Zidentyfikowane ofiary totalitaryzmów pochodzące z woj. lubelskiego

Edward Bukowski pseud. „Mruk”, „Gruby”, „Cichy” urodził się w Biadaczce (pow. Lubartów). W trakcie okupacji służył w Oddziale Specjalnym BCh Jana Flisiaka „Chłopickiego”. Po wojnie dołączył do oddziału Kazimierza Woźniaka „Szatana” z Obwodu WiN Lubartów oraz kpt. Stanisława Łukasika „Rysia”. W 1951 r. w tracie obławy został ciężko ranny odłamkiem granatu w głowę i aresztowany. Nieprzytomnego przewieziono do szpitala więziennego na Zamku w Lublinie. Skazany na karę śmierci, którą wykonano 12 stycznia 1954 r. Był ostatnim więźniem straconym na Zamku w Lublinie.

Stefania Zarzycka od wiosny 1946 r. współpracowała z oddziałem kpt. Zdzisława Brońskiego „Uskoka”. W jej zabudowaniach w Kolonii Łuszczów wielokrotnie kwaterowali partyzanci, m.in. mjr Hieronim Dekutowski „Zapora” ze swoim sztabem. W 1949 r. grupa operacyjna UB-MO-KBW otoczyła dom Zarzyckich. Partyzantom udało się uciec, ale gospodarze zostali aresztowani. Stefania będąca wtedy w ósmym miesiącu ciąży została przewieziona do aresztu śledczego w więzieniu na Zamku, gdzie była torturowana fizycznie i psychicznie. Zmarła półtorej godziny po urodzeniu córki.

Stanisław Samiec, pseud. „Pasek” urodził się w Łykoszynie (pow. Tomaszów Lubelski). Po wkroczeniu Sowietów pozostał w konspiracji. W trakcie aresztowania w 1952 r. po postrzale został sparaliżowany. Zmarł w wyniku odniesionych ran na oddziale szpitalnym więzienia na Zamku.

Wśród wspomnianych wczoraj ofiar znalazł się także pochodzący z Krasnegostawu Franciszek Rotmański. Przed wojną był właścicielem zakładów produkujących artykuły chemiczne gospodarstwa domowego, m.in. mydła. Był także autorem „Księgi Adresowo-Handlowej miasta Białegostoku na lata 1932–1933”. Na przełomie 1942 i 1943 roku został aresztowany przez Niemców i osadzony w więzieniu w Białymstoku, gdzie zmarł wiosną 1943 r. na tyfus. Szczątki Franciszka Rotmańskiego zostały ekshumowane na terenie Aresztu w Białymstoku.