Z okazji jubileuszowej edycji zamiast długaśnego tekstu – historyjka obrazkowa o tym co nam Lubelski Teatr Tańca zaordynował tym razem. Jako weteran uważam MSTT za terapię wyrabiającą w widzach czujność, tolerancję i odporność.
Zdjęcie otwarcia to jedna ze scen ostatniego spektaklu spotkań - „40”, który przywiózł Polski Teatr Tańca. Kto był potwierdzi, tańczą świetnie.
2/10
Maciej Rukasz/CK
Moja osobista fascynacja i numer jeden tegorocznej edycji MSTT. Zawsze jest artysta/spektakl, który zostaje. No, to ja w tym roku wybieram "Elvedon" Christos Papadopoulos Leon & the Wolf (Grecja). Że osoby na zdjęciu nie tańczą? Tańczą! Cały spektakl tak „nie tańczyli” do „nie muzyki”. Wiem, że byli widzowie, którzy się przyznali „nie klaskałam”. Rozumiem.
3/10
Maciej Rukasz/CK
"LARA" Mirjam Sögner (Niemcy). Uroda i figura jak z wybiegu. 30 minutowe solo we własnej choreografii zachwycało precyzją wykonania i skłaniało do podziwu za pomysł. Robot, marionetka, dziewczyna z wirtualnej przestrzeni a może duch 3D?
4/10
Maciej Rukasz/CK
Dominik Więcek w "Dominique" (choreografia Maciej Kuźmiński). Jedna z propozycji z cyklu Młoda Polska gdzie zobaczyliśmy nagradzanych młodych tancerzy. Dominik w wersji zespołowej tańczył także w „40” ale tu miał scenę tylko dla siebie. I nawet gdyby siadło nagłośnienie, to by się obył bez dodatku nagranych tekstów pań zaangażowanych około feministycznie.
W ogóle wieczór młodości był dobry do oglądania, nie tylko "Dominique".
5/10
Piotr Jaruga fotografia
"N.A.R.G. – North Arena Rumble Game" Don Gnu (Dania). Najbardziej fizyczna, siłowa wersja tańca. Gdy czwórkę artystów zobaczyłam na widowni kolejnego spektaklu byłam zdziwiona, że zajadają kanapki a nie leżą pod kroplówką. Platforma-scena która wymusza dodatkowy wysiłek była głównym elementem ale spektakl był na tyle plastyczny, że się bronił jako całość. Były owacje.
Podziel się
Oceń
Napisz komentarz
Komentarze
Aktualnie nie ma żadnych komentarzy. Bądź pierwszy, dodaj swój komentarz.
Napisz komentarz
Komentarze