Wspominamy tych, którzy odeszli

Słynny hotelarz i filantrop, jeden z najbogatszych ludzi na świecie. Miał 91 lat. Urodził się w Dallas. Po pewnym czasie przeprowadził się z ojcem Conradem N. Hiltonem do Los Angeles i rozpoczął tam pierwszą pracę w hotelu. Hilton spędził dwie dekady jako przedsiębiorca, zanim w 1966 roku zastąpił ojca jako prezes zarządu Hilton Hotels Corp. Nawet po przejściu na emeryturę w 1996 r. pozostał prezesem zarządu. Prywatnie Barron Hilton był dziadkiem celebrytki Paris Hilton.

Wybitny aktor teatralny, telewizyjny i filmowy, artysta kabaretowy. Miał 85 lat. Związany był m.in. z kabaretami Dudek i Olgi Lipińskiej. Wystąpił w ok. 2 tys. programów telewizyjnych i kilkudziesięciu filmach, w tym Stanisława Barei „Poszukiwany, poszukiwana” (1972), „Nie ma róży bez ognia” (1974) czy „Brunet wieczorową porą” (1976). Był współgospodarzem (razem z Janem Kociniakiem) pierwszego cyklicznego, satyrycznego programu telewizyjnego „Wielokropek” (od 1963), a także odtwórcą roli tytułowej w pierwszym polskim serialu telewizyjnym „Barbara i Jan”. Był narratorem popularnego cyklicznego, humorystycznego programu telewizyjnego „Bajka dla dorosłych”. Zagrał dziadka Jacka Marię Poszepszyńskiego w słuchowisku radiowym „Rodzina Poszepszyńskich”. W latach 1997–2002 na antenie telewizji Polsat współprowadził, razem z Jerzym Petersburskim jr., program rozrywkowy „Macie, co chcecie”. Jan Kobuszewski stworzył też wiele kreacji teatralnych, między innymi: Lucky’ego w „Czekając na Godota” Samuela Becketta, Biondello w „Poskromieniu złośnicy” Williama Szekspira i Doktora w „Dziadach” Adama Mickiewicza. Reżyserował „Wstrętnego egoistę” Françoise Dorin i „Czarującego łajdaka” Pierre’a Chesnota. W 2012 został odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski za „wybitne zasługi dla kultury polskiej, za osiągnięcia w pracy artystycznej”.

Fizyk, nauczyciel akademicki, działacz opozycji antykomunistycznej w czasach PRL, założyciel i przewodniczący „Solidarności Walczącej”, poseł i marszałek senior Sejmu VIII kadencji. Ojciec premiera Mateusza Morawieckiego. Miał 78 lat. W 1968 roku po raz pierwszy wystąpił przeciwko władzom PRL, uczestnicząc w wydarzeniach marcowych. W końcu lat 70. związał się z opozycją demokratyczną we Wrocławiu, był redaktorem drugoobiegowego „Biuletynu Dolnośląskiego”. Po 1980 roku był działaczem „Solidarności” we Wrocławiu, a po wybuchu stanu wojennego ukrywał się.  W 1982 roku po rozłamie w podziemnej „Solidarności” stanął na czele „Solidarności Walczącej”, która stała się najbardziej radykalną i bardzo mocno zakonspirowaną organizacją w latach 80., wydającą w podziemiu około 100 tytułów gazet i czasopism, realizującą audycje radiowe i organizującą demonstracje. Kornel Morawiecki był przez lata 80. jednym z najbardziej poszukiwanych przez SB działaczem podziemia. Aresztowano go dopiero w listopadzie 1987 i zmuszono do wyjazdu za granicę.  Po kilku miesiącach potajemnie wrócił do kraju. Jako lider SW krytykował rozmowy Okrągłego Stołu, wzywał też do bojkotu kontraktowych wyborów 4 czerwca 1989. Po 1990 roku stanął na czele Partii Wolności, krytycznie nastawionej do rzeczywistości III RP, m.in. do braku rozliczeń z komunizmem czy braku lustracji.  W 2010 roku startował w wyborach prezydenckich, a w 2015 roku został posłem, kandydując z list Kukiz'15. Był marszałkiem seniorem na pierwszym posiedzeniu Sejmu VIII kadencji. W 2016 roku odszedł z Kukiz'15 i założył ugrupowanie Wolni i Solidarni. W wyborach 13 października 2019 miał startować z listy PiS w wyborach do Senatu w województwie podlaskim. Kilka dni przed śmiercią Kornela Morawieckiego prezydent Andrzej Duda nadał mu Order Orła Białego.

Magdalena Scholl-Kalinowska, która zasłynęła rolą Bąbla w serialu „Rodzina Leśniewskich”, zmarła w wieku 49 lat. Urodziła się w 1969 roku w Łodzi. W 1994 roku została absolwentką Wydziału Socjologii Uniwersytetu Łódzkiego. Nigdy nie studiowała aktorstwa. Jednak jej kreacje dziecięce pozostaną w pamięci większości widzów. Jej najsłynniejsza rola to Bąbel w serialu „Rodzina Leśniewskich”. W latach 1976–1991 wystąpiła w sumie w ponad 20 filmach i serialach, m.in. w „Królowej Bonie”, „Janie Serce”, „Nad Niemnem” czy „Akademii Pana Kleksa”. Ostatni raz zagrała w w filmie „Nad rzeką, której nie ma” Andrzeja Barańskiego z 1991 roku. źródło: filmpolski.pl

Psycholog i polityk, profesor nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki, poseł do Parlamentu Europejskiego VI i VII kadencji z ramienia Platformy Obywatelskiej. – Społeczność akademicka KUL z wiarą i chrześcijańską nadzieją na zmartwychwstanie żegna prof. Zbigniewa Zaleskiego profesora psychologii, dziekana Wydziału Nauk Społecznych w latach 1999–2005, wieloletniego kierownika Katedry Psychologii Emocji i Motywacji – napisano na stronie uniwersytetu. Zbigniew Zaleski w latach 2002–2004 pełnił funkcję radnego sejmiku lubelskiego. Z listy PO w 2001 bez powodzenia kandydował do Sejmu, a w 2004 został wybrany do Parlamentu Europejskiego. Należał do frakcji Europejskiej Partii Ludowej – Europejskich Demokratów. Brał udział w pracach Komisji Rozwoju, Komisji Handlu Zagranicznego oraz delegacji ds. współpracy Unii Europejskiej z Izraelem. W 2009 nie uzyskał reelekcji. Mandat europosła VII kadencji objął jednak w 2013, zastępując Lenę Kolarską-Bobińską. Ponownie dołączył do grupy chadeckiej. W 2014 nie ubiegał się o wybór na kolejną kadencję.