1982. Wielotysięczna manifestacja w Lublinie

Zarządzenie W związku z zajściami na pl. Litewskim, tego samego dnia ukazało się zarządzenie przewodniczącego Wojewódzkiego Komitetu Obrony w Lublinie: W związku z poważnym naruszeniem porządku publicznego na terenie miasta Lublina, w dn. 3 maja 1982 r. zarządzam co następuje: 1. Wprowadza się z dn. 4 maja 1982 r. godzinę milicyjną od 22 do 5-tej rano;2. Wyłącza się miejskie połączenia telefoniczne;3. Wprowadza się z dn. 4 maja 1982 r. godz. 22 zakaz używania prywatnych pojazdów samochodowych, z wyłączeniem taksówek;4. Zawiesza się z dn. 4 maja 1982 r. działalności teatrów, kin oraz odwołuje wszelkie imprezy kulturalne i sportowe;5. Cofa się wszystkie przepustki dla internowanych z dn. 4 maja 1982 r. od godz. 18. Urlopowani winni się stawić do Komendy Wojewódzkiej MO w Lublinie;6. Zawiesza się naukę w II LO im. Jana Zamojskiego z dn. 5 maja 1982 r. Zarządzenie obowiązuje do odwołania Przewodniczący WKO, Tadeusz Wilk 

W 1982 roku na pl. Litewskim doszło do jednej z wielu antyrządowych demonstracji. Zomowcy starali się zablokować wejście na plac (na zdjęciu).  Chcemy wolności Z kolei w 1988 roku w 70. rocznicę odzyskania niepodległości pod pomnikiem Konstytucji 3 Maja odbyła się największa manifestacja lublinian od stanu wojennego. Dzień przed manifestacją ówczesny prezydent Edward Leńczuk nie wyraził zgody na zgromadzenie. Do udziału w manifestacji zachęcały przygotowane ulotki, między innymi z hasłem „Niech żyje wolna Polska”. O godzinie 18 odprawiono mszę w kościele pobrygidkowskim oraz oo. Jezuitów, skąd jej uczestnicy przeszli na plac Litewski. W sumie udział w manifestacji wzięło ponad 5 tys. osób. - Podczas tej demonstracji najwięcej było transparentów z napisami „Precz z komuną” i „Chcemy wolności” - opowiada Jacek Mirosław. - Już wtedy dało się odczuć atmosferę upadku tego systemu. 

Pomnik Pomnik Konstytucji 3 Maja po raz pierwszy odsłonięto 3 maja 1916 roku w ramach upamiętnienia 125. rocznicy uchwalenia Konstytucji. Miał formę kamienia na niskim postumencie z adnotacją o uroczystościach. Co ciekawe, miało to miejsce podczas zaborów. Austriacy początkowo wyrazili zgodę na uroczystości tylko w kościołach i miejscach zamkniętych, jednak na wniosek Generalnego Gubernatorstwa, Naczelna Komenda Armii, 27 kwietnia zezwoliła na publiczny pochód na terenie Lublina. (Na zdjęciu odsłonięcie pomnika 3 maja 1981 roku)

Podczas uroczystości w 1916 roku poświęcono kamień ułożony tymczasowo w miejscu przeznaczonym w przyszłości pod budowę pomnika Konstytucji 3 Maja. Dopiero na dzień przed zaplanowanymi uroczystościami władze austriackie zezwoliły także na pochody również w innych miastach. W tym samym roku zmieniono nazwę ul. Czechowskiej na 3 Maja. W okresie międzywojennym pomnik był otoczony ozdobnie przyciętym żywopłotem. Po II wojnie światowej rocznicę Konstytucji 3 Maja zastąpiono Dniami Oświaty, Książki i Prasy. W 1963 roku pomnik został usunięty z pierwotnego miejsca i przesunięty w pobliże publicznego szaletu i przez lata stał ukryty między krzakami i drzewami. W czasach PRL-u władze podobno wydały już decyzję o wywózce pomnika na śmietnik.  Święto 3 Maja oficjalnie zostało zniesione ustawą z 18 stycznia 1951 roku. Od tej pory obchody rocznicy Konstytucji 3 Maja miały formę uroczystości kościelnych związanych ze świętem Maryi Królowej Polski. Starania o przywrócenie święta rozpoczęto w 1981 r. i przywrócono je 6 kwietnia 1990.  3 maja 1981 roku pomnik podwyższono przez dodanie postumentu i zwieńczony figurą orła wrócił na pierwotne miejsce. Autorem koncepcji dzisiejszego wyglądu pomnika jest Edward Kotyłło, wykonawcą orła: Witold Marcewicz. Wykonano go w 22 dni. Krzysztof Załuski

Na ulicach roiło się od ZOMO i tajniaków

Tak powstawał pomnik