Wspominamy tych, którzy odeszli

Lekarz psychiatra, psychoterapeuta i seksuolog, nauczyciel akademicki, profesor nauk medycznych, założyciel i prezes Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego. W 1966 ukończył medycynę na Wydziale Lekarskim Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi. Został także absolwentem filozofii na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1981 doktoryzował się, a w 1986 uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk medycznych ze specjalnością w zakresie psychiatrii. W 2015 otrzymał tytuł profesora nauk medycznych. Był założycielem i prezesem Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego oraz Polskiego Towarzystwa Medycyny Seksualnej. W latach 1995-96 był ekspertem Ministerstwa Edukacji Narodowej w zakresie edukacji seksualnej, a w latach 1996-98 liderem programu edukacji seksualnej Organizacji Narodów Zjednoczonych. Był autorem lub współautorem kilkuset prac naukowych i popularnonaukowych poświęconych problematyce współczesnej seksuologii i psychiatrii.

Brytyjska aktorka. Laureatka dwóch Oscarów, pięciu BAFTA, czterech Emmy, Tony, pięciu Nagród Gildii Aktorów Ekranowych, trzech Złotych Globów i honorowej Laurence Olivier Award. Karierę sceniczną rozpoczęła jako studentka. W 1952 zadebiutowała na Broadwayu, a w 1959 dołączyła do Old Vic Company. Po raz pierwszy pojawiła się na ekranie w 1956. Pierwszą nominację do Oscara dla najlepszej aktorki drugoplanowej zdobyła za rolę w filmowej adaptacji „Otella” (1965) jako Desdemona u boku Laurence’a Oliviera. Za film „Pełnia życia panny Brodie” (1969) zdobyła pierwszego Oscara (za rolę pierwszoplanową). W 1978 zagrała u boku Michaela Caine’a w „Suicie kalifornijskiej” według Neila Simona, za którą otrzymała Oscara dla najlepszej aktorki drugoplanowej. W 2001 roku Smith zagrała w Gosford Park Roberta Altmana. Rola ta przyniosła jej szóstą nominację do Oscara dla najlepszej aktorki drugoplanowej. Na początku XXI wieku popularność dała jej rola prof. McGonagall w serii filmów o Harrym Potterze oraz Violet Crawley w serialu Downton Abbey.

Technolog żywności i żywienia oraz nauczyciel akademicki, profesor nauk rolniczych, rektor Akademii Rolniczej w Lublinie. W 1971 ukończył studia chemiczne na UMCS. Doktoryzował się w 1978 z zakresu technologii żywności na Akademii Rolniczej w Poznaniu, stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1986. W 1995 otrzymał tytuł profesora nauk rolniczych. W pracy naukowej zajął się zagadnieniami z zakresu analizy i biotechnologii żywności. Był prodziekanem Wydziału Rolniczego Akademii Rolniczej w Lublinie (1990-96). W 1992 stanął na czele Katedry Biotechnologii, Żywienia Człowieka i Towaroznawstwa Żywności. Od 2002 do 2008 przez dwie kadencje pełnił funkcję rektora Akademii Rolniczej. Był również działaczem sportowym, przez kilkanaście lat pełnił funkcję prezesa AZS Lublin. Otrzymał Złoty Krzyż Zasługi i Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

Aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna, scenarzystka. W 1958 ukończyła studia w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Łodzi. Karierę w teatrze rozpoczęła na deskach Teatru Klasycznego w latach 1959-66. Odniosła sukces jako aktorka filmowa, występując głównie w filmach męża, Jerzego Antczaka. Największą sławę przyniosła jej rola Barbary Niechcic w adaptacji powieści „Noce i dnie” Marii Dąbrowskiej, jak również w kreacji tytułowej w filmie „Hrabina Cosel”. Była również aktorką Teatru Telewizji. W 2000 przystąpiła – jako współautorka scenariusza i współreżyserka – do realizacji filmu Antczaka o związku Fryderyka Chopina i George Sand „Chopin. Pragnienie miłości”, w którym zagrała rolę Tekli Justyny Chopin, matki Fryderyka Chopina.

Dziennikarz, publicysta, polityk, historyk i geopolityk, doktor habilitowany nauk humanistycznych. Działacz opozycji w okresie PRL, wielokrotnie aresztowany. Współzałożyciel Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela, założyciel i wieloletni przywódca Konfederacji Polski Niepodległej. Poseł na Sejm I i II kadencji. W 1952 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim, a w 1958 historię na tej samej uczelni. Jeszcze na studiach podjął pracę jako dziennikarz. W marcu 1977 został rzecznikiem właśnie założonego Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela. W 1990 wystartował w wyborach prezydenckich. Zajął 6. miejsce, zdobywając 411 516 głosów. W latach 1991-97 sprawował mandat posła na Sejm I i II kadencji. W 2015 prezydent Bronisław Komorowski odznaczył go Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski.