Lubelskie: Laur Konserwatorski 2017. Wyróżnione obiekty

1/13

Sąd Okręgowy w Lublinie Laur przyznano za remont budynku sądu przy Krakowskim Przedmieściu 43 w Lublinie. Doceniono tu przede wszystkim wyjątkową dbałość o wnętrza, w tym odkryte podczas prac dekoracje. Gmach to dawna siedziba Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego. Powstał w latach 1873-1876 r. W 1925 r. budynek był własnością banków. W latach 30. ubiegłego wieku mieścił się w nim sąd apelacyjny. Po II wojnie działał w nim sąd wojewódzki, a obecnie – sąd okręgowy. Laurem wyróżniono kompleksowy remont prowadzony w latach 2014-2016.

2/13

W starym budynku wymieniono m.in. ściany działowe, posadzki oraz instalacje. Odnowiono również elewację gmachu. Prace konserwatorskie wykonano w reprezentacyjnych pomieszczeniach, m.in. w dużej i małej sali konferencyjnej, gabinecie prezesa sądu, hallu i na klatce schodowej oraz przy rzeźbach w zwieńczeniu elewacji. Podczas remontu zachowano drewniane stropy. Specjaliści odkryli i odnowili także elementy kasetonowych dekoracji stropów, wewnętrzne okiennice oraz drzwi. Przeprowadzono konserwację sztukaterii i wymalowano wnętrza. Remontu doczekał się również piec kaflowy i marmurowy kominek. Udało się także zachować marmurowe posadzki klatki schodowej i hallu.

3/13

Willa Pruszkowskiego Jeden z laurów trafił w tym roku do gospodarzy willi przy ul. Zamkowej 8 w Kazimierzu Dolnym. Gmach nosi imię artysty, który rozsławiał miasto wśród letników i twórców. Tadeusz Pruszkowski był malarzem, pedagogiem i krytykiem artystycznym. Projekt willi powstał w 1934 roku. Zbudowano ją parę lat później. Dom był zaprojektowany jako miejsce powstawania płócien o dużych rozmiarach. To tu artyści z Bractwa św. Łukasza namalowali cykl obrazów na wystawę światową w Nowym Jorku.  

4/13

Obecnym właścicielem willi jest Marcin Zaremski, złotnik prowadzący pracownię biżuterii w Warszawie. 

5/13

To tylko jeden z widoków z budynku

6/13

Remont willi rozpoczął w 2008r. Prace obejmowały m.in. wykonanie izolacji, wzmocnienie murów, czyszczenie kamienia na elewacji i wymianę pokrycia dachu. Wymieniono również okna i drzwi, odnowiono drewniane schody, podłogi i belki stropowe. Dzięki temu willa odzyskała swoje dawne walory architektoniczne i zabytkowe. 

7/13

Willa stoi niemal na szczycie wzgórza, poniżej Góry Trzech Krzyży. 

8/13

Cerkiew w Kobylanach Pierwsze wzmianki o wsi Kobylany pochodzą z XIV w. Z kolei pierwsza cerkiew prawosławna powstała tam na początku XVI w. Była wielokrotnie remontowana, a wreszcie została rozebrana. Świątynia w obecnej formie została wzniesiona w 1888 r. przy finansowym wsparciu władz rosyjskich. Świątynię konsekrowano w 1890 r. Ok. 1893 r. kopuła została przyozdobiona malowidłami z wyobrażeniem czterech ewangelistów.

9/13

Cerkiew Opieki Matki Bożej w Kobylanach reprezentuje styl neoruski: jest trójdzielna, z nawą główną wzniesioną na planie kwadratu i nakrytą czteropołaciowym dachem. Wieńczy go pojedyncza kopuła. W 2009 diecezja lubelsko-chełmska uzyskała dotację na remont cerkwi. Prace przeprowadzono w latach 2013-2016. Gruntowny remont obiektu połączono z rekonstrukcją zwieńczenia wieży i kopuły nawy głównej. Odnowiono ściany cerkwi, sklepienia, dachy, stolarkę okienną i drzwiową, posadzki i instalacje. Wcześniej przeprowadzono konserwację ikon. Wymiany doczekały się również tynki zewnętrzne i część więźby dachowej.

10/13

W cerkwi wykonano także nowe terakotowe posadzki, nawiązujące do form stosowanych w cerkwiach prawosławnych budowanych na pocz. XX w. Remont prowadziła diecezjalna &bdquo;Fundacja Dialog Narodów”.

11/13

Dwór w Dąbiu Zespół dworsko – parkowy w Dąbiu, w gminie Żółkiewka położony jest na malowniczym wyniesieniu nad rzeką Giełczwią. Murowany dwór został zbudowany w 1848 r. w stylu klasycystycznym. Usytuowany jest w parku krajobrazowym na dość stromym zboczu. Świadczy to o jego pierwotnej funkcji obronnej.   Parterowy, murowany budynek dworu, z mieszkalnym poddaszem i podpiwniczeniem powstał na planie prostokąta. Od strony ogrodowej, powyżej kondygnacji piwnicznej posiada obszerny taras ze schodami.

12/13

W miejscu obecnego dworu osiedlano się już w XV w. Była to początkowo posiadłość gniazdowa rodziny Dąbskich lub Dębskich, później znajdowała się w rękach różnych właścicieli. Historia dworu, zachowanego do czasów współczesnych związana jest m.in. z rodziną Ostrorogów. Od 1913 roku do 1944 Dąbie znajdowało się w rękach rodziny Żyliczów. Na podstawie dekretu o reformie rolnej majątek został przejęty przez państwo. Budynki gospodarcze popadały w ruinę, w parku wycięto sporo drzew. Sam dwór, uszkodzony podczas wojny, przez wiele lat stał nie nakryty. Dopiero w roku 1955 ulokowano w nim szkołę podstawową. Gmach został wówczas przebudowany. Po likwidacji szkoły podstawowej w 1998, dwór stał opuszczony. W 2006 roku posiadłość odkupił od gminy Żółkiewka lubelski przedsiębiorca Juliusz Barański. Postanowił wyremontować zdewastowany zabytek.

13/13

Podczas remontu wszystkie elementy konstrukcyjne będące w dobrym stanie i detale architektoniczne zostały zachowane. Na podstawie starych zdjęć, odtworzono stolarkę okienną i drzwiową, wystrój wnętrza, w tym wnęki i ozdobne piece a także taras ogrodowy z kamienną balustradą i schody prowadzące z górnej kondygnacji do ogrodu. Gruntownie uporządkowany został park, a całość terenu ogrodzono. W odbudowanym dworze zamieszkał jego właściciel. 