Wspominamy tych, którzy odeszli

Spikerka i prezenterka Telewizji Polskiej. Ukończyła studia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Łódzkiego. Jeszcze w trakcie studiów – w 1965 roku – rozpoczęła karierę telewizyjną, zostając spikerką w Łódzkim Ośrodku TVP, do którego trafiła w drodze konkursu. Pięć lat później przeprowadziła się do Warszawy, gdzie rozpoczęła pracę w stołecznym oddziale TVP. Od połowy lat 70. zapowiadała na żywo programy w TVP1 i TVP2. Była też konferansjerką na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze, Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu i festiwalu w Sopocie. W późniejszych latach zajęła się również produkcją telewizyjną. W 1989 została członkinią Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, a przez dziesięć lat pracowała w zarządzie warszawskim tej organizacji.

Pilot doświadczalny, konstruktor lotniczy i instruktor lotniczy. W czasie II wojny światowej łącznik Armii Krajowej, żołnierz oddziału partyzanckiego „Harnasie”. W maju 1945 rozpoczął szkolenie szybowcowe. W 1949 pobił rekord długotrwałości lotu szybowcem wynikiem 35 godzin 14 minut. Od 1948 studiował na Wydziale Lotniczym Politechniki Krakowskiej. W 1958 rozpoczął pracę w Zakładzie Badań w Locie Instytutu Lotnictwa w sekcji śmigłowcowej. Pracę zawodową zakończył w roku 1986, pracując później na zlecenie do roku 1991. Jako instruktor szkolenia szybowcowe w górach prowadził do roku 2001. Na szybowcach, samolotach i śmigłowcach łącznie wylatał 13476 godzin, w tym 2588 godzin lotów doświadczalnych. Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Brązowym medalem Za zasługi dla obronności kraju, Krzyżem Armii Krajowej, Odznaką pamiątkową Akcja „Burza”.

Muzyk, kompozytor i wokalista. Od 1967 występował jako solista. W tym samym roku debiutował jako kompozytor; pisał muzykę teatralną i filmową oraz tworzył spektakle muzyczne i musicale. Jego dorobek to muzyka do kilkuset piosenek, prawie 100 inscenizacji w teatrach dramatycznych, wielu przedstawień Teatru Telewizji, programów i filmów dokumentalnych oraz animowanych. Piosenki z jego muzyką wykonywali m.in.: Michał Bajor, Anna Chodakowska, Bernard Ładysz, Andrzej Poniedzielski, Krystyna Prońko i Zbigniew Wodecki. W 1972 za wykonanie utworu „Zegarmistrz światła” otrzymał nagrodę główną na 10. KFPP w Opolu. Odznaczony Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” i Złotym Krzyżem Zasługi.

Amerykański aktor, odtwórca roli dorosłego Kunty „Tobiego” Kinte w miniserialu „Korzenie” (1977), za którą był nominowany do narody Emmy. W 1958 ukończył East Orange High School. Rozpoczął naukę w Long Beach City College i ukończył Colorado State University z dyplomem z socjologii. Grał w uniwersyteckiej drużynie piłkarskiej. Po studiach był mistrzem boksu Złotych Rękawic. Pracowała jako pracownik socjalny w Nowym Jorku i copywriter. Występował jako stand-uper. Po raz pierwszy trafił na ekran jako sprzedawca w sitcomie „Bill Cosby Show” (1970). Zagrał inżyniera radiowego w filmie Richarda Sarafiana „Znikający punkt”. W dorobku ma też role w filmach „Władca zwierząt”, „Książę w Nowym Jorku”, „Szklana pułapka 2”.

Francuski aktor filmowy, teatralny, telewizyjny, producent, scenarzysta i reżyser filmowy. Jedna z największych gwiazd kina europejskiego lat 60. i 70. XX wieku. W trakcie całej swojej kariery święcił sukcesy zarówno komercyjne, jak i artystyczne. Współpracował z takimi twórcami jak Luchino Visconti, Michelangelo Antonioni, Louis Malle, Jean-Pierre Melville, René Clément, czy Jean-Luc Godard. Do jego najsłynniejszych kreacji zalicza się te w filmach „Rocco i jego bracia” (1960), „W pełnym słońcu” (1960), „Zaćmienie” (1962), „Lampart” (1963), „Samuraj” (1967), „Basen” (1969) i „W kręgu zła” (1970). W latach 1952-56 służył w marynarce wojennej, w 1953 roku walczył podczas I wojny indochińskiej. Zamieszkał potem w Marsylii, gdzie poznał aktora Jean-Claude’a Brialego i za jego namową w 1957 pojechał na festiwal filmowy do Cannes. Tam przyjął pierwszą propozycję zagrania drugoplanowej roli w dramacie Yves’a Allégreta „Kiedy kobieta jest w coś zamieszana”. W 2019 otrzymał honorową Złotą Palmę za całokształt na 72. Festiwalu w Cannes.