Wspominamy tych, którzy odeszli

Amerykański aktor nominowany do Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego i Złotego Globu jako najlepszy aktor dramatyczny za rolę Olivera Barretta w filmie „Love Story”. Urodził się w Los Angeles w Kalifornii jako syn aktorki Patricii Ruth Olgi i irlandzko-amerykańskiego hollywoodzkiego scenarzysty filmowego Charlesa Eldridge’a O’Neala. Po ukończeniu University High School, w latach 1956-57 był uznanym bokserem amatorem. Znalazł zatrudnienie jako ratownik i kaskader. W 1959 ukończył amerykańską wojskową szkołę średnią w Monachium. Karierę aktorską rozpoczął od gościnnego udziału w serialach i jednej z głównych ról w operze mydlanej „Peyton Place” (1964-1966). Pierwszą rolę kinową zagrał w dramacie „Nierówna ziemia” Arthura Hillera. Grał w filmie „Papierowy księżyc” Petera Bogdanovicha, „Barry Lyndon” Stanleya Kubricka i „O jeden most za daleko” Richarda Attenborough. Później grywał w serialach: „Małe ofiary”, „Dobre sporty” czy „Desperate Housewives”.

Aktor i kabareciarz. Pochodził z Miasteczka Śląskiego. W 1992 ukończył studia na Wydziale Aktorskim PWST we Wrocławiu. W latach 1992-99 związany z Teatrem Rozrywki w Chorzowie. 1 stycznia 1999 dołączył do zespołu artystycznego kabaretu Rak, występował również indywidualnie jako stand-uper. Zwyciężył w finale trzeciej i szóstej edycji programu „Jak oni śpiewają”. W latach 2007-15 grał jedną z głównych ról w serialu „Barwy szczęścia”. Był gospodarzem programu „Najśmieszniejsze momenty świata”. W 2013 wydał debiutancki album „Taki świat kupuję”.

Brytyjski aktor. Ukończył literaturę angielską i amerykańską na University of Kent. Podczas studiów Wilkinson zainteresował się aktorstwem i reżyserią w Towarzystwie Dramatycznym Uniwersytetu Kent. Po ukończeniu studiów Wilkinson uczęszczał następnie do Royal Academy of Dramatic Art w Londynie, którą ukończył w 1973. Zadebiutował na scenie w Nottingham Playhouse. A po raz pierwszy na ekran trafił jako Ransome w filmie Andrzeja Wajdy „Smuga cienia” (1976) Później dołączył do Royal Shakespeare Company i wystąpił na West Endzie w roli Horatio w Hamlecie (1980), za co otrzymał nominację do nagrody Laurence Olivier Award dla najlepszego aktora drugoplanowego. Laureat nagrody BAFTA dla najlepszego aktora drugoplanowego za rolę Geralda Arthura Coopera w komedii Petera Cattaneo „Goło i wesoło”, nominowany do Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego za rolę w dramacie Todda Fielda „Za drzwiami sypialni” i dla najlepszego aktora drugoplanowego za rolę Arthura Edensa w filmie Tony’ego Gilroya „Michael Clayton”. Zdobywca Emmy i Złotego Globu dla najlepszego aktora drugoplanowego w serialu „John Adams”. W 2005 został odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego.

Duchowny katolicki obrządków ormiańskiego i łacińskiego, duszpasterz osób niepełnosprawnych, prezes Fundacji im. Brata Alberta, działacz społeczny, duszpasterz Ormian-katolików, wieloletni uczestnik opozycji antykomunistycznej w czasach Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, pisarz, poeta i publicysta. Urodził się w 1956 w Krakowie. Po ukończeniu szkoły średniej wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Krakowie. Od 1980 zaangażował się w działalność NSZZ „Solidarność”. Święcenia kapłańskie otrzymał 22 maja 1983 w Katedrze Wawelskiej z rąk kard. Franciszka Macharskiego. Był represjonowany przez Służbę Bezpieczeństwa. W 1988 brał udział jako duszpasterz robotników w strajku w Hucie im. Lenina. Jednocześnie zaangażował się w działalność dobroczynną i pomoc niepełnosprawnym. W 1987 współzakładał Fundację im. Brata Alberta zajmującą się pomocą osobom z niepełnosprawnościami intelektualnymi, prowadzącą 36 placówek na terenie Polski. Uczestnik i organizator wielu konwojów humanitarnych. Był też prezesem założonej przez siebie Fundacji Kresowej „Memoria et Veritas” i organizatorem dorocznych konkursów szkolnych wiedzy o Kresach oraz przewodniczącym komitetu honorowego budowy pomnika „Rzeź Wołyńska”, dłuta prof. Andrzeja Pityńskiego, we wsi Domostawa w gminie Jarocin na Podkarpaciu

Kanadyjski reżyser i producent filmowy. Trzykrotnie nominowany do Oscara za reżyserię filmów: „W upalną noc” (1967), „Skrzypek na dachu” (1971) i „Wpływ księżyca” (1987). Cztery jego filmy otrzymały nominację w kategorii najlepszy film: „Rosjanie nadchodzą” (1966), „Skrzypek na dachu” (1971), „Opowieści żołnierza” (1984) i „Wpływ księżyca” (1987). W 1988 otrzymał własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 7000 Hollywood Boulevard.