Wspominamy tych, którzy odeszli

Amerykański aktor, producent, reżyser i wokalista folkowy. W 1953 roku pokonał 445 innych kandydatów i zadebiutował na Broadwayu w roli Spencera Scotta w produkcji „Zbyt gigantyczny krok”. We wczesnych latach 60. XX wieku Gossett był uważany za utalentowanego muzyka ludowego. W 1970 ukazał się jego album „From Me to You”. Za rolę Fiddlera w serialu „Korzenie” (1977) otrzymał nagrodę Emmy dla najlepszego aktora pierwszoplanowego za pojedynczy występ w serialu dramatycznym lub komediowym. Rola szkolącego pilotów starszego sierżanta Emila Foleya w filmie „Oficer i dżentelmen” została uhonorowana Złotym Globem dla najlepszego aktora drugoplanowego i Oscarem dla najlepszego aktora drugoplanowego Za kreację w dramacie „Historia Josephine Baker” zdobył Złoty Glob dla najlepszego aktora drugoplanowego.

Dziennikarz, były redaktor naczelny Dziennika Lubelskiego, założyciel i jeden z pierwszych pracowników Kuriera Lubelskiego, wykładowca prasoznawstwa i wiedzy o kulturze, autor wielu artykułów i książek z dziedziny historii, kultury, teatr, dziejów prasy i dziennikarstwa. Urodził się 19 czerwca 1932 roku w Pelplinie. Ukończył Państwowe Gimnazjum i Liceum w Lubawie. W czasie II wojny światowej uczestniczył w Powstaniu Warszawskim, w drużynie pocztowej Szarych Szeregów (Hufiec Śródmieście, ul. Wilcza 41). W latach 1950-55 studiował polonistykę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Od 1956 roku zaczął pracować jako dziennikarz. Był w gronie założycieli i pierwszych pracowników „Kuriera Lubelskiego”. Był dziennikarzem, publicystą i sekretarzem redakcji. Od 13 grudnia 1981 roku do 1989 roku przez ówczesne władze pozbawiony był możliwości wykonywania zawodu dziennikarza. Od 1956 roku był członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, a w latach 1981-92 prezesem Oddziału SDP w Lublinie. Był redaktorem „Wiadomości Diecezjalnych Lubelskich”. Od lipca 1990 do 1997 roku pełnił funkcję redaktora naczelnego „Dziennika Lubelskiego”. Od 1990 roku był członkiem Lubelskiego Klubu Rotariańskiego (Rotary Club Lublin), był jego prezydentem, a także gubernatorem Dystryktu 2230 obejmującego Polskę, Ukrainę o Białoruś. W latach 2004-05 był pierwszym redaktorem naczelnym „Rotarianina”.

Polska prawniczka i prezenterka telewizyjna związana z Telewizją Polską, w latach 1975-2006 prowadząca teleturniej „Wielka gra”. Ukończyła II Liceum Ogólnokształcące im. Marii Konopnickiej w Katowicach, a następnie studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. W 1966 rozpoczęła pracę w telewizji, w której początkowo prowadziła programy i teleturnieje młodzieżowe. W 1975 została gospodynią teleturnieju „Wielka gra” w TVP, który prowadziła nieustająco do 2006. W 2010 powróciła do Telewizji Polskiej, przygotowując program „Wielka gra – na bis” na antenie TVP Polonia.

Amerykański astronauta, generał United States Air Force. Uczestniczył w programach kosmicznych Gemini, Apollo oraz we wspólnym locie statków Sojuz i Apollo. W 1952 w Akademii Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych w Annapolis uzyskał licencjat z nauk ścisłych (z wyróżnieniem). Następnie wstąpił do Sił Powietrznych USA. We wrześniu 1953 został pilotem wojskowym. 17 września 1962 został członkiem drugiej grupy astronautów NASA. Przygotowywał się do lotów na statkach kosmicznych Gemini oraz Apollo. Uczestniczył w czterech misjach kosmicznych. Łącznie spędził w w kosmosie – 21 dni 3 godziny i 44 minuty Po odejściu z NASA w 1975 powrócił do służby wojskowej i został dowódcą Centrum Lotów Doświadczalnych (USAF Flight Test Center). W marcu 1978 otrzymał awans na stopień generała-porucznika, a w maju tego samego roku rozpoczął służbę w sztabie Sił Powietrznych USA w Waszyngtonie. Był zastępcą dowódcy sztabu ds. badań, rozwoju i zakupów (Deputy Chief of Staff, Research, Development and Acquisition). Brał udział w tworzeniu samolotów stealth – myśliwca F-117 i bombowca B-2.

Prawniczka, doktor habilitowana prawa kanonicznego, profesor KUL, aktywistka społeczna. W 1985 podjęła studia prawnicze na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Po uzyskaniu tytułu magistra prawa rozpoczęła studia z zakresu prawa kanonicznego. W 1993 została zatrudniona na stanowisku asystenta w Katedrze Prawa Sakramentów, zaś w 1998 jako pierwsza kobieta w Polsce uzyskała stopień doktorski w zakresie prawa kanonicznego, na podstawie rozprawy Prawo wiernego do Eucharystii według Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1983 roku. Zainicjowała powstanie i w latach 2005-08 była pierwszą kuratorką Koła Naukowego Kanonistów na Wydziale Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji KUL. W latach 2011-17 kierowała Katedrą Nauk o Polityce w Instytucie Europeistyki na Wydziale Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji KUL. Jako pierwsza świecka kobieta wygłosiła referat na Akademii Teologii Prawosławnej w Łucku.