Wspominamy tych, którzy odeszli

Polski operator filmowy, ojciec Piotra. W 1951 r. zdał egzaminy maturalne w Liceum im. Mikołaja Kopernika w Łodzi. W latach 50. występował jako muzyk wraz z zespołem jazzowym Melomani, w którym grał na różnych instrumentach, m.in. na perkusji i puzonie. W 1955 ukończył studia na Wydziale Operatorskim PWSTiF w Łodzi (dyplom w 1984). Karierę rozpoczynał jako operator filmów dokumentalnych i oświatowych. W latach 1956–1960 pracował jako reżyser światła w Ośrodku Telewizji Polskiej w Łodzi, następnie jako operator filmowy w latach 1960–1966 w Wytwórni Filmowej „Czołówka” i od 1966 w Przedsiębiorstwie Realizacji Filmów „Zespoły Filmowe”. Od 1963 pracował przy produkcji filmów fabularnych, początkowo jako kamerzysta (m.in. „Szyfry”, „Faraon”) i asystent operatora (przy filmie telewizyjnym „Ojciec”), a od 1967 jako główny operator. Współpracował m.in. z Andrzejem Wajdą („Smuga cienia”, „Ziemia obiecana”) i Romanem Polańskim („Frantic”, „Piraci”). Od 1980 był profesorem w PWSFTviT w Łodzi.

Mjr Marian Chmielewski ps. „Pomidor” urodził się 12 maja 1928 w Ożarowie k. Garbowa w rodzinie chłopskiej. Był żołnierzem patrolu „Żbika” oddziału Kedywu AK „Zapory”. Od 1945 roku w plutonach „Ducha” i „Jadzinka”. Aresztowany przez UB jesienią 1946 roku i skazany na 15 lat więzienia. Do roku 1956 więzień Zamku Lubelskiego, Wronek i Rawicza.

Wybitny ginekolog i jeden z najlepszych specjalistów w Polsce. Zmarł w wieku 62 lat. Profesor Romuald Dębski był Kierownikiem Kliniki Położnictwa i Ginekologii Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w Szpitalu Bielańskim w Warszawie. Specjalizował się w położnictwie, ginekologii, perinatologii i endokrynologii ginekologicznej i rozrodczości.

Pisarz, dziennikarz i satyryk. Współpracował z warszawskim Teatrem Syrena oraz kabaretami Szpak, Wagabunda i Pod Egidą. Był felietonistą tygodnika „Polityka”. Był także autorem scenariuszy popularnych komedii Janusza Rzeszewskiego – „Lata dwudzieste... Lata trzydzieste...” (1983) oraz „Misja specjalna” (1987), a także szpiegowskiego filmu Czesława i Ewy Petelskich „Kim jest ten człowiek” (1984). Współpracował z tygodnikami „Szpilki”, „NIE” oraz „Polityka”, na której łamach opublikował swój ostatni tekst „Pierwszy kabaret Niepodległej”. Miał na koncie sztuki teatralne (musical „Machiavelli”, komedie „Papkin”, „Party”, „Won!”), powieść kryminalną „Kropla deszczu na dłoni”, a także liczne zbiory wierszy i tekstów satyrycznych dla dzieci i dla dorosłych oraz opracowania z historii kabaretu literackiego w Polsce.

Reżyser filmowy, teatralny i telewizyjny, scenarzysta filmowy, publicysta, pisarz oraz polityk. Współpracownik opozycji demokratycznej w PRL, senator IV, V, VI i VIII kadencji (1997–2007, 2011–2015), w latach 2001–2005 wicemarszałek Senatu V kadencji, w latach 2007–2011 poseł na Sejm VI kadencji. Współtwórca polskiej szkoły filmowej, współzałożyciel Stowarzyszenia Filmowców Polskich (1966), założyciel i pierwszy kierownik Zespołu Filmowego „Silesia” (1972–1978), twórca licznych spektakli Teatru Telewizji. Wyreżyserował ponad dwadzieścia filmów fabularnych, w tym sześć o Górnym Śląsku, m.in. filmową trylogię śląską „Sól ziemi czarnej” (1969), „Perła w koronie” (1971) i „Paciorki jednego różańca” (1979), której głównym motywem jest tożsamość Ślązaków i bunt podejmowany przez górniczą wspólnotę. Dwukrotny laureat Złotych Lwów na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych – w 1980 za „Paciorki jednego różańca” i w 1994 za „Zawróconego”.