Wspominamy tych, którzy odeszli

Jan Szyszko zmarł nagle w wieku 75 lat. Prawdopodobną przyczyną śmierci byłego ministra środowiska był zator płuc. Prof. Szyszko w latach 2005–2007 był ministrem środowiska w rządach Kazimierza Marcinkiewicza oraz Jarosława Kaczyńskiego. Gdy PiS doszedł po raz drugi do władzy, ponownie objął tekę ministra środowiska. Był nim w latach 2015–2018. Zastąpił go Henryk Kowalczyk. Szyszko był także ministrem środowiska, zasobów naturalnych i leśnictwa w rządzie Jerzego Buzka (1997–1999). W ostatnich wyborach parlamentarnych był kandydatem PiS do Sejmu z okręgu nr 20, tzw. obwarzanka warszawskiego.

Długoletnia pracowniczka Lubelskiego Urzędu Wojewódzkiego. Przez wiele lat w urzędzie zajmowała się głównie współpracą z dziennikarzami. Małgorzata Tatara (jeszcze pod panieńskim nazwiskiem Trąbka) pracę w zespole prasowym LUW rozpoczęła w czasach, gdy wojewodą był Krzysztof Michalski z AWS. Następnie była m.in. rzecznikiem prasowym Wojciecha Żukowskiego (PiS) i Genowefy Tokarskiej (PSL). Za kontakty z mediami odpowiadała również u kolejnych wojewodów: Jolanty Szołno-Koguc i Wojciecha Wilka z PO oraz Przemysława Czarnka (PiS). Ostatnio była zatrudniona w Oddziale ds. mediów i komunikacji społecznej.

Wybitny aktor, absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi. Od 1957 nieprzerwanie związany z Teatrem im. Juliusza Osterwy w Lublinie. Debiutował w 1956 roku w spektaklu dyplomowym „W małym dworku” Tadeusza Rittnera w reżyserii Adama Daniewicza w Teatrze Powszechnym w Łodzi. 3 października 1957 roku po raz pierwszy zagrał na deskach Teatru im. Juliusza Osterwy w Lublinie - w premierze spektaklu „Wędka Feniksany” Lope de Vegi w reż. Jerzego Golińskiego, wcielił się w rolę Don Feliksa. Od tamtej pory, przez blisko 60 lat, zachwycał, bawił i wzruszał lubelską publiczność. Zagrał około 100 ról. Wśród tych najważniejszych znalazły się: Edek w „Tangu” Sławomira Mrożka, Cześnik w „Zemście” Aleksandra Fredry, Sir John Falstaff w „Wesołych kumoszkach z Windsoru” Williama Szekspira, Gnębon-Puczymorda w „Szewcach” Stanisława Ignacego Witkiewicza, Orgon w „Świętoszku” Molière'a, Jowialski w „Panu Jowialskim” Aleksandra Fredry, Papież w „Kordianie” Juliusza Słowackiego, Piotr Sorin w „Czajce” Antoniego Czechowa i Książę wojewoda w „Sarmacji” w reż. Krzysztofa Babickiego - za tę rolę otrzymał Złotą Maskę. Odznaczony Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi. Źródło: Teatr Osterwy

Amerykański producent filmowy, m.in. takich produkcji hollywoodzkich jak „Dziecko Rosemary” (1968), „Love Story” (1970), „Ojciec chrzestny” (1972) i „Chinatown” (1974). Został uhonorowany nagrodą David di Donatello za „Maratończyka” (1976), a także otrzymał nominację do Oscara za „Chinatown” (1974).

Wieloletni dziennikarz „Rzeczpospolitej” zginął w wypadku samochodowym pod Mszczonowem. Romański prowadził samochód osobowy, który zderzył się czołowo z ciężarówką. Miał 53 lata. Był dziennikarzem motoryzacyjnym, ostatnio zastępcą szefa działu ekonomicznego „Rzeczpospolitej”. Wcześniej pracował także w „Gazecie Wyborczej”, „Życiu Warszawy”, „Businessman Magazine”, a ostatnio w serwisie brd24.pl, poświęconym między innymi przeciwdziałaniu wypadkom drogowym.