Wspominamy tych, którzy odeszli

Zawodnik sportów motorowodnych. Od 1959 był zawodnikiem klubu sportowego Polonia Warszawa. Sześciokrotny mistrz świata, czterokrotny mistrz Europy w zawodach motorowodnych. Jeden z najbardziej utytułowanych motorowodniaków na świecie. Zajmował także 17-krotnie 2. i 3. miejsca na Mistrzostwach Europy i Świata. W 1980 i 1981 zdobył Puchar Europy. W 1989 Wielką Nagrodę Europy. W 1990 Puchar Świata. Zdobywał także kilkakrotnie Grand Prix Niemiec i Wielkiej Brytanii. 40-krotny Mistrz Polski. Łącznie zdobył 27 medali na Mistrzostwach Świata i Europy. Zdobył także prestiżowe nagrody Trofeo Speluzzi i Trofeo Mazzoli. Jako pierwszy w historii zdobył 3 razy z rzędu tytuł mistrza świata, za co został uhonorowany złotym medalem UIM (Światowa Federacja Motorowodna). W wyborach z 1998 został wybrany radnym miasta stołecznego Warszawy z listy Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Po raz kolejny był wybierany w wyborach 2002, 2006, 2010 i 2014.

Amerykańska ekonomistka i bizneswoman. W latach 2014-23 pełniła funkcję CEO YouTube. Urodziła się 5 lipca 1968 roku w Santa Clara w stanie Kalifornia, jako córka Stanleya Wojcickiego, profesora fizyki pochodzącego z Polski oraz dziennikarki Esther Wojcicki. Studiowała historię i literaturę na Uniwersytecie Harvarda. Kontynuowała edukację na studiach ekonomicznych na Uniwersytecie Kalifornijskim w Santa Cruz i Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles. Początkowo pracowała w koncernie Intel. W 1998 roku wynajęła Sergeyowi Brinowi i Larry’emu Page’owi swój garaż, by mogli w nim założyć spółkę Google Inc. Od 1999 roku kierowała działem marketingu Google, a rok później została wiceprezesem przedsiębiorstwa. Odpowiadała za tworzenie pierwszych doodles oraz wprowadziła do realizacji liczne produkty, m.in. Google Images, Google Books i Google Video. W 2014 roku została mianowana prezesem YouTube.

Piosenkarz i muzyk. w latach 1982-83 wokalista zespołu Budka Suflera, z którym wylansował przeboje: „Jolka, Jolka pamiętasz”, „Czas ołowiu” i „Noc komety”. W 1970 wraz z rodziną zamieszkał w Świebodzinie, gdzie poznał grupę lokalnych muzyków, m.in. Andrzeja Rutkowskiego i założył zespół C-4011. Ukończył Średnią Szkołę Muzyczną w klasie skrzypiec i Wydział Wychowania Muzycznego Studium Nauczycielskiego w Gorzowie Wielkopolskim. Pracował w szkole muzycznej i placówce wychowawczej, w domu dziecka. W 1971 wspólnie z C-4011 pojawił się na Ogólnopolskim Konkursie Młodych Talentów w Jeleniej Górze, gdzie za wykonanie piosenki „Dziwny jest ten świat” otrzymał trzecią nagrodę. W 1979 dostał się do koncertu „Premier” na XVII festiwalu w Opolu, gdzie otrzymał wyróżnienie. Potem nawiązał współpracę z Polskim Radiem i współpracował z Teatrem Rampa na Targówku w Warszawie. Pod koniec 1982 został zaproszony do współpracy z zespołem Budka Suflera. Utwór „Jolka, Jolka pamiętasz” trafił na szczyt Listy przebojów Programu Trzeciego. Jako solista wydał kilka albumów. Od 2015 do 2019 udzielał się w zespole Romuald Lipko Band. Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Amerykański aktor filmowy, teatralny i telewizyjny/ Głos Lorda Vadera. Odznaczony w 1992 Narodowym Medalem Sztuki. Laureat Oscara za całokształt twórczości. W 1953 zdobył stopień bakałarza na wydziale teatralnym na Uniwersytecie Michigan. W latach 1953-55 służył w United States Army. W latach 1955–57 studiował aktorstwo w American Theatre Wing w Nowym Jorku pod kierunkiem Lee Strasberga i Tada Danielewskiego. W 1957 trafił na Broadway. Na ekranie debiutował u Stanleya Kubricka w filmie „Doktor Strangelove, czyli jak przestałem się martwić i pokochałem bombę” (1964). Swoje najbardziej znane role zagrał w filmach „Conan Barbarzyńca”, „Książę w Nowym Jorku” i podkładając głosy filmowych bohaterów, a w szczególności Dartha Vadera w kolejnych częściach sagi Gwiezdne wojny.

Amerykański aktor, piosenkarz, kompozytor i autor tekstów piosenek. Uznawany za jednego z najważniejszych i najbardziej znanych wykonawców muzyki folk i country. Po ukończeniu w 1958 roku wydziału filozofii w Poloma College i otrzymaniu prestiżowego stypendium Rhodes, podjął studia na wydziale historii literatury angielskiej na Uniwersytecie Oksfordzkim w Oksfordzie. Dorabiał jako barman, stróż w Columbia Studios, pilot śmigłowca wożący załogi platform wiertniczych, grał zawodowo w futbol amerykański i pod pseudonimem „Kris Carson” komponował piosenki. W latach 1964-68 odbył pięcioletnią służbę wojskową jako pilot w oddziałach Amerykańskich Siłach Powietrznych stacjonujących w Niemczech. Po wyjściu z wojska, w 1965 miał podjąć pracę jako wykładowca na West Point, ale wyjechał na wakacje do Nashville, gdzie zetknął się z nurtem muzyki country. W 1967 roku Kristofferson podpisał kontrakt z Epic Records i wydał singiel „Golden Idol”. Od 1970 występował na estradzie i nagrywał płyty. Stał się laureatem trzech nagród Grammy. Jego piosenki wykonywali m.in. Janis Joplin, Elvis Presley i Johnny Cash. W filmie zadebiutował w dramacie Dennisa Hoppera „Ostatni film” (1971). Doceniono go za rolę Billy’ego Kida w westernie Sama Peckinpaha „Pat Garrett i Billy Kid” (1973). Za rolę w „Narodzinach gwiazdy” u boku Barbry Streisand, za którą odebrał nagrodę Złotego Globu.