Pomagają żyć z Parkinsonem

• Co dają chorym spotkania organizowane przez Fundację? Jadwiga: Mogą spotykać się z ludźmi, których los potraktował tak samo. Ile można rozmawiać z rodziną ciągle na ten sam temat, ciągle o chorobie? Anna: Chcemy odciążyć rodziny, sprawić dzięki temu by nie dochodziło w nich do negatywnych relacji. Jadwiga: Chorzy rozmawiają ze sobą, dokładnie notują to, co mówią inni: w jaki sposób się leczą, jak podziałały na nich terapie. Trudność w tej chorobie polega na tym, że u każdego przebiega inaczej. Wymiana doświadczeń pozwala znaleźć coś, co może mu pomóc. Anna: Moja mama cierpi na chorobę Parkinsona. Dlatego wycofała się z życia społecznego, bo gdzie nie pójdzie, ma wrażenie, że jest poganiana. Czuje, że spowolnienie wywołane tą chorobą irytuje innych. A na spotkaniach Fundacji nikt nikogo nie pogania. Mama jest przeszczęśliwa, kiedy z nich wraca. • Czym się jeszcze zajmujecie? Jadwiga: W Lublinie nie ma rehabilitantów specjalizujących się w chorobie Parkinsona. Mamy osobę, która może przeszkolić grupę rehabilitantów i będziemy do tego dążyli. Powstała wiosną tego roku. Jeśli chcesz przyjść lub masz pytania, zadzwoń pod numer tel. 535 94 11 33. Spotkania odbywają się w każdy wtorek między godz. 9 a 11 przy ul. Leszczyńskiego 23 w Lublinie. Więcej informacji: www.stronaparkinsona.pl.