Wspominamy tych, którzy odeszli

Aktor filmowy, telewizyjny, teatralny i dubbingowy. Urodził się 11 stycznia 1944 roku. Należał do aktorskiej rodziny: jego rodzice, Irena Górska-Damięcka i Dobiesław Damięcki, byli aktorami. Podobnie jak brat Damian, a później jego dzieci Mateusz i Matylda oraz bratanek Grzegorz. Debiutował na ekranie w 1956 roku w „Tajemnicy dzikiego szybu”. W 1966 ukończył studia na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. W latach 1966-84 i 1985-96 aktor Teatru Dramatycznego w Warszawie. Jego filmografia to kilkadziesiąt pozycji. „Szatan z siódmej klasy”, „Chłopi”. „Rozmowy kontrolowane”. Występował także w serialach: „M jak miłość”, „Plebania”.

Wraz z mężem Antonim Gucwińskim współtworzyła program telewizyjny „Z kamerą wśród zwierząt”. Urodziła się w 1932 roku w Warszawie. Z wykształcenia zootechnik. Studia inżynierskie ukończyła na Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie. Magisterium uzyskała w 1962 na Wydziale Zootechniki Akademii Rolniczej we Wrocławiu. Od 1957 roku pracowała w Miejskim Ogrodzie Zoologicznym we Wrocławiu, przez wiele lat pełniąc funkcje dyrektorskie. Od stycznia 1971 przez około 30 lat wraz z mężem współtworzyła program „Z kamerą wśród zwierząt”. Była autorką licznych książek i artykułów naukowych. Przez cztery kadencje była radną Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu, pracowała w komisjach zdrowia, ochrony środowiska oraz porządku publicznego. W 2001 została wybrana na posłankę IV kadencji z okręgu wrocławskiego z listy SLD-UP. W 1977 została odznaczona Medalem Komisji Edukacji Narodowej, w 1983 Złotym Krzyżem Zasługi, a w 1998 Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2003 otrzymała Order Uśmiechu.

Polski pisarz; prozaik, poeta i dramaturg. Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Gdańskim. W trakcie wydarzeń sierpniowych w 1980 zaangażowany w działalność związaną z NSZZ „Solidarność”, był m.in. członkiem redakcji „Głosu Wolnego”. Po wprowadzeniu stanu wojennego współpracował z wydawnictwami podziemnymi. W latach 198-86 uczył języka polskiego w szkołach podstawowych, zawodowych i średnich. Pracował też w spółdzielni Świetlik. Następnie wykładał filozofię na Akademii Medycznej w Gdańsku. W latach 1994-99 zajmował stanowisko dyrektora TVP3 Gdańsk. W 2010 został wykładowcą na kierunku reżysersko-operatorskim Gdyńskiej Szkoły Filmowej, a rok później: kierownikiem literackim Teatru Miejskiego w Gdyni. Popularność przyniosła mu debiutancka powieść „Weiser Dawidek” (wydana w 1987), zekranizowana przez Wojciecha Marczewskiego w 2000 (film „Weiser”). Na podstawie jego twórczości powstał także spektakl „Kąpielisko ostrów” w Teatrze im. Juliusza Osterwy w Lublinie. W 2012 prezydent Bronisław Komorowski odznaczył go Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Dziennikarz, założyciel „Dziennika Wschodniego”. Uczył się w lubelskim „Zamoju”, by następnie zostać inżynierem na WSInż. Od 1973 roku pracował w „Sztandarze Ludu”, potem przez kilka lat był naczelnym „Tygodnika Chełmskiego”, aby w końcu wrócić do Lublina do „Sztandaru”. Potem stworzył i wydawał „Dziennik Wschodni”, stojąc na czele zarządu firmy „Edytor Press”. Był inicjatorem uhonorowania woźnego miejskiego Jana Gilasa, który wsławił się tym, że wyniósł niewybuch podczas bombardowania Lublina w 1939 roku, czym uratował życie wielu osób. Lublin ma ulicę imienia tego woźnego. W 1990 roku Janusz Malinowski został wybrany radnym Lublina, a trzy lata później posłem na Sejm RP.

Aktorka teatralna i filmowa. Zagrała u takich reżyserów jak Andrzej Barański, Jerzy Antczak, Kazimierz Kutz, Sylwester Chęciński, Stanisław Bareja. W 1956 została aktorką Studenckiego Teatru Satyryków w Warszawie. Potem przez wiele lat była związana z Teatrem Komedia w Warszawie. W 1984 została zaangażowana przez Stanisława Tyma do Teatru Dramatycznego w Elblągu. Zasłynęła jako aktorka w komediach Stanisława Barei: „Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz”, „Miś”, „Alternatywy 4” i „Zmiennicy”. Do ważnych ról w dorobku należą też role w filmach „Chłopi” (1973), „Noce i dnie”, „Wszystko co najważniejsze...”, „Rozmowy kontrolowane”, „Dzień świr”.