) rozszerzył się w Persji, gdy religią państwową był mazdaizm
W okresie hellenistycznym pojawił się w Grecji, a w I w. zaczął szerzyć się w Rzymie (mitreum w podziemiach obecnego kościoła św. Kaliksta). Mitrę przedstawiano jako młodzieńca w tunice, w czapce frygijskiej na głowie, zabijającego byka.). W III i IV wieku mitraizm został włączony do państwowego kanonu religijnego w Rzymie. Mitrę przedstawiano jako młodzieńca w tunice, w czapce frygijskiej na głowie, zabijającego byka. Dzień narodzin Mitry, czyli 25 grudnia został w IV wieku przyjęty jako dzień narodzin Chrystusa – obecnie, jak wiadomo, pokrywa się z chrześcijańskim świętem 'Bożego Narodzenia'. W tradycji chrześcijańskiej pierwszym który pisał o narodzinach Jezusa 25 grudnia był już w II wieku Hipolit Rzymski, natomiast święto narodzin Mitry nie było świętem państwowym, a przyjęcie tej daty za datę narodzin Jezusa wiąże się z chęcią wyrugowania pogańskiego kultu. Dogmat boskości Jezusa na Soborze Nicejskim przyjęto przez głosowanie stosunkiem 270 do 3 głosów sprzeciwu. Tam też ustalono kryteria w/g których przyszłe księgi Nowego Testamentu miały być wybrane (odrzucono ewangelie tzw. gnostyczne (27 ewangelii). Ostateczna wersja Nowego Testamentu została przyjęta na Soborze w Kartaginie. Pierwszą ofiarą herezji przeciw doktrynie kościelnej, skazaną i zamordowaną był biskup Avilii(dzisiejsza Hiszpania) Prescillian w 386r. 325 — Sobór Nicejski I, pierwszy sobór ekumeniczny – powszechny sobór biskupów.
Arrio (Ariusz) z Aleksandrii głosi że Jezus nie jest Bogiem, tylko bóstwem niższej klasy, co było kontynuacją wcześniejszej tradycji teologicznej. Aleksandryjski biskup Aleksander doszedł do przekonania, że chodzi o niebezpieczną, błędną naukę i, gdy Ariusz nie chciał swej nauki odwołać, ekskomunikował go razem z jego zwolennikami.
W wyniku głosowania 250 biskupów sprowokowanego naukami Ariusza, 248 zastraszonych przez Konstantyna biskupów głosowało za uznaniem, że „Syn Boga został zrodzony, a nie stworzony, współistotny Ojcu, czyli że Bóg Syn jest tak samo Bogiem, jak Bóg Ojciec i że Bóg jest jeden, ale w różnych Osobach”. Tym samym usankcjonowano „dwójcę świętą”, awansując Jezusa do miana Boga.
Dwóch opornych biskupów (Sekundus z Ptolemaidy i Teonas z Marmaryki) zostało złożonych z urzędu i wygnanych. Ariusza również wygnano, a jego księgi spalono.
— Sformułowano chrześcijańskie wyznanie wiary i ogłoszono 20 przepisów prawa (kanonów).
Jezus z Betlejem miał oficjalnie zastąpić dotychczas czczonego Mitrę.
— Na tymże soborze „ustalono” datę zmartwychwstania Chrystusa. Przyjęto termin obchodów Paschy: Wielkanoc obchodzić się będzie w pierwszą niedzielę po pierwszej wiosennej pełni księżyca (po zrównaniu wiosennym).
— Sobór Nicejski wprowadził też zasadę syneizaktyzmu: zakaz wspólnego życia duchownych z dziewicami, którą później przekształcono w zasadę celibatu.
— Zabroniono duchownym od subdiakona po biskupa wprowadzać w progi swojego domu kobiety z wyjątkiem matki, siostry i ciotki. W wyniku tej decyzji, poszczególnym duchownym przybyło nagle żeńskich członków rodziny, a zwłaszcza wzrosło pogłowie sióstr i ciotek.
— Zabroniono duchownym stosunków płciowych. Zezwolono jednocześnie duchownym, którzy dotychczas mieli żony, pozostać w związku.
— Po Soborze cesarz (jeszcze wówczas nieochrzczony) wydał dla biskupów okazały bankiet, w czasie którego zdarzało im się zajmować cesarskie łoże biesiadne (Euzebiusz z Cezarei, Vita Constantini). Wydarzenie to jest pierwszym udokumentowanym przykładem korzystania przez kler z przywilejów przysługujących władcom świeckim.
330r. Wprowadzenie czczenia zmarłych 'świętych' i ich relikwii. Ok. 339 - 397 r. - św. Ambroży, biskup mediolański, jeden z ojców Kościoła zachodniego. Zreformował liturgię i śpiew kościelny. Spowodował usunięcie z gmachu senatu rzymskiego posągu bogini Victorii, ostatniego świadectwa dawnej religii w Rzymie. Konstantynopol zostaje ogłoszony przez Konstantyna nową stolicą cesarstwa
343 — Precedens mający posłużyć późniejszej dominacji Rzymu nad Kościołem. Synod w Sardyce ustanowił prawo odwoływania się odwołanych przez synod biskupów do biskupa Rzymu (z szacunku dla Piotra, pierwszego niby biskupa Rzymu, o którym większość historyków mówi, że nigdy nie był nawet w Rzymie).
347 — Publiczne nawoływanie przez Kościół do mordowania innowierców i przejmowania ich majątków oraz świątyń przerabianych następnie na kościoły. Tak zniszczono kult Mitry. Ojciec Kościoła Firmicus Maternus zachęca władców: „Niechaj ogień mennicy albo płomień pieca hutniczego roztopi posągi owych bożków, obróćcie wszystkie dary wotywne na swój pożytek i przejmijcie je na własność. Po zniszczeniu świątyń zostaniecie przez Boga wywyższeni”.
348r. Uznanie życia klasztornego za święte.
360r. Wprowadzenie zwyczaju czczenia aniołów.
355 r. Biskupi zostaja uwolnieni spod nadzoru sadow swieckich.
364r. Na soborze w Laodycei Kościół zabronił świętowania soboty. W Kanonie XXIX tegoż Soboru widnieje następujący zapis: 'Chrześcijanie nie powinni judaizować i próżnować w sobotę, ale powinni pracować w tym dniu; powinni szczególnie uczcić Dzień Pański będąc chrześcijanami, i jeśli to możliwe, nie pracować w tym dniu. Jeśli jednak będą judaizować w tym dniu zostaną odłączeni od Chrystusa'
375 - 383r. Cesarz Flawiusz Gracjan zaczął stosować represje przeciw poganom i nieortodoksyjnym chrześcijanom. Zrzekając się tytułu rzymskiego najwyższego kapłana (pontifex maximus), pozbawił pogańską religię poparcia państwowego. Cesarz Teodozjusz zrzekł się tytułu cesarskiego „pontifex maximus” na rzecz biskupa Rzymu. Tytuł ten wcześniej nosili wszyscy rzymscy imperatorzy jako najwyżsi kapłani pogańskich kultów bóstw solarnych. Jest to jeden z najbardziej znanych papieskich tytułów.
381r. Do obowiązującej dotychczas konstantyńskiej 'Dwójcy Świętej' cesarz Teodozjusz dołączył trzecią osobę tzw. 'Ducha Świętego'. Działo się to na soborze w Konstantynopolu.
382r. Synod w Rzymie zwołany przez Damazego ustanawia zwierzchnictwo Kościoła rzymskiego nad pozostałymi. Uchwała głosi: 'Choć kościoły katolickie rozsiane na ziemi są jedną komnatą ślubną Chrystusa, święty kościół rzymski jednak został wywyższony ponad wszystkie kościoły nie uchwałami żadnych synodów, lecz otrzymał prymat słowami Pana i Zbawiciela naszego'. Dotąd nie istniał jeden, wielki Kościół katolicki, tylko wiele pomniejszych i nieraz konkurujących ze sobą.
384-399 — Papież Syrycjusz po raz pierwszy w historii Kościoła opowiedział się za celibatem duchowieństwa.
385r. Po raz pierwszy katoliccy biskupi polecili ściąć innych chrześcijan z powodów wyznaniowych. Miało to miejsce w Trewirze. — Hieronim przekłada Biblię na łacinę. Nazwano ją Wulgatą. Od VIII w. jest ona powszechnie używana przez Kościół.
391r. 78 lat po uznaniu chrześcijaństwa za religię tolerowaną, a nawet uprzywilejowaną przez cesarza Konstantyna Wielkiego, Chrześcijanie podburzeni przez biskupa Aleksandrii, Teofila, spalili miejscową największą na świecie bibliotekę, gromadzącą 600 - 700 tysięcy zwojów - bezcennych skarbów starożytnej literatury grecko - rzymskiej. Przypisywanie tego barbarzyństwa kalifowi Omarowi I jest nieusprawiedliwione, bowiem kiedy ten zdobył Aleksandrię, nie było już czego niszczyć. Zamknięto starożytne akademie, skończyło się nauczanie kogokolwiek poza murami kościołów.
393 — Synod w Kartaginie kończy ratyfikować kanon „Pisma Świętego”. Ostatnia starożytna Olimpiada.
394 — Teodozjusz zabronił kontynuacji „barbarzyńskiej” tradycji olimpiad. Od tego momentu zaczyna się umartwianie, wieczne poczucie winy u wiernych nie wiadomo z jakiego powodu. To znaczy wiadomo. Chodzi o bełkot dotyczący grzechu pierworodnego.
394 r Wprowadzono codzienną celebrację mszy.
395 — Podział cesarstwa przez synów Teodozjusza Honoriusza i Arkadiusza na Wschodnie i Zachodnie. Arkadiusz otrzymuje Cesarstwo Wschodnie. Augustyn (zwany świętym) zostaje biskupem Hippony.
415 — Tłuszcza zamordowała Hypatię, opiekunkę biblioteki aleksandryjskiej. Dla ówczesnych chrześcijan Hypatia była symbolem nauki i wykształcenia – czyli światopoglądu sprzecznego z rosnącym w świecką siłę chrześcijaństwem. Rozum, wiedzę i osobiste doświadczenie uważano za zbędne i szkodliwe dla wiary, do tego były to nauki głoszone przez kobietę, spadkobierczynię grzesznej Ewy. Utożsamiano je z błędnym i grzesznym pogaństwem.
Hypatia była kobietą wielkiej urody, wiedzy i inteligencji. Jej działalność i osoba kłóciły się ze światem religii chrześcijańskiej (rządzonym przez mężczyzn) i oczekiwaniem na rychłe przyjście Sądu Ostatecznego (ważna była wiara, nie wiedza). Działalność Hypatii była powodem napięć pomiędzy poganami a chrześcijanami, kilkakrotnie przeradzających się w zamieszki.
W marcu 415 roku podburzona przez Cyryla hałastra zawlokła Hypatię do kościoła, gdzie została pocięta muszlami ostryg i zamordowana przez fanatycznych mnichów, zwolenników Cyryla. Zdarzenie to wstrząsnęło nawet chrześcijanami, miało też inne konsekwencje dla całego miasta – w poczuciu zagrożenia wielu uczonych opuściło wkrótce potem Aleksandrię i promieniujący na cały antyczny świat ośrodek naukowy podupadł.
418 — Synod w Kartaginie wprowadza chrzest niemowląt, co służy automatycznemu przyrostowi szeregów Kościoła. Od XII w. przekształcono go w chrzest przez pokropienie.
Biblia zaleca chrzest dorosłych jako wyraz świadomej i osobistej decyzji zawarcia przymierza z Bogiem, którą powinno poprzedzać poznanie zasad wiary i pokuta rozumiana jako zmiana życia oraz wiara w Jezusa (Mt 28,19; Mk 16,16; Dz 2,38). Nie można za kogoś zdecydować ani kogoś przymusić do chrztu.
428 — Nestoriusz, patriarcha Konstantynopola, zwolennik chrystologii antiochskiej, odrzuca w stosunku do Marii określenie „rodzicielka boga” i przyjęcie „rodzicielka Chrystusa” (czyli dualizm istoty bosko-człowieczej… dwie natury Jezusa).
431 — Sobór Efeski I potępia nestorianizm i przyjmuje zasadę wiary w boską naturę Jezusa i uznaje Marię za „Bożą Rodzicielkę”. Wyrażenie Christo Tokos – Matka Chrystusa – zostało zastąpione przez Theo Tokos – Boga Rodzica. Początek kultu Maryi, który odwzorowuje pogański kult bogini-matki. Według Biblii cześć, pokłony, modlitwy należą się tylko Bogu.
Ten i następne sobory nie są uznawane przez Kościół asyryjski.
449 — Sobór Efeski II zwołany przez cesarza Teodozjusza II w celu zakończenia sporu o naturę Jezusa. Wzięło w nim udział około 150 biskupów.
Obradami soboru kierowali Teodozjusz II i patriarcha Aleksandrii Dioskur, obaj będący zwolennikami monofizytyzmu. Do obrad w soborze nie dopuszczono wielu przeciwników monofizytyzmu, chcąc utrzymać liczebną przewagę jego zwolenników. Dioskur nie zezwolił na odczytanie listu papieża Leona I.
Kiedy nieliczna mniejszość przeciwników monofizytyzmu zaczęła protestować przeciwko uchwałom soboru, do kościoła w którym odbywały się obrady, wtargnęła uzbrojona grupa i siłą usunęła opornych biskupów z miejsca obrad. Z powodu tych zdarzeń sobór ten zyskał miano synodu zbójeckiego.
Sobór uznał nauki Eutychesa za prawowierne i przyjął monofizytyzm. Leon I odmówił uznania uchwał soboru.
Śmierć Teodozjusza II w 450 i wstąpienie na tron nowego cesarza, będącego przeciwnikiem monofizytyzmu, doprowadziła do zwołania w 451 nowego soboru w Chalcedonie, na którym zostały cofnięte wszystkie uchwały synodu zbójeckiego.
449 — Leon I wprowadza prymat biskupa Rzymu nad innymi biskupami i tym samym staje się pierwszym papieżem w dzisiejszym rozumieniu tego słowa. Dotąd istniało wiele rozproszonych tez o prymacie, a każdy biskup większego miasta nazywany był papieżem, czyli „papa”.
— Leon I rozszerzył zakaz małżeństw na subdiakonów.
— W połowie V wieku dzień 15 sierpnia staje się świętem Wniebowzięcia NMP, a cesarz Maurycjusz ustanawia ten dzień świętem dla całego Cesarstwa.
451 — Sobór Chalcedoński, czwarty sobór powszechny. Odrzucił monofizytyzm, sformułował doktrynę o dwóch naturach Chrystusa: boskiej i ludzkiej. Ten sobór i następne nie są przyjmowane przez tzw. kościoły przedchalcedońskie (dawniej nazywane monofizyckimi).
508 — Zwycięstwo króla Franków, Chlodwiga, zwolennika chrześcijaństwa rzymskiego, nad innymi książętami frankijskimi. Kościół rzymski podporządkował sobie prawie całą Europę zachodnią. Od tamtego czasu jest stale uwikłany w politykę. Biblia nakazuje rozdział Kościoła od państwa; związek między Kościołem a władzą świecką nazywa nierządem (Jr 2,20–31; Ez 16,17–19; Oz 2,5) i obrzydliwością (Ap 18,9).
526 r. Wprowadzono ostatnie namaszczenie
538 — Cesarz Justynian wywyższył biskupa Rzymu Linusa. Faktyczny początek instytucji papiestwa. Papież jako następca Piotra jest skałą i głową Kościoła; według Biblii Jezus jest skałą i głową Kościoła (1Kor 3,11; 10,4; 1P 2,8).
539 r. Ustanowiono władzę papieży oraz ofiarę mszy świętej. Prymat papieży zastąpiono zwierzchnictwem nad całym Kościołem.VI wiek. Chrześcijański filozof Boethius, pisał 'Kobieta jest świątynią zbudowaną na bagnie'. W VI wieku na soborze w Macon biskupi głosowali nad problemem, czy kobiety maja duszę, a w X wieku Odo z Cluny głosił, że 'Obejmować kobietę to tak jak obejmować wór gnoju'
547 — Ustanowienie postu czterdziestodniowego.
553 — Sobór Konstantynopolitański II, piąty sobór powszechny. Potwierdził doktryny i kanony poprzednich soborów. Potępiono na nim Trzy Rozdziały Orygenesa, w tym teorię preegzystencji dusz, oraz papieża Wigiliusza (ale nie Kościół Rzymski). Cesarz nakazał skreślić jego imię z wykazu papieży.
585 — Na drugim synodzie w Maçon jeden z biskupów utrzymywał, że kobieta nie może być zwana człowiekiem (mulierem hominem non posse vocari). Czasem twierdzi się także, że na tym synodzie biskupi głosowali nad problemem, czy kobiety mają duszę.
593 r Doktryna czyśćca wprowadzona przez Grzegorza I. Papież Grzegorz I wprowadził wiarę w czyściec, dla uzdrowienia finansów kurii rzymskiej poprzez sprzedaż odpustów od kar czyśćcowych.
600r. Wprowadzenie "godzinki" do M.B. oraz łacinę do liturgii.
638r. Szósty sobór w Toledo nakazuje przymusowe ochrzczenie wszystkich Żydów zamieszkałych w Hiszpanii.
665 – IX Synod w Toledo, którego kanon 10 stanowił: „Kto tedy, od biskupa po subdiakona, płodzi synów w małżeństwie zasługującym na potępienie, z kobietą wolną lub niewolnicą, ten powinien podlegać karze kanonicznej; dzieci z takiego haniebnego związku nie tylko nie powinny otrzymać spadku po rodzicach, lecz na zawsze, jako niewolnicy, stanowić własność Kościoła, którego kapłanami byli ich ojcowie, gdyż ci spłodzili ich w nagannych okolicznościach”.
680-681 — Sobór Konstantynopolitański III, szósty sobór powszechny. Potępił monoteletyzm (pogląd, że Chrystus, zarówno w swojej naturze boskiej, jak i ludzkiej, kierował się jedną wolą). Zaczęto używać krzyża jako godła.
694r. Siedemnasty sobór toledański uznaje wszystkich Żydów za niewolników. Ich kapitały ulegają konfiskacie, zostają im też odebrane dzieci od siódmego roku życia wzwyż.
705 — Papież Jan VII podpisał uchwały Synodu Trullańskiego II, który orzekł, że nad Kościołem powszechnym stoi nie jeden papież, ale dwóch papieży o równych prawach – papież Konstantynopola i Rzymu.
715r. Wprowadzono modlitwy do Marii Panny oraz świętych.
726r. W Rzymie zaczęto czcić obrazy.- Kościół rzymski z Dziesięciu Boskich Przykazań usunął drugie, które brzmi:'Nie będziesz się im kłaniał i nie będziesz im służył, gdyż Ja, Pan, twój Bóg, Jestem Bogiem zazdrosnym, który karze winę ojców na synach do trzeciego pokolenia i czwartego pokolenia tych, którzy mnie nienawidzą'. Otwarło to drogę do handlu medalikami, obrazami, szkaplerzami, krzyżykami, posągami itp. Zmieniono też czwarte przykazanie. Przykazań jednak musiało pozostać dziesięć. Podzielił więc kościół ostatnie przykazanie, mówiące o niepożądaniu ani żony, ani osła, ani wołu, na dwie części i odtąd katolicy mają też Dziesięć Przykazań, tak jak i Żydzi. (według innych źródeł Zmiana przykazań (usunięcie II przykazania, rozdzielenie X przykazania, i zmiana przykazania IV (przeniesienie świętości soboty na niedzielę) nastąpiło w okresie od 321 do 380 roku.Oddawanie czci aniołom, zmarłym świętym i obrazom wprowadzono w 375)
783r. Nastał zwyczaj całowania nóg papieża.
786 r. praktykuje się Kult krzyża, obrazów i relikwii . Sobór w Nicei dopuścił kult krzyża, relikwii i obrazów świętych, mimo że przykazanie Boże tego zabrania: "Nie będziesz czynił żadnej rzeźby ani żadnego obrazu... oddawał im pokłonu i nie będziesz im służył" (Wyj.20:4-5). Aby móc łamać drugie przykazanie Kościół katolicki anulował je. Jednak z dziewięciorgiem przykazań Bożych dekalog nie był dekalogiem, więc ostatnie przykazanie podzielono na dwie części. Wynikiem tej zmiany był kult "świętych obrazków" i relikwii świętych trwający do dziś.
Również modlitwa przy różańcu nie znajduje uzasadnienia w Piśmie Świętym. Różaniec został przejęty przez krzyżowców od pogan na wschodzie. Pierwotnie służył do modlitwy do bogini Kali, czczonej na Wschodzie jako Dziewica i Królowa Niebios. Jezus tego nie pochwalał: "A modląc się, nie bądźcie wielomówni jak poganie; albowiem oni mniemają, że dla swej wielomówności będą wysłuchani"
787 — Sobór Nicejski II, siódmy sobór powszechny, na którym ostatecznie usunięto drugie przykazanie biblijnego Dekalogu, potępiając ikonoklazm, dopuszczając kult relikwii i obrazów oraz modlitwy do świętych. Zakaz kultu wizerunków to jedno z dziesięciorga przykazań (Wj 20,4–5); Biblia zawiera zakaz zmiany przykazań (Mt 5,18).
800r. Papież rzymski stał się świeckim księciem.
801 — Leon III ustanowił Dni Krzyżowe.
813r. Ustanowiono Święto Wniebowzięcia N.M.P.
835r. Papież Jan XI ustanawia osobne święto ku czci Wszystkich Świętych, wyznaczając na dzień im poświęcony 1 listopada.
850r. Zniszczenie autonomii biskupów (podporządkowanie ich Rzymowi) przez fałszywe dekretalia rzekomego Izydora.
869–870 — Sobór Konstantynopolitański IV (katolicki), według Kościoła Katolickiego ósmy sobór powszechny, nieuznawany przez prawosławie. Potępiono Focjusza, uznając go za schizmatyka. Potępienie to, odrzucone przez biskupów wschodnich, usankcjonowało podział chrześcijaństwa na katolicyzm i prawosławie.
965r Chrzest niemowląt został wprowadzony przez papieża Jana XII
993r. Papież Leon III zaczął kanonizować zmarłych, mianuje się pierwszych świętych i rozpowszechnia kult matki Jezusa jako Matki Boga. Szczególny to zaszczyt dla paulinów, bowiem napędza im wypłacalną klientelę. Kult świętych, to dla Kościoła prawdziwa żyła złota. X wiek .Cała Europa znalazła się pod panowaniem papieży. 95 procent ludności nie umiało ani czytać, ani pisać; ludzie żyli w ciemnocie i brudzie; wodę uważano za szkodliwą dla zdrowia; kwitły przesądy i gusła. Załamuje się aktywność na polu medycyny, techniki, nauki, edukacji, sztuki i handlu. Rozpoczyna się mroczny okres w historii Europy.
995r. Wprowadzono Post w piątki oraz Wielki Post.
1000r. Ustanowiono odrębne Uroczystość Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny.
Chrześcijanie całej Europy oczekiwali w wielkim przerażeniu końca świata, który to kataklizm miał nastąpić, gdy pradawny potwór 'Lewiatan' śpiący w rzymskich katakumbach przebudzi się z woli Pana i w ramach kary za grzechy pożre cały świat chrześcijański Powyższe zajście nie miało miejsca, więc szczęśliwy Papież wraz z owieczkami zarządził wielką fetę i czas zabaw i dziękczynienia Panu za dobroć i ratunek dla świata Tak powstał KARNAWAŁ.
1015 — Bonifacy VII wprowadził przymusowy celibat dla duchownych, aby rozwiązać problem przejmowania spadków przez ich rodziny. Dotąd duchowni mieli żony i dzieci. Także apostołowie mieli żony (Mt 8,14–14; 1Kor 9,5). Biblia pozostawia wybór człowiekowi (Mt 19,12), zachęcając do wyboru duchownych spośród wiernych mężów (1 Tym 3, 1–4).
1032 — W Polsce wybucha powstanie przeciw biskupom. Powodem jest ubożenie ludności na skutek przejmowania majątków przez Kościół oraz prześladowania religijne dawnej rodzimej wiary.
1042 - Trzysta lat po Bedzie na pomysł skonfrontowania obliczeń z obserwacjami wpadł Herman Kulawy – mnich z klasztoru na wyspie Reichenau na Jeziorze Bodeńskim. W roku 1042, posługując się zegarem słonecznym oraz astrolabium, dokonał odpowiednich obserwacji i również zauważył, że obliczenia nie zgadzają się z rzeczywistością. Wynikający stąd wniosek, że święta kościelne są obchodzone w niewłaściwych terminach, był dla niego wielkim wstrząsem.
Wszak Boże Narodzenie po dziś dzień jest obchodzone 25 grudnia, gdyż starożytne Święto Narodzin Niezwyciężonego Słońca (zaadaptowane przez chrześcijaństwo) w 45 roku p.n.e. przypadało właśnie w czasie przesilenia zimowego.
1054 — Michał Ceruliusz, patriarcha kościoła wschodniego i Leon IX (pośrednio) obrzucili się nawzajem klątwami – Schizma Wschodnia. Kościelne imperium rozpadło się na Kościół zachodni (uznający zwierzchność papieża) i na Kościół wschodni, odrzucający jego władzę. Katolicyzm, odchodząc od rdzenia chrześcijaństwa, staje się najliczniejszą sektą w jego łonie.
1073–1085 — Pontyfikat papieża Grzegorza VII. Jego przewodnią ideą było „wyniesienie papiestwa” (nie Chrystusa) nad wszystkie trony i mocarstwa świata. Wprowadził zasadę kanonicznego wyboru papieży przez kardynałów (konklawe). Grzegorz VII wprowadził też ostatecznie celibat, tj. obowiązek bezżeństwa księży. Grzegorz VII wydał dekret o zniesieniu świeckiej inwestytury (prawo nadawania godności kościelnych). Odtąd nadawanie godności osobom duchownym miało być dokonywane wyłącznie przez papieża.
Zmuszając podległy sobie kler do przyjęcia „czystości”, wprowadził w Kościele totalny nierząd.
Tenże Grzegorz VII mianował ukochaną hrabinę, Matyldę Toskańską, „córką św. Piotra”, chcąc wobec otoczenia usankcjonować i usprawiedliwić obiekt swoich namiętności. Być może, iż kierował się opinią św. Hieronima, który chrześcijańskie dziewice, nazwał „synowymi Boga”. Ale czy rzeczywiście Matylda była dziewicą, w to należy wątpić.
1060 — W ośrodku prawosławnego monastycyzmu na terenie Półwyspu Athos wchodzi w życie zakaz przebywania kobiet i zwierząt płci żeńskiej, obowiązujący do dziś. Podobne zakazy wprowadzono na terenie wielu innych klasztorów męskich, ponieważ kobiety i samice zwierząt były często przez mnichów gwałcone.
1077 — Grzegorz VII ustanowił formalną „klątwę”, czyli wyklęcie przez instytucję Kościoła (nie mylić ze zwykłą klątwą).
W 1079 roku zdrajca i renegat biskup Stanisław Szczepanowski staje po stronie zbuntowanych mieszczan przeciwko królowi Bolesławowi Śmiałemu (ok. 1043 - ok. 1082). Kiedy biskup poniósł zasłużoną śmierć za zdradę majestatu, Kościół ogłosił go 'świętym' i patronem Polski; leży w sarkofagu na Wawelu.
1090r. Różaniec przyjęty (z pogaństwa) przez Piotra Pustelnika.
1095r. Sobór w Clermont: Papież Urban II wezwał rycerzy Europy do zjednoczenia i marszu na Jerozolimę i oswobodzenie grobu Chrystusa w Jerozolimie. Zainicjował w ten sposób pierwszą wyprawę krzyżową.
Wezwanie, połączone z zapowiedzią odpuszczenia grzechów uczestnikom wyprawy i nadzieją zdobycia bogactwa Wschodu, znalazło żywy oddźwięk wśród feudalnego rycerstwa.
1096 - 1099 r. - Pierwsza wyprawa krzyżowa rycerstwa przede wszystkim francuskiego, włoskiego i niemieckiego z Gotfrydem de Bouillon, księciem Lotaryngii na czele. Utworzyli feudalne państwo - Królestwo Jerozolimskie, którego pierwszym władcą został Gotfryd de Bouillon z tytułem obrońcy Grobu Świętego.
1099 — Krzyżowcy po długim oblężeniu zdobyli Jerozolimę i splądrowali miasto. Nastąpiła masakra Muzułmanów i Żydów (w tym około 70 000 Saracenów). Kronikarz Rajmund d'Aguilers pisał: „Na ulicach leżały sterty głów, rąk i stóp. Jedni zginęli od strzał lub zrzucono ich z wież; inni torturowani przez kilka dni zostali w końcu żywcem spaleni. To był prawdziwy, zdumiewający wyrok Boga nakazujący, aby miejsce to wypełnione było krwią niewiernych” (Historia Francorum qui ceperunt Jeruzalem). Utworzono feudalne państwo - Królestwo Jerozolimskie, którego pierwszym władcą został Gotfryd de Bouillon z tytułem obrońcy Grobu Świętego. XII wiek. Uczony i filozof, święty Tomasz z Akwinu głosił, że zwierzęta nie maja życia po śmierci ani wrodzonych praw, oraz że "przez nieodwołalny nakaz Stwórcy ich życie i śmierć należą do nas".
XII wiek — Kościół wprowadza odpusty za grzechy, najbardziej wynaturzoną formę zapracowywania sobie na zbawienie. Umożliwiają uwolnienie się za pieniądze nawet od przyszłych grzechów, a płatne msze i wypominki dopomagają w zbawieniu zmarłych. Po śmierci można pieniędzmi i modlitwą wykupić człowieka od kary za grzechy i skrócić jego cierpienie.
Według Biblii o przyjęciu lub odrzuceniu Bożej oferty zbawienia człowiek decyduje za życia; w momencie śmierci zostaje osądzony (Hbr 9,27); zmarłemu nie można pomóc ani modlitwą, ani odpustem, ani wykupieniem mszy za duszę (Koh 9,4–5, 10), każdy odpowiada za siebie (Ez 18,20; Hi 7,9–10).
— Rozpowszechnia się zwyczaj udzielania chrztu przez pokropienie. Trudno było bowiem w krajach północy w zimie przeprowadzać chrzest klasyczny poprzez zanurzenie w wodzie. Biblia zaleca chrzest przez zanurzenie (gr. baptidzō, „chrzczę”, znaczy dosłownie „zanurzam”).
1116r. Sobór Laterański ustanowił spowiedź 'na ucho' niektóre źródła podają, że spowiedź na ucho wprowadzona została przez Innocentego III 1215 r.)
1140 — Ułożono i przyjęto 7 sakramentów świętych. Do tego czasu udzielano sakramentów w sposób nieuporządkowany (np. słowiańscy księża za jeden z sakramentów uznawali postrzyżyny!).
1143r. Za Celestyna II (1143 - 1144) w Rzymie wybuchł bunt przeciwko władzy papieża. Jego następca, Lucjusz II (1144 - 1145), ginie podczas ataku na Kapitol.
1147 - 1149r. Druga całkowicie nieudana wyprawa krzyżowa z królem francuskim Ludwikiem VII i cesarzem niemieckim Konradem III na czele. W wyniki niepowodzeń tej wyprawy (Turcy skutecznie zatrzymali i rozgromili krzyżowców) ruch krucjatowy przygasł w Europie na długi czas.
1163 — Synod w Tours. Powołanie Świętej Inkwizycji. Konfiskata majątków, tortury i płonące stosy dla heretyków. Biblia nie zezwala na siłowe nawracanie ludzi, lecz zachęca do pokojowego głoszenia Dobrej Nowiny (Łk 9. 52–56).
1180r Synod w Łęczycy czyni ustępstwa dla kleru. Dobra zmarłych biskupów pozostają własnością duchowieństwa pod karą śmierci dla rodziny lub panów, którzy odważyliby się je zająć, bowiem 'Bóg z siebie drwić nie pozwala'.
1184 r Inkwizycja ustanowiona przez Synod Weroński
1189 - 1192r. Trzecia wyprawa krzyżowa z udziałem cesarza niemieckiego Fryderyka I Barbarossy, króla francuskiego Filipa II Augusta i króla angielskiego Ryszarda Lwie Serce. Kiedy cesarz utonął w jednej z rzek syryjskich, wojska niemieckie wróciły do Europy. Francuzi również zarządzili odwrót i na placu pozostał tylko Ryszard III z Anglikami. Najistotniejszym osiągnięciem trzeciej wyprawy krzyżowej było zdobycie przez Anglików Cypru, który pozostał w ręku krzyżowców przez mniej więcej 250 lat.
1202r. Panowanie Władysława Laskonogiego (ok. 1164 - 1231) to okres walki z nieposłusznym klerem rzymskim, który chwyta się rozpaczliwie papieskich roszczeń do panowania nad światem.
1204r. Zaczęła działać Święta Inkwizycja. Słudzy kościoła zamęczyli lub spalili żywcem tysiące ludzi. Piece służące do palenia ludzi, takie jakie były budowane w XX wieku przez nazistowskich Niemców, po raz pierwszy stosowane były przez chrześcijańska inkwizycję 'Encyklopedia katolicka' twierdzi, że inkwizycja 'dużo zdziałała dla cywilizacji'. Papież Innocenty III wysłał armię krzyżowców do Konstantynopola, czwarta wyprawa krzyżowa: Żołnierze Chrystusa zdobyli Konstantynopol, z zaciekłością grabiąc i mordując mieszkańców. Następnie plądrują i palą miasto. Według relacji kronikarza Geoffrey'a Villehardeuin'a, nigdy przedtem, od stworzenia świata, nie wywieziono z miasta tylu bogactw. Krzyżowcy założyli w południowej części Półwyspu Bałkańskiego tzw. Cesarstwo Łacińskie, które przetrwało do roku 1261, kiedy to cesarz Michał VIII Paleolog usunął rycerstwo zachodnie i odbudował państwo bizantyńskie.
1208r. Innocenty III zaoferował każdemu, kto chwyci za broń, oprócz prolongaty spłat i boskiego zbawienia, również ziemię i majątek heretyków i ich sprzymierzeńców, rozpoczęła się Krucjata Albigeńska, której celem było wymordowanie Katarów. Szacuje się, że Krucjata Albigezjańska pochłonęła milion istnień ludzkich, nie tylko katarów, ale dotknęła większą cześć populacji południowej Francji. Przeor, dowodzący wojskami krucjaty, gdy mu się skarżono, że trudno jest odróżnić wiernych od heretyków, odpowiedział: 'Zabijać wszystkich. Bóg ich odróżni'. ( Według innych źródeł był to kardynał-legat papieski, opat klasztoru w Citeaux o nazwisku Arnaud-Amaury, a jego słowa brzmiały 'Zabijajcie ich wszystkich, Pan swoich rozpozna').
1212r. Jedna z większych zbrodni papieskich: wyprawa krzyżowa dzieci z Francji i Niemiec. Dzieci, przewiezione do Aleksandrii przez nieuczciwych właścicieli okrętów, zostały sprzedane w niewolę, głównie do domów publicznych.
1217 - 1270r. Kolejne wyprawy krzyżowe, które ogniem i mieczem próbowały przenieść chrześcijaństwo do niewiernych, kończą się fiaskiem. Kiedy podczas siódmej wyprawy wybucha wśród krzyżowców epidemia dżumy (Ludwik IX, dowódca wyprawy, również pada jej ofiarą), resztki armii wracają do Europy. Od tego czasu posiadłości krzyżowców przechodzą stopniowo w ręce muzułmańskie.
1220r. Adoracja hostii została wprowadzona przez Honoriusza III
1229r. Czytanie Biblii zabronione ludziom świeckim (umieszczenie Biblii na Indeksie Ksiąg Zakazanych) przez Synod w Walencji. Z powodu potajemnych zebrań wiernych dla czytania Biblii i interpretowania jej w sposób godzący w nauczanie i praktykę kościelną, papież Grzegorz IX zakazał czytania Biblii pod sankcją kar inkwizycyjnych. By ludzie nie widzieli jawnych sprzeczności między teorią a praktyką.
1231r. Nakaz papieski zalecał palenie heretyków na stosie. Pod względem technicznym pozwalało to uniknąć rozpryskiwania się krwi.
1234r. Papież Grzegorz IX nakłania do krucjaty przeciw chłopom ze Steding, którzy odmawiają arcybiskupowi Bremy nadmiernej daniny. Pięć tysięcy mężczyzn, kobiet i dzieci ginie z rąk krzyżowców, a zagrody owych chłopów zajmują osadnicy obdarzeni nimi przez Kościół.
1235r. Inkwizytor Robert Bougre rozpoczął na nowo masowe palenie na stosie (m.in. 29 maja 1239 doprowadził do spalenia 180 heretyków, w tym jednego biskupa). Konrad z Marburga, który w samym tylko Strasburgu spalił ponad 80 osób. Konrad Dorso, który deklarował: 'Spaliłbym i stu niewinnych, gdyby między nimi znalazł się choć jeden winny' w XIII w podporządkowana już władzy świeckiej Inkwizycja często była wykorzystywana do procesów politycznych czego najbardziej znanymi przykładem jest sfingowany proces templariuszy toczący się w latach 1305 - 1314.
1244r. Na soborze w Narbonne zdecydowano, aby przy skazywaniu heretyków nie oszczędzano mężów ze względu na ich żony, ani żon ze względu na męża, ani też rodziców ze względu na dzieci. 'Wyrok nie powinien być łagodzony ze względu na chorobę czy podeszły wiek . Każdy wyrok powinien obejmować biczowanie'.
1246 Uroczystość Bożego Ciała, to jedno z głównych świąt obchodzonych przez Kościół katolicki. Wprowadził je w 1246 roku biskup Robert dla diecezji Liege w Belgii po widzeniach, które miała bł. Julianna z Cornillon. Ukazywała się jej jasna tarcza księżyca z ciemną plamą.
Zgodnie z ówczesną interpretacją, przyczyną tego był brak wśród świąt kościelnych dnia poświęconego Najświętszemu Sakramentowi. W 1252 roku święto zostało rozszerzone na Germanię. W 1263 roku miał mieć miejsce cud eucharystyczny w Bolsenie, gdy hostia w rękach wątpiącego w transsubstancjację księdza zaczęła krwawić. Korporał, na który wówczas miały spaść krople krwi, przechowywany jest w katedrze w pobliskim Orvieto. W roku 1264 papież Urban IV ustanowił święto Bożego Ciała dla całego Kościoła.
Pierwsze procesje w uroczystość Bożego Ciała odbyły się w latach 1265-75 w Kolonii, w Niemczech. Niesiono w nich krzyż z Najświętszym Sakramentem. Przyjęto też odprawiania w Boże Ciało mszy świętej w obecności wystawionego Najświętszego Sakramentu przy czterech ołtarzach.Święto Ciała i Krwi Pańskiej jest związane z postacią świętej żyjącej na przełomie XII i XIII wieku Julianny z Cornillon. Będąc przeoryszą klasztoru augustynianek w Mont Cornillon w pobliżu Liege, w 1245 roku miała ona otrzymać objawienia, w których Chrystus żądał ustanowienia święta ku czci Najświętszej Eucharystii. Biskup Liege, Robert, po naradzie ze swoją kapitułą oraz zbadaniu objawień postanowił ustanowić święto. Pierwsza procesja eucharystyczna odbyła się w 1246 roku.
Po śmierci biskupa Roberta, wyższe duchowieństwo za namową teologów uznało, iż krok zmarłego ordynariusza był przedwczesny, a samo święto określono, jako `wysoce niewłaściwe'. Św. Julianna została wówczas oskarżona o herezję i karnie przeniesiona na prowincję. Sprawę ponownie zbadał archidiakon katedry w Liege - Jakub (późniejszy papież Urban IV). Po jego interwencji kardynał Hugo zatwierdził święto i w 1251 roku ponownie ulicami miasta ruszyła procesja eucharystyczna.  
Papież Urban IV uznał za konieczne uczczenie pamiątki ustanowienia Najświętszego Sakramentu w całym Kościele. W tym celu wydana została bulla `Transisturus', w której papież zaznaczył, iż w Wielki Czwartek uroczyste upamiętnienie tego faktu nie jest możliwe, ze względu na szczególny charakter Wielkiego Tygodnia.  
Ten sam papież używa w bulli określenia: Święto Najświętszego Ciała Naszego Pana Jezusa Chrystusa. W językach europejskich święto nosi nazwy: w Italii - Corpus Domini, w Wielkiej Brytanii - Corpus Christi, we Francji - F'ete-Dieu, zaś w polskim Mszale Rzymskim z 1970 roku figuruje - Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej, w języku potocznym zwana Bożym Ciałem.  

Czyli święto to zostało ustanowione po różnych perturbacjach, jak zwykle w tym Kościele, i stało się "oczywistą oczywistością", dla gawedzi i zysków kościelnych.
1251r. Angielski mnich Szymon Stock wprowadza szkaplerz
1252r. W bulli Ad extripanda papież Innocenty IV przyrównał wszystkich chrześcijan-niekatolików do zbójców i zobowiązał władców do tego, by winnych heretyków zabijano w ciągu pięciu dni.Tortury zostają prawnie dozwolone przez Kościół (zostały usankcjonowane przez papieża Innocentego IV) - Tortury obejmowały : łamanie na kole, wieszanie za ręce z ciężarami u nóg, ściskanie czułych części ciała, sadzanie na rozżarzonych węglach lub żelazie, wyłamywanie stawów, gotowanie żywcem itp. Była to 'ludzka' jak zapewniał kościół - metoda badań
1263r. Zatwierdzono przyjmowanie komunii pod jedną postacią. Bez wina, bo ludzie się upijali
1264r. Ustanowiono uroczystość Bożego Ciała
1275r. Pojawiły się dyskusje na temat płacenia daniny. W odpowiedzi papież ekskomunikował całe miasto, Florencję. XIV wiek, wybucha epidemia czarnej śmierci, Kościół wyjaśniał, że winę za ten stan rzeczy ponoszą Żydzi, zachęcając przy tym do napaści na nich
1311r. Papież Klemens V jako pierwszy ukoronował się potrójną koroną władcy.
1313r. Sobór w Zamorze ponownie zarządza zniewolenie Żydów i pod groźbą ekskomuniki żąda wykonania postanowienia przez władze świeckie. Antysemickie dekrety kościelne będą pojawiać się aż do XIX w.
1326. Niezgodność przesadnie bogatej organizacji Kościoła z głoszonymi przez nią ideami Jezusa Chrystusa ,doprowadziła do ogłoszenia bulli papieskiej Cum inter nonnullos, w której uważano za herezje twierdzenia, jakoby Jezus i Jego apostołowie nie posiadali żadnej własności w postaci dóbr materialnych.
1349r. W ponad 350 niemieckich miastach i wsiach giną niemalże wszyscy Żydzi, na ogół paleni żywcem. W ciągu jednego roku chrześcijanie wymordowali więcej Żydów niż niegdyś, w ciągu dwustu lat prześladowań, poganie wymordowali chrześcijan. To tylko jeden z wielu epizodów pogromów Żydów, gdyż podobne zdarzenia miały miejsce przez cały okres panowania chrześcijaństwa.
1377r. Robert z Genewy wynajął bandę najemników, którzy po zdobyciu Bolonii ruszyli na Cessne. Przez trzy dni i noce, począwszy od 3 lutego 1377 roku, przy zamkniętych bramach miasta, żołnierze dokonali rzezi jego mieszkańców. W 1378 roku, Robert z Genewy został papieżem i przyjął imię Klemensa VII.
1378 - 1417r. Wielka schizma zachodnia. Po powrocie do Rzymu (1337 r.) siódmego z kolei papieża awiniońskiego - Grzegorza XI - i jego rychłej śmierci w 1378 r. kardynałowie włoscy wybrali papieżem Włocha Bartolomeo Prignano -Urbana VI, natomiast kardynałowie francuscy Francuza - Klemensa VII (rezydował w Awinionie). Kościół miał dwóch zwalczających się papieży.Ten stan rzeczy (dwóch papieży), dowodzący głębokiego kryzysu w Kościele katolickim, utrzymał się do roku 1417, kiedy to sobór w Konstancji (1414 - 1418) zlikwidował rozłam w Kościele. Na papieża został wybrany Marcin V (1417 - 1431) i od tej pory siedzibą papieży ponownie stał się Rzym. Klemensa VII uznano później za antypapieża.
1414r. Sobór w Konstancji odbiera Kielich ludowi przy komunii
1439 r. Czyściec ogłoszony dogmatem przez Sobór Florencki
1444r. W obronie interesów papieża i jego religii ginie pod Warną królewicz Władysław III Warneńczyk Klęska oręża polskiego. Niemczech wydano 'Młot na czarownice' autorstwa dwóch dominikańskich inkwizytorów: Henryka Institorisa i Jakuba Sprengera. Rozejm z Turkami złamanona życzenie legata papieskiego, który pod warną również zginął.
1450-1750r. Okres polowania na czarownice. Straszliwymi torturami zamęczono tysięce kobiet posądzanych o czary. - Dzieci można było również oskarżać o czary: dziewczynki po ukończeniu 9,5 lat, chłopców po ukończeniu 10 lat. Młodsze dzieci torturowano w celu uzyskania zeznań obciążających rodziców. W procesach o czary brane były pod uwagę zeznania dwulatków. Historycy szacują na max 50 tys. Z czego drobny ułamek przypada na kraje katolickie. Rekordzistami (około 70%) były protestanckie Niemcy i na drugim miejscu Anglia. ( A propos: Maria I Tudor „Krwawa Mary” tylko dlatego zyskała ten przydomek, że była katoliczką. Skazała na śmierć 132 osoby, jej poprzednik na tronie – Henryk VIII „miał na koncie” 21840 ofiar, a jej wychwalana w filmach za łagodność następczyni Elżbieta I – 183). Niezłego „hopla” na punkcie palenia czarownic miał też Kalwin. Więcej o czarownicach, jak dojdę do Inkwizycji.
1484r. Papież Innocenty VIII oficjalnie nakazał palenie na stosach kotów domowych razem z czarownicami. Zwyczaj ten był praktykowany przez trwający setki lat okres polowań na czarownice. Wiara, że zwierzęta są pośrednikami diabła, doprowadziła do załamania się naturalnej kontroli liczebności populacji gryzoni. Celem ataku gorliwych chrześcijan najczęściej były koty, wilki,węże, lisy, i białe koguty. Ponieważ wiele z tych zwierząt polowało na roznoszące choroby gryzonie, ich eliminacja wzmogła wybuchy epidemii.
1492r. Kolumb odkrył Amerykę. Inkwizycja szybko postępuje śladami odkrywców. Tubylców, którzy nie chcieli nawrócić się na wiarę chrześcijańską, palono na stosach. Hiszpanie natychmiast rozpoczęli kolonizację Ameryki oraz jej chrystianizację. W wyniku nawracania orężem na katolicyzm całkowicie wyginęły wielkie narody i cywilizacje: Majów oraz Inków. Większość świątyń i wspaniałych budowli została zburzona. Na ich ruinach wzniesiono kościoły chrześcijańskie. Katoliccy rycerze pod przewodem kapelanów czynili z pogan niewolników lub mordowali całe wioski. Nieszczęśnicy ginęli w okrutnych torturach, jeśli nie chcieli uznać 'panów krzyża'. Hiszpanie opatentowali np. wymyślny sposób użyźniania gleby pod zasiewy - Indianom, a zwłaszcza mniej przydatnym w pracy kobietom i dzieciom, otwierano trzewia, a ich wnętrzności były nawozem... Warto dodać, że wspaniała kultura Inków czy Azteków swym dobrobytem i wspaniałością dorównywała krajom ówczesnej Europy. Krzyż jednak zwyciężył.
1493r. Bulla papieska uprawomocniła deklaracje wojny przeciwko wszystkim narodom w Ameryce Południowej, które odmówiły przyjęcia chrześcijaństwa. - Kobiety i mężczyzn szczuto psami karmionymi ludzkim mięsem i ćwiartowanymi żywcem indiańskimi niemowlętami. Wbijano ciężarne kobiety na pale, przywiązywano ofiary do luf armatnich i puszczano je z dymem. Mordowano, gwałcono, ucinano ręce, nosy, wargi, piersi. - Jezuita José de Anchieta twierdził: „Miecz i żelazny pręt to najlepsi kaznodzieje”. Tego oto barbarzyńce, Jan Paweł II beatyfikował w 1980 r., nazywając go „apostołem Brazylii, wzorem dla całej generacji misjonarzy”. - Gdy katoliccy "misjonarze" zawitali do Meksyku, żyło tam około 11 milionów Indian, a po stu latach już tylko półtora miliona. Słowo Boże zawiezione w tamte rejony „pięknie zaowocowało. - "Papież tysiąclecia J.P.II” podczas pobytu na tamtych ziemiach mówił o "zwycięstwie fundamentalnych praw człowieka'' i ''dziele ewangelizacji i pokoju "
1513-1521 - Lata panowania „nieomylnego” papieża Leona X który oświadczył ''Świat dobrze wie, jak wspaniale bajka o Chrystusie przysłużyła się nam''.
1517 r. - Marcin Luter pali publicznie bullę papieską w Wittenberdze. Luter odrzuca instytucję kościelną oraz całą hierarchię i większość katolickich obrzędów. W swoich pismach atakuje papiestwo i wzywa do uwolnienia się spod zależności Rzymu.
1542 r. - Papież Paweł III zreorganizował inkwizycję. Powołał Kongregację Kardynalską Świętej Rzymskiej i Powszechnej Inkwizycji, tzw. Święte Oficjum (Sacrum Officium). Z inkwizytorów rzymskich szczególną bezwzględnością i okrucieństwem wyróżniał się Gian Pietro Carafa (późniejszy papież Paweł IV), który deklarował: "Gdyby mój własny ojciec popadł w najmniejszą choćby herezję, własnoręcznie zebrałbym drewno na stos dla niego" to są słowa następcy na tronie piotrowym.
1545-1563 r. Na Soborze Trydenckim ogłoszono, że prawdę religijną wyraża w równym stopniu Biblia, co tradycja, a jedyne i wyłączne prawo interpretacji Pisma Świętego spoczywa w rękach Kościoła.
Ustalono, że tradycja Kościoła jest ważniejszym źródłem objawienia od Słowa Bożego.
1559 r. Papież Paweł VI (1555 - 1559) wydał pierwszy indeks ksiąg zakazanych, na którym znalazły się najdonioślejsze dzieła myśli ludzkiej.
1562 - 1598 r. - Krwawe wojny religijne we Francji między katolickim obozem królewskim a hugenotami.
1568 r. Hiszpański trybunał inkwizycji wydaje nakaz śmierci na trzy miliony Niderlandczyków, którzy - jak brzmi hasło wypisane na kapeluszach `gezów' - wolą być `raczej Turkami niż papistami'.
1572 r. - Noc z 23 na 24 sierpnia, znana jako „noc św. Bartłomieja”, w Paryżu i nie tylko. Za podpuszczeniem papieża i jego nuncjusza Salvatiego, katolicka królowa Katarzyna Medici, matka Karola IX, króla Francji, namawia do pogromu hugenotów. Trzy dni i noce trwała rzeź, katolicy podżegani przez księży zamordowali ok. 70 tys. mężczyzn, kobiet i dzieci. Papież Grzegorz XIII napisał potem do króla Francji Karola IX: "Cieszymy się razem z tobą, że z Boską pomocą uwolniłeś świat od tych podłych heretyków"
1584 r. Papież Grzegorz XIII w bulli In coena Domini zrównuje protestantów z piratami i zbrodniarzami.
1585-1590 r. Krótka kadencja Sykstusa V zaowocowała zakazem wstępu do watykańskich archiwów dla świeckich uczonych. Na rozkaz papieża wyryto przed wejściem napis: `Kto tutaj wejdzie, będzie natychmiast ekskomunikowany'.
1600 r. 17 lutego spalono na stosie Giordano Bruno, który głosił że wszechświat jest nieskończony i jednorodny (z czego wynikał pogląd, że ludzie nie są jedynymi inteligentnymi istotami w kosmosie). Religię uznawał za uproszczoną wersję filozofii, a liturgię za wynik zabobonu. Kościół skazał go za herezję doketyzmu.
1609 r. - Utworzenie Ligi Katolickiej z księciem bawarskim Maksymilianem na czele. Liga zawiązana została, aby dać odpór protestantom. W krótkim czasie doprowadziło to do wyniszczającej wojny trzydziestoletniej (1618), systematycznego niszczenia protestanckiej literatury, morderstw i pogłębienia ucisku religijnego.
1615 r. Trybunał inkwizycyjny zabrania głoszenia teorii heliocentrycznej. Ziemia jest płaska i unoszą ja na grzbiecie słonie - to poglądy Kościoła!!! `Naukowe' podejście Kościoła do świata odzwierciedlały poglądy świętego Augustyna: `Jest to niemożliwe, aby po przeciwnej stronie Ziemi znajdowali się ludzie, gdyż w Piśmie Świętym nie ma wzmianki o takim rodzie wśród potomków Adama'.
1633 r. Trybunał inkwizycyjny skazuje 70-letniego Galileusza za to, iż głosił zasady heliocentryzmu nie potrafiąc ich udowodnić. Gdyby nie zawarta z Inkwizycją ugoda polegająca na publicznym wyrecytowaniu formuły odwołującej i przeklinającej swoje `błędy'. Galileusz do końca życia znajdował się pod nadzorem Inkwizycji. Groziło mu więzienie. Został ostatecznie (i to w ramach recydywy) skazany na areszt domowy i odmawianie kilka razy dziennie psalmów. Areszt spędzał w posiadłości swojego przyjaciela arcybiskupa, a odmawianie psalmów (za zgodą Inkwizycji) w jego imieniu wykonywała jego nieślubna córka, zakonnica, za co zresztą płacił jej ów arcybiskup. Kontynuował swoje badania i publikował.
1650 r. - W Nowej Anglii prawnie zakazano noszenia ubrań z "krótkimi rękawami, gdyż mogłyby zostać odsłonięte nagie ramiona". Chrześcijanie zaczęli uważać, że wszystko, co zwraca uwagę na świat fizyczny jest bezbożne. - Galileusz próbuje rozpowszechniać teorię heliocentryczną. Zostaje zatrzymany przez Inkwizycję. - Poglądy świętego Augustyna odzwierciedlały "naukowe" podejście Kościoła do świata: "Jest to niemożliwe, aby po przeciwnej stronie Ziemi znajdowali sie ludzie, gdyż w Piśmie Świętym nie ma wzmianki o takim rodzie wśród potomków Adama."
1766 r. - Na wolnym sejmie ordynaryjnym w Warszawie biskupi Sołtyk i Załuski, wspierani przez intryganta - papieskiego nuncjusza Antoniego Eugeniusza Viscontiego - w iście katolickim duchu apelowali do zebranych, aby nie czynić żadnych ustępstw na rzecz innowierców. „Prowadzi was - przekonywał Visconti - jedna wiara, jedna siła, jedna idea. Winniście we wrogów waszych uderzyć jedną gromadą, zuchwalstwo ich odeprzeć wspólnym naporem”. Wpływ watykańskiego dygnitarza na przebieg obrad był absolutny.
1789 r. Papież Grzegorz XVI gani wolność sumienia jako `szaleństwo', `zaraźliwy błąd' i wypowiada się przeciwko wolności handlu książkami.
1793 r. - 7 listopada biskup Paryża, Gobel, staje przed konwentem, zdejmuje krzyż z piersi oraz pierścień z palca i oświadcza, że wraz z 11 kanonikami i kilkunastoma księżmi wyrzekają się „przestarzałego zabobonu”.
1823 - 1830 r. - W państwie Kościelnym za rządów Leona XII i Piusa VIII odbywały się liczne protesty przeciwko uczestnikom tajnych stowarzyszeń rewolucyjnych. I tak na przykład tylko w 1825 roku wydano 508 wyroków skazujących.
1832 r. - Encyklika papieża Grzegorza XVI „Cum Primus” do wyższego duchowieństwa polskiego, potępiająca powstanie w 1830 roku.
1836 r. Grzegorz XVI w nowym wydaniu indeksu ksiąg zakazanych uzależnia czytanie Biblii w językach narodowych od zgody Inkwizycji. Zakaz obowiązywał do 1897 r.
1846 r. 1 czerwca wydano zakaz wstępu do watykańskiego archiwum nawet kardynałom, bez specjalnego zezwolenia papieża.
1850 r. - Papież Pius IX (1846 - 1878) wrócił do Rzymu i objął ponownie rządy nad Państwem Kościelnym (jego głównym współpracownikiem był znany udziałowiec różnych afer, kard. Antonelli). W „Państwie Kościelnym” w latach 1850 - 1855 wykonano ponad 90 wyroków śmierci na politycznych skazańcach. Natomiast w Bolonii w latach 1849 - 1855 aż 276.
1852 r. - Wprowadzono nabożeństwo majowe do N. M. P.
1854 r. - Wprowadzono dogmat o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny został ogłoszony konstytucją apostolską Ineffabilis Deus 8 grudnia 1854 roku przez papieża Piusa IX. Przesłanie tego dogmatu, wygłoszone przez papieża ex cathedra, brzmiało: „ogłaszamy, orzekamy i określamy, że nauka, która utrzymuje, iż Najświętsza Maryja Panna od pierwszej chwili swego poczęcia, na podstawie szczególnej łaski i przywileju wszechmogącego Boga, mocą przewidzianych zasług Jezusa Chrystusa, Zbawiciela rodzaju ludzkiego — została zachowana nietknięta od wszelkiej zmazy grzechu pierworodnego, jest prawdą przez Boga objawioną, i dlatego wszyscy wierni powinni w nią wytrwale i bez wahania wierzyć”. Ogłoszenie tego dogmatu było jedną z dwóch sytuacji we współczesnej historii, gdy papież stwierdził coś ex cathedra, nieomylnie (drugą taką sytuacją był dogmat o Wniebowzięciu NMP w 1950 roku).1855 r. - Sprzeciw Kościoła wobec Konstytucji Stanów Zjednoczonych. Kościół głosił iż "wolność to bluźnierstwo, wolność to odwodzenie innych od prawdziwego Boga. Wolność to mówienie kłamstw w imię Boga". Wcześniej, do Kongresu Stanów Zjednoczonych kościół wniósł projekt ustawy zabraniającej wydobywania z łona ziemi ropy naftowej, którą Bóg tam umieścił, aby czarci w piekle mieli czym pod kotłami palić.
1864 r. 'Sylabus Błędów' - 'dzieło' proklamowane przez Piusa IX, ratyfikowany przez Sobór Watykański, potępiające wolność religijną, wolność sumienia, wolność słowa, wolność prasy, wolność odkryć naukowych, które nie są aprobowane przez kościół rzymski, ogłaszający naukę o doczesnej władzy papieża nad wszelką władzą cywilną i państwową
1866 r. - Alokucja „Luctnosum et monquam” wygłoszona na tajnym konsystorzu jeszcze raz potępiła polski ruch powstańczy w 1863 roku.
1870 r. - Wprowadzono dogmat o nieomylności papieża w sprawach wiary w lipcu papież Pius IX (1846 - 1878) na zwołanym przez siebie soborze w Watykanie uroił sobie (o tym szczególnym „przywileju” papieży mówiono już w XVI wieku na soborze trydenckim), że papieże są „nieomylni” i „fakt” ten został ogłoszony światu katolickiemu w formie dogmatu. Początek XIX wieku. - Papież Leon XIII nadal udowadnia, że najwyższa kara daje się uzasadnić następująco: "Kara śmierci jest niezbędnym i skutecznym środkiem dla osiągnięcia celu Kościoła, gdy buntownicy wystąpią przeciw niemu i narusza jedność duchową" 1870 r. w sierpniu wybuchło powstanie w Rzymie przeciwko władzy papieskiej. Niebawem przeprowadzone w Wiecznym Mieście referendum o przyłączenie go do państwa włoskiego wykazało, jakim szacunkiem i autorytetem wśród rzymian cieszył się „Namiestnik Chrystusa”. Za odebraniem Rzymu „Nieomylnemu” głosowało 40 785 mieszkańców stolicy, natomiast za papieżem opowiedziało się „aż” 46 osób. Natomiast w całej prowincji rzymskiej przeciwko opowiedziało się 133 681 osób, a za papieżem - tylko 1057.
1891 r. - W sierpniu wystawiono w Trewirze „święte odzienie” (szatę), rzekomo należące do Chrystusa. Przez dwa miesiące przybyło ponad milion pielgrzymów, by oglądać „najdroższą pamiątkę” po Zbawicielu i napełnić setki skarbon.
1910 r. - 1 września Pius X nakazał katolickim duchownym składać `Przysięgę modernistyczną', która każe wierzyć, że 'Kościół został bezpośrednio i wprost założony przez Chrystusa', oraz nakazuje potępiać 'tych, którzy twierdzą, że Wiara, przez Kościół podana, może stać w sprzeczności z historią' oraz 'sposób rozumienia i wykładania Pisma św., który, pomijając tradycję Kościoła, analogię Wiary i wskazówki Stolicy Apostolskiej, polega na pomysłach racjonalistycznych'. Przysięga miała zapobiec 'zamętowi w umysłach wiernych co do istoty dogmatów' wynikającego z postępującej edukacji społeczeństwa. Przysięgę zniesiono w 1967 r.
1917 r. - Tortury były prawnie dozwolone przez Kościół od roku 1252, w którym zostały usankcjonowane przez papieża Innocentego IV, aż do roku 1917, w którym to zaczął obowiązywać nowy Codex Juris Canonici.
1925 r. - W lipcu Watykan bezczelnie skierował do rządu Czechosłowacji ostry protest przeciwko narodowym obchodom pamięci Jana Husa, którego Kościół spalił na soborze w Konstancji 6 lipca 1415 roku.
1929 r. - Papież Pius XI (1922 - 1939) po podpisaniu przez Stolicę Apostolską układów laterańskich z faszystowskimi Włochami oświadczył, że dla dobra Kościoła „gotów jest sprzymierzyć się nawet z diabłem”.
1930 r. - według oficjalnych statystyk, na 565 stałych obywateli państwa Watykan aż 220 było pod bronią w służbie papieża. Stanowi to prawie 50 proc. stanu osobowego miasta. Statystyki przerażające, zważywszy, że zmilitaryzowane Niemcy w czasie I wojny światowej miały pod bronią tylko 12 proc. ogółu ludności!, co by było gdyby Watykan miał 50 milionów ludzi?
1931 r. Papiez Pius XI wydaje encyklike "Non abbiamo bisogno", w której jest mowa o wdzięcznosci kościoła dla faszyzmu za zlikwidowanie wroga - socjalizmu. 1933 r. Hitler oświadczył, że w chrześcijaństwie widzi "niezachwiany fundament moralności; dlatego "obowiązkiem naszym jest utrzymanie i rozwijanie przyjaznych stosunków ze Stolicą Apostolską".W czasie II Wojny Światowej Papież Pius XII przyjmował na codziennych audiencjach niemieckich zbrodniarzy wojennych, udzielając im błogosławieństwa.
1933 - 1939 r. - Kardynał tysiąclecia, Wyszyński, jeszcze jako zwykły ksiądz i teolog był orędownikiem nazizmu i samego Hitlera, co znajdowało wyraz w redagowanych przez niego publikacjach.
1939 r.- Zmaltretowana przez Stalina Cerkiew rosyjska ufundowała (na swój koszt) dywizję czołgów do walki z Niemcami po ich napaści na ZSRR (21 VI 1941), a polski Kościół ustami swoich biskupów: Kaczmarka, Sokołowskiego i Adamskiego wezwał ludność polską (jesień 1939) do podporządkowania się władzy niemieckiej.. bo "wszelka władza jaka jest, od Boga pochodzi i winniśmy jej bezwzględne posłuszeństwo"
1939 - 1945 r. - Papież Pius XII (1939 - 1958) zachował „taktyczne” milczenie w sprawie zbrodni hitlerowskich w czasie II wojny światowej. Wydał m.in. specjalne orędzie do mieszkańców stolicy Anglii, aby nie mścili się na Niemcach za naloty Luftwaffe oraz bombardowania pociskami V - 1 i V - 2. Jego obłuda przekraczała wszelkie granice, bowiem niektóre części do rakiet V - 2 były produkowane we Włoszech przez należące do salezjanów wytwórnie broni „Rasetti”. Poza tym Watykan był właścicielem m. in. zakładów materiałów wybuchowych Montecatini, a książę Giulio Pacelli, bratanek papieża Piusa XII, zarządzał zakładami Sogene di Roma, produkującymi gazy trujące i bomby napalmowe. O ukrywania zbrodniarzy hitlerowskich po zakończeniu wojny, zaopatrywaniu ich w fałszywe dokumenty, a następnie - przerzucaniu kościelnymi kanałami do krajów Ameryki Południowej, Watykan także nie pamięta.
1939 r. Papież Pius XII w liście do hierarchii kościelnej USA dopatruje się przyczyny `dzisiejszych nieszczęść' nie w faszyzmie, lecz m.in. w krótkich spódnicach pań. Poparcie Piusa XII dla hitlerowskiej napaści na Polskę znalazło swój wyraz w encyklice z 20 października 1939 r. Papież uznał ją za `walkę interesów o sprawiedliwy podział bogactw, którymi Bóg obdarzył ludzkość'.
1941 r. Tuż po agresji III Rzeszy na ZSRR z watykańskich drukarni wysłano do sztabu wojsk niemieckich duże transporty ukraińskich i rosyjskich modlitewników. Watykan podbite obszary ZSRR podporządkował nuncjaturze berlińskiej oficjalnie akceptując zagarnięcie tych ziem przez Hitlera. Watykan akceptuje antysemickie poczynania rządu Vichy i wyraża zgodę na uchwalenie tzw. Statutu Żydów. Wyrażono nadzieję, że nie ograniczy on prerogatyw Kościoła.
1941r. maju w Ostacu wyłapano 331 prawosławnych Serbów. Katoliccy Serbowie kazali Im  kopać grób dla siebie. Następnie katoliccy Ustasze zarąbali wszystkich siekierami i wrzucili do dołów. Popa Branko Dobrosavljevicia i jego syna zostawiono na koniec: rąbiąc dziecko na kawałki kazali ojcu odmawiać modlitwę za zmarłych. Po tym poddali go straszliwym torturom, wydarli włosy z głowy i brody, wyłupili oczy i obdarli żywcem ze skóry.  
1942 r. Londyńskie radio BBC informowało: Do najgorszych okrucieństw dochodzi w diecezji arcybiskupa Zagrzebia Stepinaca -( Stepinac był przywódcą katolickiego kościoła oddany fanatyczni reżimowi Ante Pavelic i jego siepaczy którzy tworzyli autokratyczne katolicko-faszystowskie państwo Chorwackie , był też najwyższy apostolski kapelanem armii Ustaszi ). Bratnia krew płynie tam strumieniami. Prawosławnych siłą nawraca się na katolicyzm. Ustaszi swym okrucieństwem szokowali nawet stacjonujące oddziały wehrmachtu i SS jak również oddziały włoskie które wysyłały raporty i protesty do swych zwierzchników. Ustaszi rozpruwali brzuchy ciężarnym Serbkom depcząc płody na oczach konających matek, cieli, obcinali głowy, ćwiartowali, gwałcili, wieszali na hakach i palili. W samym tylko 1941 siepacze ustaszi zamordowali około 800,000 Serbów, żydów i cyganów. Wszystko to za wiedza Watykanu i za błogosławieństwem lokalnego katolickiego kościoła po przewodnictwem arcybiskupa Alojzije Stepinac. Ponadto Stepinac nie unikał przejmowania własności cerkwi prawosławnej na rzecz kościoła katolickiego wysłał np. specjalną petycję do Pavelicia, żądając przekazania trapistom serbskiego klasztoru w Orahovicy. "Hitler jest wysłańcem Boga" - Arcybiskup Alojzije Stepinac ("Dziennik Chorwacki" 1 styczeń 1942)
1943 r. - Watykan udziela błogosławieństwa ukraińskim formacjom SS Galizien, pacyfikującym w czasie wojny wschodnie rubieże Polski.
1945 r. Pius XII w orędziu wigilijnym staje w obronie głównych oskarżonych o zbrodnie przeciwko ludzkości. Kuria rzymska interweniuje w sprawie ułaskawienia 200 zbrodniarzy hitlerowskich, w tym m.in. katów polskiego narodu, Franka i Greisera. To niewielki epizod w szeroko zakrojonej akcji ratowania hitlerowców przed odpowiedzialnością karną. 1946 r. Studenci wydziału prawa Uniwersytetu w Cardiff, rozważają, czy Pius XII powinien zasiąść na ławie oskarżonych przed Międzynarodowym Trybunałem w Norymberdze za całokształt prohitlerowskiej polityki Watykanu w okresie 2. wojny światowej.
1945 r. Ante Pavelić chorwacki polityk faszystowski, przywódca ustaszy, z wykształcenia prawnik. Współorganizator zamachu (1934), w którym zginęli król Jugosławii Aleksander I i minister spraw zagranicznych Francji L. Barthou. Szef (poglavnik) Niepodległego Państwa Chorwackiego (1941-1945), odpowiedzialny za ludobójstwo na Serbach, Żydach i Cyganach. Po wojnie uciekł za granicę. Skutecznie ukrywał się, dzięki pomocy kleru chorwackiego (Krunoslav Draganović) oraz administracji watykańskiej. Najpierw schronił się w austriackich klasztorach w Bad Ischl i w Sankt Gilgen, a następnie w przebraniu zakonnika dotarł do Włoch. W maju 1946 roku amerykański kontrwywiad (CIC) wykrył, że były poglavnik mieszka "w pobliżu Rzymu, w budynku pod jurysdykcją Watykanu". Ante Pavelić bywał również w Castel Gandolfo, gdzie mieści się letnia rezydencja papieża. Zmieniał miejsca pobytu, np. mieszkał na Via Giacomo Venezian w budynku będącym własnością Kościoła katolickiego, gdzie dzielił pokój ze słynnym bułgarskim terrorystą Iwanem Michajłowem, z którym w 1934 roku wspólnie organizował zamach na króla Jugosławii. Gdy wyjeżdżał z domu, korzystał z samochodu z watykańską rejestracją. Według CIC, Ante Pavelić często spotykał się z watykańskim podsekretarzem stanu Giovannim Montinim, późniejszym papieżem Pawłem VI.
Jesienią 1947 roku poglavnik Ante Pavelić uciekł z Europy, w czym pomogły mu fałszywe dokumenty, otrzymane od watykańskiego biskupa Aloisa Hudala. Biskup Alois Hudal otwarcie przyznawał, że pomógł wielu nazistowskim zbrodniarzom, którzy, jego zdaniem, "często byli całkowicie niewinni". W swoich dziennikach pisał: "dzięki fałszywym dokumentom wielu z nich uratowałem. 1957 Ante Pavelić zmarł w Madrycie, opatrzony błogosławieństwem papieża Jana XXIII.
1948 r. - Wybucha wielka afera finansowa z udziałem najwyższych dygnitarzy Watykanu, którzy zarobili miliony dolarów na dostawach z UNRRA. Mózgiem tego przedsięwzięcia był prałat Cipicco, złodziej, defraudant i oszust. Policja włoska ustaliła, że Watykan był największą centralą handlu zagraniczną walutą, a lewe transakcje przeprowadzono za pośrednictwem zakonów, głównie z terenów Szwajcarii.
1950 r. - W petycji do Watykanu, katolicy proszą o dogmatyzację fizycznego wniebowzięcia Maryi. W odpowiedzi Watykan uchwala dogmat o wniebowzięciu N. M. P.( w Ewangeliach nie ma słowa o tym). W Monachium przy Dachaustrasse otwarto kasyno pod nazwą Chrześcijańskie Kasyno Gry. Była to pierwsza niemiecka filia międzynarodowego holdingu Pacellich, rodziny prohitlerowskiego papieża Piusa XII.
W 1952 kiedy osadzony zbrodniarz wojenny katolicki arcybiskup Stepinac odsiadywał swój wyrok papież Pius XII "wyniósł" go do "godności" kardynała. Człowiek pośrednio zaangażowany eksterminacje setek tysięcy ludzi których jedyną winą było to iż nie byli katolikami i nie chcieli nimi zostać nawet pod groźbą śmierci, człowiek którego za to osadzono i skazano, siedząc w wiezieniu zostaje katolickim kardynałem. W nagrodę za realizowanie katolickiej polityki
1952 - 1957 r. - wielki skandal walutowy związany ze spekulacją cukrem sprowadzanym z Kuby. Głównym akcjonariuszem był zakon franciszkanów, ślubujący dobrowolne ubóstwo. Ci „biedacy” zainwestowali w to dochodowe przedsięwzięcie 4, 5 mln dolarów żywej gotówki.
1957 r. - Prymas Polski, kardynał Stefan Wyszyński w dniu 22 maja 1957 roku w Ołtarzewie tak przemówił do wyświęconych młodych kapłanów: „Kapłan to drugi Chrystus. Otrzymaliście w tej chwili straszliwą władzę. To jest władza nie tylko nad szatanem, nie tylko nad znakami sakramentalnymi, ale przede wszystkim nad samym Bogiem! Jesteście przecież spirituales imperatores (duchami nakazującymi), a jako tacy macie władzę rozkazywać nawet samemu Bogu. On tego zapragnął. On tego od was chciał. Będziecie mu rozkazywać, gdy na wasze słowa zstępować będzie na ołtarze - Bóg żywy.
1962r. - Watykan wydaje instrukcję „Crimen Solicitationis” w której nakazuje ukrywanie przestępstw seksualnych na dzieciach, nękane przez kościół mają być te osoby które będą mówić głośno o tych przestępstwach, a różne sposoby ofiary starano się "uciszać", żeby nie było afer. Oprawców przenoszono w inne miejsca, gdzie dalej oddawali się procederowi wykorzystywania dzieci. Pieczę nad instrukcją oraz koordynacją działań związanych z nią, przez 20 lat zajmował się kardynał Ratzinger ( który zresztą był autorem owej instrukcji ), czyli dzisiaj Benedykt XVI. Kościół na przestrzeni lat nie tylko przekupywał i zastraszał świadków i poszkodowane dzieci ale również uniemozliwiał pociąganie ksieży-pedofilii do odpowiedzialności przenosząc ich do innych parafii lub krajów i odmawiając współpracy z organami ścigania wszystkich krajów gdzie takie przypadki miały miejsce. "Crimen Sollicitationis" jest dokumentem, który pod karą ekskomuniki nakazuje trzymanie w największym sekrecie przestępstw seksualnych księży, nakazuje bezkompromisową walkę z poszkodowanymi i tymi, którzy ich popierają, zakazuje współpracę w tych sprawach z władzami śledczymi, nakazuje niszczenie dowodów przestępstw, nakazuje przeniesienie księdza do innej parafii, itp.Dokument ten nie przywiązuje żadnej wagi do ofiar przestępstw seksualnych popełnianych przez księży. Mówi wyraźnie że OPIEKĄ MAJĄ BYĆ OBJĘCI OSKARŻENI KSIĘŻA. Stawia sobie za cel zdławienie wybuchu skandalu seksualnego a nie, dobro poszkodowanych - małoletnich ofiar księży pedofilów.
dokument nakazywał biskupom i ich podwładnych, pod groźbą automatycznej ekskomuniki (wyklęcia z kościoła), zachowywanie absolutnej tajemnicy w przypadkach przestępstw seksualnych księży, niepowiadamianie władz cywilnych danego kraju, utrzymywanie absolutnej tajemnicy, uciszanie skandalów seksualnych, ochronę oskarżonego księdza, wymuszanie na ofiarach zachowania milczenia poprzez przysięgę na Pismo Święte, itp.
1965 r. Maria ogłoszona "Matką Kościoła" przez papieża Pawła VI. Kościół rzymskokatolicki unieważnił potępienie Galileusza.
1968r. Papież Paweł VI ogłasza encyklikę 'Humanae vitae' z której skótkami rodziny katolickie borykają się do dziś. Jedynymi środkami regulacji urodzin dopuszczonym przez kościół pozostaje wstrzemięźliwość płciowa i metoda kalendarzyka, a każdy stosunek płciowy ma mieć na celu poczęcie życia. Ale Watykan posiada udziały i czerpie zyski z produktów firmy IFS, która wypuszcza na rynek środek antykoncepcyjny na nazwie luteolas.
1971r. FBI wpada na trop sfałszowanych przez nowojorskich gangsterów, papierów wartościowych na sumę 14 milionów dolarów. Odbiorcą okazuje się Bank Watykański. FBI ustala, że była to próba przed docelowa operacją na kwotę 1 miliarda dolarów.
1970 - 1982 r. - Banco Ambrosiano, w którym udziały miał Watykan, był wielką pralnią pieniędzy pochodzących między innymi z prostytucji, dystrybucji narkotyków i związków z mafią sycylijską i amerykańską. W machlojkach miał udział arcybiskup Marcinku, szef Banku Watykańskiego. Przed pociągnięciem do odpowiedzialności przez włoski wymiar sprawiedliwości chronił go osobiście Jan Paweł II.
1975 r. - Papież Paweł VI wyjaśnia w liście do arcybiskupa Coggana, że kobieta ma zakazany wstęp do stanu duchownego, ponieważ `wykluczenie kobiet z kapłaństwa jest zgodne z zamysłem Boga wobec swego Kościoła', choć specjalnie powołana Papieska Komisja Biblijna (składająca się z wybitnych biblistów) orzekła wcześniej, że nie ma przeciwwskazań. Zdanie papieża nadal jest ważniejsze od wniosków wypływających z lektury Biblii. Pawła VI poparł Jan Paweł II.
1977 r.- Papież Paweł VI wyjaśnia, że kobieta ma zakazany wstęp do stanu duchownego, "Ponieważ nasz Pan był mężczyzną"
1978 r. - po 33 dniach pontyfikatu został zamordowany papież Jan Paweł I – Albino Luciani. Człowiek niezwykle skromny i postępowy. Zgadzał się na stosowanie środków antykoncepcyjnych, kapłaństwo kobiet, sprzeciwiał się celibatowi. Postanowił zniszczyć mafijne struktury watykańskich finansów, a następnie oczyścić Watykan i kościół z aferzystów i oszustów. Sporządził listę 121 purpuratów watykańskich do natychmiastowego zdymisjonowania. Tuż przed rozpoczęciem czystek umiera 28 września „po zjedzeniu niestrawnego posiłku' Za sprawców tej zbrodni, otrucia, uważa się katolicką mafię, czyli Opus Dei. Nie przeprowadzono sekcji zwłok, jego testament ginie w tajemniczych okolicznościach.
1980 r. Beatyfikacja jezuity José de Anchieta, który twierdził: `Miecz i żelazny pręt to najlepsi kaznodzieje'. Podczas beatyfikacji masowego mordercy Indian, papież Jan Paweł II nazwał go apostołem Brazylii, wzorem dla całej generacji misjonarzy i siebie samego. Nie jedyny to przypadek wyniesienia zbrodniarza na ołtarze.
1998 r. - chorwacki zbrodniarz wojenny, ludobójca, miłośnik faszyzmu i bestialskich ustaszi, arcybiskup Stepnic, zostaje beatyfikowany przez Jana Pawła II.
1992 r. Papież Jan Paweł II ogłasza, że potępianie Galileusza za głoszenie heliocentrycznego poglądu, iż Ziemia krąży wokół Słońca (a nie na odwrót), było błędem. Rehabilitacja Galileusza trwała 359 lat.
2000 r. - 13 marca Kościół przyznaje, że w ciągu wieków popełnił wiele grzechów w dziedzinie praw człowieka i wolności religijnej. O przebaczenie proszeni są m.in. Żydzi, kobiety i ludy tubylcze. Za przebaczeniem nie idą żadne czyny, które mogłyby naprawić lub upamiętnić wyrządzone krzywdy, ale za to wizerunek Kościoła poprawia się w oczach wiernych.
XXI w. - uczonym teologom objawia się miejsce pobytu nieochrzczonych, a przedwcześnie zmarłych dzieci. Do tej pory przyjmowano, że Pan przeznaczył im limbus puerorum, miejsce które nie jest ani niebem, ani piekłem, ani nawet czyśćcem. Teologowie po tysiącletnim śledzeniu ścieżek Rozumowania Pańskiego stwierdzili jednak, że brak jest podstaw do postulowania owej "otchłani dzieci", a zatem należy umieścić je gdzieś indziej. Dzięki Bogu wybrali niebo.
2002r.- nakazem kard. Josefa Ratzingera, został on między innymi zmodyfikowany o klauzule, w której Watykan zastrzegł sobie prawo do wyłączności, co oznaczało ze wszystkie przypadki seksualnych przestępstw muszą być przekazywane bezpośrednio do Watykanu, czyli do papieża. Niedostosowanie sie do tego polecenia grozi ekskomuniką tzn., wyklęciem z kościoła.
Po objęciu przez kard. Ratzingera stanowiska papieża, nie ustalono następcy, odpowiedzialnego za wykonywanie rozporządzeń tego dokumentu co oznacza że kwestie seksualnych przestępstw wśród kleru podlegają nadal bezpośrednio Watykanowi, na którym szczycie jest Papież, czyli obecnie temu samemu człowiekowi, który opracował,  lub był odpowiedzialny za opracowanie tajnego dokumentu, kardynałowi Josefowi Ratzingerowi.
2002 - 2004 r. - Światem wstrząsa afera pedofilska w USA. Przez 30 lat za wiedzą biskupa Lawa (przyjaciela papieża) i innych hierarchów gwałcone były dzieci. Law zostaje przeniesiony przez papieża do Watykanu, gdzie pełni ważną funkcję. Hipokryzja Watykanu przekroczyła wszelakie granice, ogromna część dochodów Watykanu płynęła (i wciąż płynie) z zysków uzyskanych ze sprzedaży środków antykoncepcyjnych, produkowanych prze pewien instytut farmakologiczny, który jest własnością Watykanu. A jednocześnie papież JP 2 oraz Benedykt XVI krytykują antykoncepcję. Żeby było ciekawiej, pigułkę antykoncepcyjna wynalazł Amerykanin, Stanley Rock (nomen omen skala, opoka!), praktykujący... katolik.
2006 r. - 2 lipca przewodniczący Papieskiej Rady do Spraw Rodziny kardynał Alfonso Lopez Trujillo mówi w wywiadzie dla dziennika "Il Tempo", że aborcja "to zbrodnia bardziej przerażająca niż wszystkie wojny światowe". Czyli, że usuwanie zapłodnionej komórki jajowej jest gorsze niż np. mordowanie świadomych dzieci w obozach zagłady.
Rozwiń
omg
omg (5 lipca 2009 o 10:41) 0
Zaloguj się, aby oddać głos
Apostoł Paweł dziwił się swym uczniom - Galicjanom, że tak szybko dają się zwieść przez inną ewangelię. I zaraz dodał: `Chociaż innej nie ma; są tylko pewni ludzie, którzy was niepokoją i chcą przekręcić ewangelię Chrystusową'.
Wiedząc, jak łatwo fałszywym nauczycielom podszyć się pod prawdziwych, dał wskazówkę, jak ich odróżniać: `Ale choćbyśmy nawet my albo anioł z nieba zwiastował wam ewangelię odmienną od tej, którą myśmy wam zwiastowali, niech będzie przeklęty' (Ga 1. 6 - 8). Żegnając się ze starszyzną efeską, ubolewał: `Ja wiem, że po odejściu moim, wejdą między was wilki drapieżne, nie oszczędzając trzody'. I znów pomagał rozpoznać zagrożenie, prorokując: `Spomiędzy was samych powstaną mężowie, mówiący rzeczy przewrotne, aby uczniów pociągnąć za sobą' (Dz 20. 29 - 30). I nie ma innej ewangelii niż Pawłowa, `Przeto czuwajcie' (Dz 20. 31). Jak czuwali chrześcijanie? Co stało się z wiarą Jezusa?
Poniższe zestawienie porównuje chrześcijaństwo apostolskie z papieskim (katolicyzmem). W punktach 1, 2, 3 itd. przedstawiono główne założenia Biblii, a w odpowiadających im kolejno punktach 1 a, 2 a, 3 a, itd. adekwatne poglądy chrześcijaństwa papieskiego.
1. Jedyny pośrednik między ludźmi a Bogiem - Jezus Chrystus (1 Tm 2. 5; J 14. 6; J 2. 1 - 2; Dz 2. 18)
1 a. Pośredniczka Maria (dogmat o wniebowzięciu Marii - 1950 r.) i galeria świętych.
2. Bezpośredni i nieograniczony dostęp każdego wierzącego do Jezusa przez modlitwę (J 7. 37; 6, 37; Hbr 4. 15 - 16).
2 a. Droga do Jezusa przez pośredników żyjących (kapłanów) i zmarłych (Marię oraz świętych), którzy pomagają wypraszać dla nas łaski u Jezusa.
3. Zbawienie jest tylko w Jezusie z łaski przez wiarę (J 3. 16; 14. 6; 17. 3).
3 a. Zbawienie jest w Jezusie przez Kościół (nie ma zbawienia poza Kościołem), łaska jest udzielana przez sakramenty Kościoła.
4. Jezus jest jedynym bez grzechu, wszyscy ludzie zgrzeszyli (Rz 3. 23 - 24; Iz 64. 6).
4 a. Maria jest bezgrzeszna (dogmat o niepokalanym poczęciu - 1854 r.).
5. Jezus jest skałą i głową Kościoła (1 Kor 3. 11; 10. 4; 1 P 2. 8).
5 a. Papież jest skałą (jako następca skały - Piotra - efekt błędnego odczytania fragmentów ewangelii o przywództwie Piotra) i głową Kościoła (w rzeczywistości biskupa Rzymu wywyższył cesarz Justynian dekretem z 538 r.; to nie Piotr, lecz Linus był pierwszym biskupem Rzymu).
6. Zastępcą Jezusa na ziemi jest Duch Święty (J 14; 17. 26; 16. 7 - 8. 13).
6 a. Zastępcą Jezusa na ziemi jest papież; tiarę papieską zdobi napis: `Vicarius Filii Dei', co znaczy: zastępca Syna Bożego.
7. Żaden człowiek nie jest nieomylny z uwagi na grzeszną maturę (Rz 3. 10).
7 a. Papież jest nieomylny w sprawach wiary - dekret z 1870 r.
8. Określenie Ojciec (w sensie duchowym) jest należne tylko Bogu (Mt 23. 9).
8 a. papież nazywa siebie Ojcem Świętym, przywłaszczając sobie określenia i cechu należące wyłącznie do Boga.
9. Rozdział Kościoła od państwa; związek między Kościołem a władzą świecką Biblia nazywa nierządem (Jr 2. 20 - 31; Ez 16. 17 - 19; Oz 2. 5) i obrzydliwością.
9 a. Od 508 r. (zwycięstwo króla Franków, Chlodwiga) Kościół rzymski podporządkował sobie prawie całą Europę Zachodnią; obecnie istnieje państwo kościelne (Watykan) uwikłane w politykę.
10. Cześć, pokłony, modlitwy należą się tylko Bogu; zakaz kultu wizerunków - to jedno z dziesięciorga przykazań (Wj 20. 4 - 5); Boży zakaz zmiany przykazań (Mt 5. 18).
10 a. Kult maryjny (zapoczątkowany przez sobór w Efezie w 431 r., jego korzenie tkwią w pogaństwie odwzorowuje kult bogini - matki znany we wszystkich religiach), kult relikwii i obrazów, modlitwy do świętych; zmiana Dekalogu - usunięcie drugiego przykazania biblijnego Dekalogu (sobór w Nicei, 787 r.).
11. Sobota - siódmy dzień tygodnia - jest dniem świętym jako pamiątka stworzenia świata (Rdz 2. 2 - 3); nakaz święcenia soboty (szabatu) zawarty w Dekalogu i przestrzegany przez Jezusa, apostołów i pierwszych chrześcijan (Wj 20. 8 - 11).
11 a. Druga zmiana treści przykazań - ustanowienie niedzieli, pierwszego dnia tygodnia i święta pogańskiego, w miejsce soboty. VI w. - początek represji wobec chrześcijan święcących sobotę; formalny zakaz obchodzenia soboty jako dnia świętego - sobór florencki, 1441 r.
12. Tylko Bóg może odpuszczać grzechy; należy je wyznawać bezpośrednio Bogu (tzw. spowiedź serca) i bliźnim, wobec których zawiniliśmy, i prosić ich o wybaczenie (Mt 6. 6 - 12; 9. 2 - 3; Dz 8. 22).
12 a. Kapłan ma władzę odpuszczać grzechy; spowiedź uszną ustalił Sobór Laterański IV w 1215 r.
13. Jezus wprowadził komunię pod dwiema postaciami - chleba i wina - symbolami Jego umęczonego ciała i przelanej krwi (Mt 26. 27; 1 Kor 11. 24 - 26).
13 a. komunia przyjmowana jest w praktyce tylko pod postacią chleba - w 1414 r. sobór w Konstancji zabronił laikatowi spożywania wina w czasie komunii.
14. Eucharystia jest ofiarą symboliczną i pamiątką prawdziwej, jednorazowej i niepowtarzalnej ofiary Jezusa na krzyżu (Hbr 10. 12 - 18; J 19. 30).
14 a. Eucharystia jest rzeczywistą i powtarzalną ofiarą za grzechy, składaną Bogu; hostia jest prawdziwym ciałem, a wino prawdziwą krwią Jezusa, nie są to symbole; przemienienie (transsubstancjacja) następuje na skutek formułki automatycznie wypowiadanej przez kapłana - Jezus na jego hasło pojawia się w opłatku; wierni konsumują prawdziwego Chrystusa; dogmat ustalono na Soborze Laterańskim IV w 1215 r.
15. Zbawienie jest z łaski, darmo, przez wiarę (Ef 2. 8 - 9); nie można go nabyć za pieniądze ani przez uczynki; warunkiem przebaczenia jest skrucha oraz pojednanie z bliźnim i naprawienie krzywd (o ile zadośćuczynienie jest możliwe); zbawienie dokonuje się dzięki ofierze Chrystusa, a nie zabiegom człowieka.
15 a. Na zbawienie można `zapracować' - np. cierpieniem czy ofiarami (sobór florencki w 1439 r.); na przebaczenie można było zasłużyć np. biczowaniem się, pielgrzymkami, budowaniem kaplic; najbardziej wynaturzoną formą były (i są!) odpusty za grzechy, wprowadzone przez Kościół w XII w., które umożliwiały uwolnienie się za pieniądze nawet od przyszłych grzechów. Płatne msze za zbawienie zmarłych.
16. O przyjęciu lub odrzuceniu Bożej oferty zbawienia człowiek decyduje za życia; w momencie śmierci zostaje osądzony (Hbr 9. 27); zmarłemu nie można pomóc ani modlitwą, ani odpustem, ani wykupieniem mszy za duszę (Koh 9. 4 - 5. 10), każdy odpowiada za siebie (Ez 18. 20; Hi 7. 9 - 10).
16 a. Po śmierci można pieniędzmi i modlitwą wykupić człowieka od kary za grzechy i skrócić jego cierpienie - służą temu odpusty, msze i wypominki.
17. Śmierć jest rodzajem snu (J 11. 11 - 14; Mt 18. 23 - 25), stanem niebytu, nieświadomości (Hi 14. 10 - 12); człowiek czeka w grobie na zmartwychwstanie przy powtórnym przyjściu Chrystusa (J 6. 40); ludzka dusza nie jest odrębnym, nieśmiertelnym organizmem - to tzw. dech życia, siła witalna dana prze Boga, która przy śmierci do Niego wraca (Koh 12. 7).
17 a. Ludzka dusza jest nieśmiertelna, ma świadomość i żyje po śmierci człowieka - dusza wierzącego najczęściej ląduje w wymyślonym przez papieża czyśćcu, gdzie czasowo cierpi za grzechy (czas trwania cierpień zależy od rodzaju grzechów i płacenia księdzu przez krewnych na ziemi), a niewierzącego w piekle (miejsce wiecznych męczarni); wiara w życie pozagrobowe przeniknęła do chrześcijaństwa z kultury helleńskiej - teorię dualizmu wprowadzili za Platonem ojcowie Kościoła: Tertulian i Orygenes.  
18. Udziałem potępionych jest tzw. śmierć druga, czyli ostateczne unicestwienie (Ap 20. 14 - 15).
18 a. Potępieni będą przez całą wieczność smażyć się w piekle.
19. Biblijna pokuta oznacza szczery żal za grzechy, skruchę i zaprzestanie danego czynu (gr. metanoia - dosłownie `odwrócenie się o 180 stopni', czyli porzucenie danego zachowania).
19 a. Pokutą jest najczęściej klepanie formułek modlitewnych, zdrowasiek itp.; może być nią np. pielgrzymka; w ekstremalnych sytuacjach pokuta przybierała formę samookaleczenia, odosobnienia czy zapłaty.
20. Chrzest dorosłych - świadoma i osobista decyzja zawarcia przymierza z Bogiem, którą powinna poprzedzać znajomość zasad wiary i pokuta (rozumiana jako zmiana życia) oraz wiara w Jezusa (Mt 28. 19; Mk 16. 16; Dz 2. 38), nie można za kogoś zdecydować ani kogoś przymusić; chrzest przez zanurzenie (`chrzczę', czyli gr. baptizdo, znaczy dosłownie `zanurzam').
20 a. Chrzest niemowląt (wprowadzony przez synod w Kartaginie w 418 r. służył autentycznemu przyrostowi szeregów Kościoła); chrzest przez pokropienie (praktykowany od XII w.).
21. Nie obowiązywał celibat (apostołowie mieli żony: Mt 8. 14 - 14; 1 Kor 9. 5) - Biblia pozostawia wybór człowiekowi (Mt 19. 12), zachęcając do wyboru duchownych spośród mężów (1 Tym 3. 1 - 4).
21 a. Obowiązuje celibat wprowadzony w XI w. przez Bonifacego VII z powodów finansowych (chodziło o zachowanie majątku księży dla Kościoła zamiast dla ich rodzin).
22. Nie zezwala na siłowe nawracanie ludzi, lecz zachęca do pokojowego głoszenia Dobrej Nowiny (Łk 9. 52 - 56).
22 a. Konfiskata majątków, tortury i płonące stosy dla heretyków (początki inkwizycji - synod w Tours, 1163 r.); wojny krzyżowe; krwawa chrystianizacja Ameryki.
23. Nakazuje duchownym skromność, wręcz zakazuje gromadzenia dóbr (Mt 10. 8 - 10).
23 a. Bez komentarza...
24. Jezus stał na stanowisku, że żadne ludzkie nauki nie mogą być wynoszone ponad nakazy Boga; potępiał tradycję, która znosi naukę Biblii, wprowadzając sprzeczne z nią zasady (Mk 7. 6 - 8).
24 a. W 1545 r. sobór w Trydencie uznał ludzkie tradycje przyjęte przez Kościół za autorytet  w sprawach wiary równy Biblii. W praktyce tradycja stoi ponad Pismem Świętym.
Rozwiń
Gość
Gość (5 lipca 2009 o 10:34) 0
Zaloguj się, aby oddać głos
Tak sobie obserwuję kościół katolicki. Jego wiernych, kapłanów,  hierarchów.      
Analizuję czasami jego historię i dogmaty. Obserwuję jego wyczyny te z przeszłości i te teraźniejsze i z coraz większym zdumieniem zastanawiam się jak to możliwe, że coś tak absurdalnego i tak mocno w sumie skierowanego przeciwko człowiekowi może w tak masowym wymiarze egzystować, i przez niemal dwa tysiące lat trzymać władzę nad umysłami ciągle tak ogromnej rzeszy ludzi.      
Bo czymże była jest i zapewne jeszcze długo będzie ta przedziwna instytucja.      
Bo kościół katolicki jest instytucją.      
Jest instytucją i jedną z największych na świecie sekt wyspecjalizowanych w doskonałym praniu mózgów owieczkom swoim.      
Jest instytucją i sektą zarazem, mroczną i tajemniczą w jakiś ciemny sposób.      
Czym jest tak naprawdę ten potężny twór trzymający władzę nad umysłami ogromnych mas ludzkich?      
Przecież zawsze był jest i chyba będzie wrogiem zapiekłym wszelkiego postępu, rozwoju nauki, oświecenia i wolnej myśli.      
To kościół katolicki z kobiety czynił przez wieki całe istotę gorszą, niższą i nieczystą.      
To on ledwo narodzone i niczego nieświadome dzieci przywłaszcza sobie rytuałem zwanym chrztem.      
To jego hierarchowie przez wieki całe czynili kobiecie krzywdę niewyobrażalną.      
I trwają w swoim uprzedzeniu do dzisiaj hołubiąc i broniąc swojego patriarchalnego tworu.      
To kościół katolicki z erotyzmu jego całego piękna uczynił mroczny i czarny grzech.      
Seks , miłość wolną, piękną , pełną doznań duchowych i zmysłowych sprowadził do      
ohydnego podziemia ludzkiej świadomości i trzyma tam świadomość swoich wyznawców do dzisiaj.        
To kościół katolicki do perfekcji doprowadził sztukę fałszerstw, kłamstw, przeinaczeń.      
To on przez wieki całe tworzył dogmaty, prawa jakieś wynaturzone wmawiając maluczkim      
boskie w tym sprawstwo.      
To kościół z boga uczynił pamiętliwego, złośliwego kata karzącego na lewo i prawo za wszystko i wszędzie i strącającego do wymyślonego przez kościół piekła bez opamiętania wszystkich , którzy mu pod rękę wpadną.      
To kościół wymyślił celibat. Jeden z najbardziej chorych i wynaturzonych pomysłów, jaki sobie można tylko wyobrazić.      
Posunął się nawet do super bzdury wymyślając niepokalane poczęcie i pozbawiając matkę      
Chrystusa - czołowej przecież postaci kościoła - wszystkich pięknych cech erotycznej kobiecości, macierzyństwa, miłości nie tylko zmysłowo - cielesnej, ale i duchowej.      
To kościół wreszcie jeszcze do nie tak dawna prowadził krwawe krucjaty nawracając niewiernych krwawo ogniem i mieczem na łono jedynie słusznej wiary.      
To kościół katolicki wsławił się takimi wynalazkami jak święta inkwizycja, palenie na stosach        
wolnomyślicieli, ludzi nauki, sztuki, oświecenia i postępu.      
To kościół katolicki zapisał się niezwykłą wręcz chciwością i pazernością gromadząc majątki i dobra nieprzebrane nie ustając w tej działalności nigdy.      
Tak sobie myślę czasami ja ateista zatwardziały, że bóg to musi być jednak istotą niezwykle dobrą , mądrą i tolerancyjną albo go po prostu nie ma. Inaczej sobie nie potrafię wytłumaczyć      
jego milczącej zgody na wyczyny kościoła , który imieniem tego boga się przecież pieczętuje. Chyba, że ten bóg rzeczywiście jest taki, jakim go kościół katolicki przedstawia.      
Kościół katolicki to instytucja wciąż zaborczo aktywna.    
Nigdy nie spoczywa na laurach.      
Kościół katolicki w Polsce przepuszcza totalną ofensywę.      
Czuję się osaczony religią , kościołem wyznawcami jedynie słusznej religii.      
Jest wszędzie. W prasie, telewizji, radiu.      
Jest w szkole, w urzędach i na ulicy. Wciska się do mojego domu i łóżka.      
Nie mogę wysłuchać wiadomości bez informacji o poczynaniach biskupów, kardynałów, księży, papieża. Co tydzień jakieś ważne kościelne wydarzenie zajmuje łamy oficjalnych mediów.      
Co miesiąc jakaś ważna rocznica związana z JPII.      
Co pół roku następny wspaniały film o JPII.    
Im dalej od śmierci JPII tym więcej cudów, których rzekomo był autorem.    
Wszędzie krzyże, pomniki, tablice upamiętniające, dzwony, święte relikwie, cudowne obrazy, płaczące Madonny, cuda na kominach, drzewach i na szybach w blokowych oknach.      
Kraj prześciga się w budowaniu coraz większych krzyży, pomników, dzwonów i świątyń.      
Pielgrzymka goni pielgrzymkę. Młodzież wędruje tam i z powrotem pod szczupakiem czy też karpiem w Lednicy. Nawet na plaży w Międzyzdrojach pełno młodych ludzi ubranych w koszulki z napisem Pokolenie JPII. Co druga ulica to ulica JPII. Prawie każda szkoła to szkoła JPII. Szpitale JPII lub prymasa tysiąclecia.      
Jak grzyby po deszczu rosną świątynie projektowane przez pijanych cukierników.      
Naród wali niewyobrażalne pieniądze na budowanie, co raz to wymyślniejszych i absurdalnych budowli sakralnych.      
Nowi władcy Polski, którzy wygrali właśnie wybory zamierzają swojego boga i wyznanie wprowadzić do konstytucji, praw, prawodawstwa i ustawodawstwa.      
Wszystkie decyzje polityczne, ekonomiczne i gospodarcze zaczyna podejmować się tylko w obecności hierarchów kościoła.    
Instytucje kościelne i przykościelne stoją poza prawem i nad prawem.      
Nie obowiązują ich żadne prawa państwa Polskiego. Nie płacą podatków. Nie muszą się rozliczać ze swoich dochodów, przychodów i wydatków.      
Kościół decyduje o kształcie i formie oświaty i szkolnictwa.      
To kościół decyduje o życiu i zdrowiu kobiety ciężarnej.      
To proboszcz kształtuje kręgosłup moralny lokalnych społeczności.      
Zastępy dewotek i bigotów w moherowych beretach stanowią o wartościach moralnych społeczeństwa To, co wczoraj było po prostu śmieszne dzisiaj staje się normą społeczną..      
Żyję w państwie wyznaniowym. Moher w triumfalnym marszu zajmuje coraz to nowe pozycje.    
Czuję się osaczony dominującą w tym kraju religią.      
Jestem wystraszony szturmem kościoła katolickiego, który wciska mi się powoli wszędzie.      
A przecież wydawało mi się , że państwo polskie miało być państwem świeckim z wyraźnym rozdziałem kościoła od państwa.      
Widać tylko mi się tak wydawało.      
Zastanawiam się, kiedy na ulicach pojawią się kościelne komanda. Taka religijna policja.      
Brrrrrr.....................skóra mi cierpnie.     Nawet jak klapę od sedesu otwieram - księdza widzę. No cóż trzeba zapraszać księdza do sypialni bo kuria musi wiedzieć czy robimy to po bożemu
Pozdrawiam wszystkich ludzi wolnych od uzależnień religijnych.  
Rozwiń
Zobacz wszystkie komentarze (10)

Pozostałe informacje

Alarm 24
Widzisz wypadek? Jesteś świadkiem niecodziennego zdarzenia?
Alarm24 telefon 691 770 010

Wyślij wiadomość, zdjęcie lub zadzwoń.

Kliknij i dodaj swojego newsa!