Znaleźli szkielety podczas przebudowy skrzyżowania w Lublinie

– Szkielety znaleźliśmy podczas robót ziemnych, w miejscu gdzie pracowała koparka – mówi Mariusz Czajkowski, kierownik budowy z firmy Trakcja Tiltra, która przebudowuje skrzyżowanie al. Spółdzielczości Pracy z ul. Lubartowską, Unicką i Obywatelską. – Szczątki odkryliśmy na rogu ul. Obywatelskiej. Do akcji wkroczył konserwator zabytków. – Jeden szkielet został zabrany przez firmę pogrzebową, przy drugim na nasze polecenie będzie pracował archeolog – mówi Halina Landecka, wojewódzki konserwator zabytków. Prawdopodobnie są to szczątki ułanów księcia Józefa Poniatowskiego, którzy w 1809 r. stoczyli tu walkę z Austriakami. Ich ciała spoczęły w pobliskiej mogile, na której stoi pomnik upamiętniający bitwę. – Przypuszczalnie to ułani. Podkreślam, przypuszczalnie, bo szczątki znalezione zostały w pewnej odległości od mogiły – zaznacza Landecka. – Wszystko wyjaśnią badania archeologiczne. W sąsiedztwie mogą znaleźć się np. fragmenty umundurowania. Na szybkie zakończenie badań najbardziej liczą robotnicy przebudowujący skrzyżowanie. – Dla nas to kłopot – przyznaje Czajkowski. – W miejscu, gdzie są szczątki musieliśmy przerwać roboty. Decyzja o ich wznowieniu nie należy do nas. Nie pierwszy raz w trakcie robót ziemnych robotnicy odkrywają historyczne znaleziska. Podczas prac na ul. Langiewicza ziemia odsłoniła pochówki z walk z okresu ostatniej wojny. W maju 1809 r. tu do zwycięskiej potyczki ułanów Józefa Poniatowskiego pod dowództwem płk. Dominika Dziewanowskiego z wojskami austriackimi. Z budynków użyteczności publicznej usuwane były orły austriackie. Mieszkańcy zgotowali ułanom owacyjne przywitanie, 14 maja do Lublina przybył książę Poniatowski. W czerwcu 1809 r. Lublin stał się stolicą wyzwolonych ziem polskich, była tu siedziba Rządu Centralnego Obojga Galicji. Po jego rozwiązaniu i zawarciu pokoju w Wiedniu Lublin stracił pod koniec 1809 r. funkcję stolicy. Pomnik stojący w miejscu potyczki nabrał później także drugiego znaczenia. Wizerunek św. Rozalii, patronki zakaźnie chorych został tu powieszony w 1852 r. podczas panującej w Lublinie epidemii cholery.