niedziela, 22 października 2017 r.

Dom

Dom ma być trwały, ciepły i zdrowy. Jednak z folderów reklamowych trudno czasami zorientować się, jakie są zalety a jakie minusy konkretnych technologii.
Na rynku spotykamy się najczęściej z technologiami murowanymi i drewnianymi. Coraz czę-ściej także na polski rynek przenikają nowinki z innych krajów. Tam sprawdzone u nas jakoś nie mogą przebojem wejść na rynek. Brak zaufania ze strony przyszłych inwestorów wynika najczę-ściej z barku wiedzy o nich. Dlatego też rezygnują z nich nie do końca pozwawszy ich wady i zalety.
W naszym poradniku chcemy przedstawić podstawowe informacje na temat poszczególnych technologii, które warto zachować, żeby w przyszłości wykorzystać przy realizacji marzeń o swoim domu. Poniżej prezentujemy technologie murowane.
Biała ceramika
Cegły wapienno – piaskowe, czyli silikaty produkuje się z pisaku, wapna i wody. Ścianę kon-strukcyjną ociepla się 10 cm warstwą styropianu lub wełny mineralnej i na nie dopiero kładzie się warstwę elewacyjną. Taka ściana ma współczynnik przenikania ciepła U równy 0,3.
Zalety tej technologii to odporność na warunki atmosferyczne (jeżeli mur postawimy jesienią, to przez zimę nic się im nie stanie), minimalna zawartość pierwiastków promieniotwórczych; dobra akumulacja cieplna (silikaty trzymają ciepło i jednoczenie utrzymują we wnętrzu domu mikroklimat); duża odporność na ogień (pierwsze zmiany zachodzą dopiero w 600 st. C).
Minusem tej technologii jest to, że jest mokra i dom musi wyschnąć, aby nadawał się do za-mieszkania, ale schnie raczej szybko. Jeżeli mury postawimy jesienią, to na wiosnę możemy zająć się wykańczaniem.
Czerwona ceramika – cegły i pustaki
Ścianę z cegieł buduje się z warstw wewnętrznej (konstrukcyjnej) i zewnętrznej (osłonowej) połączonych ze sobą metalowymi łącznikami – kotwami, które trzymają ścianę i zabezpieczają ją przed uszkodzeniem. Cegły spaja się zaprawą cementowo-wapienną. Pomiędzy warstwami kon-strukcyjną i osłonową umieszcza się styropian lub wełnę mineralną, a miedzy nimi zostawia szczelinę wentylacyjną.
Współczynnik U dla ścian ocieplonych min. 12-centymetrowa warstwa styropianu lub wełny może wynieść nawet mniej niż 03.
Rodzaje cegieł stosowanych w tej technologii:
Cegła pełna – ma pięć klas (cegła klasy 5 jest nieodporna na działanie mrozu, nie można z niej budować fundamentów i piwnic).
Klinkierowa – dwie klasy; mrozoodporna i nienasiąkliwa, doskonała do okładania ścian ze-wnętrznych.
Dziurawka – dwie klasy: 3-nieodporna na mróz i 5- mrozoodporna , z której buduje się ściany zewnętrzne.
Kratówka – produkowana w typach k1, k2, k3 i czterech klasach (z cegły klasy 5 wznosi się ściany zewnętrzne z pozostałych konstrukcyjne). Z kratówki nie buduje się piwnic.
Pustaki szczelinowe. Dają dobrą izolację cieplną ściany (nie można z nich budować piwnic). Na rynku są pionowo drążone pustaki typu Max i Uni oraz pustaki Porotherm, które układa się łatwo na pióro i wpust.
Zalety tej technologii to trwałość, powszechność stosowania, można budować etapami (w mia-rę posiadanej gotówki), stabilna temperatura wnętrza (dom długo trzyma ciepło), duża ogniood-porność (nawet po wielogodzinnym pożarze ściany ocaleją), łatwość projektowania.
Wady tej technologii to długi czas budowy. Wprawdzie ściany staną w trzy miesiące, ale po-nieważ jest to technologia „mokra” trzeba odczekać aż mury wyschną (od kilku miesięcy do pół roku). Ponadto minusy to pracochłonność, ciężka konstrukcja i materiały, trudności w przebudo-wie.
Beton komórkowy
Dzięki porowatej strukturze ma dobre właściwości izolacyjne. Są dwa rodzaje betonu komór-kowego. Jeden tzw. gazobeton (szare bloczki) produkuje się z użyciem pyłów lotnych powstają-cych w kotłach elektrowni; drugi (bloczki białe) z dodatkiem piasku.
Współczynnik U ściany nawet bez ocieplenia wynosi 0,3. Można więc z niego budować jed-nowarstwowe ściany zewnętrzne. Spoiny między bloczkami powinny być jak najcieńsze. Stosuje się dwa rodzaje zapraw: cementowo – wapienną (gdy występują znaczne różnice wymiarów) i klejową (gdy różnice są niewielkie), co przyśpiesza budowę.
Zalety tej technologii to dobre parametry cieplne, duża mrozoodporność, odporność na działa-nie pleśni i bakterii, duża wytrzymałość na ściskanie (z powodzeniem można budować kilkukon-dygnacyjne domy), łatwość w obróbce (można go ciąć piłką od drewna). Krótki jest czas budowy. Dom powstaje szybko (bloczek z betonu komórkowego o wymiarach 59/24/24 zastępuje w ścianie 17 cegieł, co ułatwia i przyspiesza murowanie. Jeżeli bloczki układa się na zaprawę klejową ściany nie muszą schnąć.)
Materiały użyte w tej technologii charakteryzują się jednak znaczną nasiąkliwością. Wprawdzie beton jest bardziej odporny na zawilgocenie niż cegła, ale jeżeli nasiąknie traci wytrzymałość, długo schnie i jest nieodporny na przemarzanie (dlatego z betonu komórkowego nie buduje się piwnic). Betonowe bloczki nie mogą być składowane pod gołym, niebem. Ponieważ jest kruchy powinien być od razu zapakowany w drewniane palety owinięte folią, ostrożnie przewożony i składowany.
Betony lekkie
Trocinobeton – System Techbud. Gdy do betonu doda się trociny, wióry lub zrębki, powstanie tzw. beton lekki. Oprócz pustaków ściennych w skład systemu wchodzą także belki i pustaki stropowe. Pustak ma w środku pięć komór. Dwie z nich wypełnione są materiałem izolacyjnym, np. granulowaną wełną mineralną, pozostałe trzy to otwory konstrukcyjne, które zalewane są betonem. Współczynnik U takiej ściany to 0,25.
Budynki (do trzech kondygnacji) w tym systemie trzeba budować na fundamentach o wysokości min. 40 cm ponad poziom terenu.
Zaletami tej technologii jest m.in. swoboda w projektowaniu; domy są „zdrowe” (zbudowane z materiałów ekologicznych); lekkość (wiórobetony są o 50–70 proc. lżejsze od elementów cera-micznych, a mały ciężar elementów to mniejsze koszty transportu); dobrze znoszą mróz i deszcz (jeśli nawet nasiąkną to szybko oddają wilgoć, można je składować pod gołym niebem); łatwość obróbki; dobra akustyka. Wadą zaś jest kruchość materiału, dlatego załadunek i rozładunek musi odbywać się ostrożnie.
Kreamzyt
Podstawowym surowcem do jego produkcji jest glina. Jest lekki, odporny na korozję biolo-giczną, ma doskonałą termoizolacyjność i dużą wytrzymałość mechaniczną. Są dwa systemy budowy domów z keramzytu: Optiblok i Praefa. Pierwszy składa się z bloczków i pustaków łączonych na pióro i wpust, gotowe nadproża i stropy oraz bloczki fundamentowe, a także zapra-wy murarskie i kominowe, tynki i systemy elewacyjne, podkłady podłogowe i zaprawy klejące. Można budować ściany jednowarstwowe o współczynniku U – 0,29 oraz wielowarstwowe (ocie-plone 6-,8- lub 10 cm warstwa wełny mineralnej), wtedy U może być jeszcze niższe. Plusy tego systemu to łatwość budowania (z elementów systemu można postawić cały dom – do czterech kondygnacji). Minusem natomiast jest to, że dom musi schnąć.
W systemie Praefa można budować ściany zewnętrzne i wewnętrzne, konstrukcyjne i działowe. Ściany mają gotowe otwory okienne i drzwiowe o dowolnym kształcie. Zalety systemu to dobra izolacyjność akustyczna, ściany nie muszą schnąć i są gładkie (od razu można je malować i tapetować), domy mają dobre parametry cieplne – współczynnik U poniżej 0,25, szybkość bu-dowy (dom w stanie surowym autoryzowana ekipa stawia w dwa tygodnie). Minusem systemu to kłopoty ze znalezieniem dobrej ekipy. (elle)
  Edytuj ten wpis
Czytaj więcej o:
(0) komentarzy

Skomentuj

avatar
Komentujesz jako Gość (Zaloguj się)

Zaznacz "Nie jestem robotem", by dodać komentarz:

Ostatnie komentarze

Na razie brak komentarzy, Twój może być pierwszy.

Pozostałe informacje

Alarm 24
Widzisz wypadek? Jesteś świadkiem niecodziennego zdarzenia?
Alarm24 telefon 691 770 010

Wyślij wiadomość, zdjęcie lub zadzwoń.

Kliknij i dodaj swojego newsa!