Isaac Bashevis Singer zmarł 20 lat temu

Książki pisane głównie w jidysz i przełożone na ponad trzydzieści języków przyniosły mu literacką Nagrodę Nobla. Isaac Bashevis Singer urodził się w Leoncinie pod Warszawą, jak sam podawał, 14 lipca 1904 r. Był synem rabina, a jego prawdziwe nazwisko to Icek-Hersz Zynger. Matka pisarza, Batszewa Singer z domu Zylberman, także była córką rabina. Pochodziła z Biłgoraja. Singer zadebiutował warszawskim tygodniku \"Literarisze Bleter\", publikowanym w jidysz w 1925 r. opowiadaniem \"Ojf der elter\" (\"Na starość\"). Jedyną powieścią, jaką wydał przed opuszczeniem kraju w formie książkowej, jest \"Szatan w Goraju\". Mimo że Singer przeważającą część życia spędził w Ameryce, jego pisarstwo w ogromnej większości wiąże się z reminiscencjami z Polski. Przywoływał do życia zapomniany świat swoich przodków i polskich Żydów. Najbardziej znane z tego cyklu twórczości są m.in. \"Sztukmistrz z Lublina\", \"Spuścizna\", \"Szosza\", \"Dwór\" oraz zbiór opowiadań \"Urząd mojego ojca\". Sam Singer mówił, że najlepiej zna życie Żydów z Polski, a pisarz powinien pisać o swoim środowisku. Twierdził, że nie można zrzec się swoich korzeni, zapomnieć o ojcu, matce. Wierzył, że geniusz pisarza jest wynikiem nie tyle ciężkiej pracy, co wrodzonego talentu. Zaprzeczał też jakoby był moralizatorem. Podkreślał, że ważna jest dla niego jednostka. Wyczarowywał swoje postaci z materii życia, ale też łączył rzeczywistość z fantazją. Zapewniał, że opisywane wydarzenia były częścią jego wspomnień. Jakkolwiek Singer znany jest przede wszystkim jako autor powieści i opowiadań, był także tłumaczem i dziennikarzem. Przekładał na jidysz Knuta Hamsuna, Tomasza Manna i Stefana Zweiga. Pracował w Nowym Jorku w żydowskiej gazecie \"Forwerts - The Yiddish Forward\". Na podstawie jego utworów powstały m.in. filmy \"Sztukmistrz z Lublina\", \"Wrogowie\" oraz \"Yentl\" z Barbrą Streisand w roli głównej. W uznaniu jego twórczości dwukrotnie wyróżniono Singera prestiżową National Book Award, a Uniwersytet Hebrajski w Jerozolimie uhonorował go doktoratem honoris causa. W 1978 otrzymał literacką Nagrodę Nobla.