Młodość w zwierciadle

Piękna, nostalgiczna opowieść, która zachwyci pokolenie lat 60., dzieci kwiatów, Beatlesów, buntu i protestów przeciw wojnie w Wietnamie. Urodę dzieciństwa, czułość rodziców, kumplowanie, pierwsze miłości wspominamy z nostalgią po latach. Po wielu latach. Właśnie tak jak Grogan, który o tamtym czasie dorastania pisze z czułością, melancholijnie, z poczuciem, że to się nie wróci. W latach 60., kiedy nie było telewizorów, a chłopcy jeszcze nie podrywali na samochody, byli koledzy, koleżanki, była wspólna nauka palenia papierosów i młodzi przeważnie słuchali rodziców. Dziś Grogan wspomina to z sentymentem. Wychował się w domu katolickim, surowym, ale przecież jak każde dziecko w tej rodzinie był kochany. Odkrył nieco później, że to było najcenniejsze co wyniósł z domu. Wcześniej jak całe jego pokolenie buntował się, szukał własnej drogi, miał grzeszki skrzętnie skrywane przed dorosłymi. Piękna opowieść, prawdziwa, ciepła, napisana z poczuciem humoru.