Wspominamy tych, którzy odeszli

Włoski reżyser i scenarzysta filmowy. Studiował na Uniwersytecie Rzymskim (porzucił studia tuż przed uzyskaniem dyplomu). Jako reżyser debiutował filmem „Kostucha” w 1962, według scenariusza Piera Paolo Pasoliniego. Jego film „Konformista” został w 1971 nominowany do Oscara za scenariusz adaptowany. Nakręcony w 1972 film „Ostatnie tango w Paryżu” z Marlonem Brando w roli głównej wywołał skandal z powodu śmiałych scen erotycznych. „Ostatni cesarz” (1987) zdobył 9 Oscarów, w tym za najlepszy film roku, reżyserię i scenariusz.

To ona śpiewała o chłopcach z Albatrosa. Była prawdziwą gwiazdą powojennej estrady. Urodziła się w 1928 roku w Wilnie, a przez całe życie była związana z Trójmiastem. Bielska debiutowała jako piosenkarka w Grand Hotelu w Sopocie jako odkrycie Jana Cajmera, dyrygenta Orkiestry Tanecznej Polskiego Radia. Koncertowała na całym świecie, m.in. podczas rejsów na MS Batory. Nazywano ją polską Ymą Sumac (peruwiańska, międzynarodowa gwiazda) i niewątpliwie była jedną z największych gwiazd PRL-u. Jej najbardziej znanymi przebojami są „Szeptem”, „Żyje się raz”, „Pięciu chłopców z Albatrosa”, „Liliowy wrzos”, „Czarny Orfeusz” i „Samotny dom”.

Amerykański przedsiębiorca naftowy i polityk, 43. wiceprezydent Stanów Zjednoczonych i 41. prezydent Stanów Zjednoczonych, dyrektor CIA, ojciec 43. prezydenta USA George’a W. Busha. Jako przywódca USA wspierał przemiany polityczne i gospodarcze w Europie Środkowo-Wschodniej (Jesień Ludów), a po upadku ZSRR zainicjował pokojową współpracę z Rosją. W trakcie jego prezydentury Stany Zjednoczone prowadziły interwencję zbrojną w Panamie oraz operacje militarne w ramach międzynarodowej koalicji w czasie I wojny w Zatoce Perskiej. Podczas II wojny światowej George Bush był pilotem w lotnictwie marynarki wojennej (US Navy) i brał udział w walkach na Pacyfiku. Po ukończeniu studiów na Uniwersytecie Yale w 1948 roku rozpoczął pracę w przemyśle naftowym w Teksasie. Jako przedsiębiorca stał się w ciągu kilkunastu lat milionerem. Od początku lat 60. XX w. poświęcał się karierze politycznej, wstępując do Partii Republikańskiej. W latach 1967–1971 był członkiem Izby Reprezentantów amerykańskiego Kongresu, a następnie ambasadorem USA przy ONZ oraz szefem misji łącznikowej w Chinach. Pełnił funkcję dyrektora Centralnej Agencji Wywiadowczej (CIA) w latach 1976–1977. Był wiceprezydentem USA w administracji Ronalda Reagana (1981–1989). W 1989 roku objął urząd prezydenta Stanów Zjednoczonych, który sprawował przez jedną kadencję, do 1993 roku.

Polska dziennikarka i prezenterka telewizyjna, twórczyni pierwszego polskiego talk-show Tele-Echo. Pracę zawodową rozpoczęła w 1946 w „Echu Krakowa” jako redaktor depeszowy. Później krótko pracowała we wrocławskim „Słowie Polskim”. Od 1948 w Warszawie, gdzie początkowo pracowała jako depeszowiec w „Głosie Ludu”, a następnie w „Expressie Wieczornym” (depesze, działy: zagraniczny i kultury). Od 1952 w Polskim Radio. Od 1956 w TVP, gdzie przez 25 lat (do kwietnia 1981) prowadziła program publicystyczno-rozrywkowy Tele-Echo, w latach 1965–1968 była także jedną z trojga osób prowadzących Dziennik Telewizyjny. W latach 1977–1981 była ponadto twórczynią i kierowniczką redakcji kulturalnej w Dzienniku Telewizyjnym. Po dwuipółrocznej przerwie prowadziła, od października 1983 do września 1991, swój kolejny, autorski program Wywiady Ireny Dziedzic. W latach 1977–1980 była prowadzącą Festiwal Interwizji w Sopocie. Wystąpiła w dwóch filmach: „Jutro premiera” (1962) i „Polowanie na muchy” (1969). Grała siebie samą w produkcjach filmowych i telewizyjnych, m.in. „Wojna domowa” (1965), „Kłopotliwy gość” (1971) i „Szczur” (1995). Napisała książkę „Teraz Ja. 99 pytań do mistrzyni telewizyjnego wywiadu” (1992).

Słynny polski trener bokserski. Zginął w pożarze. Urodził się 14 lipca 1951 roku. Zaczynał swoją pracę w 1976 w Polskim Związku Bokserskim jako trener kadry juniorów. Po dwóch latach objął kadrę pięściarską Legii Warszawa, która pięciokrotnie wywalczyła złoty medal drużynowych mistrzostw Polski w boksie. W roku 1983 został wybrany trenerem roku przez magazyn BOKS. W 1983 został również trenerem reprezentacji Polski. W 1988 na Igrzyskach Olimpijskich w Seulu jego czterej podopieczni: Andrzej Gołota, Henryk Petrich, Jan Dydak, Janusz Zarenkiewicz zdobyli brązowe medale. Inni zawodnicy, których prowadził podczas kariery amatorskiej to Bogdan Gajda, Dariusz Kosedowski, Krzysztof Kosedowski, Zbigniew Raubo.