Wspominamy tych, którzy odeszli

Aktorka teatralna i filmowa. Pracę aktorską rozpoczęła w grudniu 1951 w Teatrze Rapsodycznym w Krakowie. Występowała w krakowskim Starym Teatrze i w Teatrze im. Juliusza Słowackiego, a potem w zespole Kazimierza Dejmka w Teatrze Nowym w Łodzi (1957-63 i 1974-76). Od 1963 występowała na deskach teatrów warszawskich: Teatru Narodowego, Teatru Dramatycznego, Teatru na Woli, Teatru na Targówku i Teatru Polskiego. Na koncie ma też wiele ról filmowych i serialowych. Odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Autor muzyki do ponad 70 filmów długometrażowych i dokumentalnych oraz polskich i amerykańskich spektakli teatralnych. Zdobywca Oscara za muzykę do filmu „Marzyciel”. Przełomem w jego karierze muzycznej były staże w awangardowym Teatrze Laboratorium Jerzego Grotowskiego. W 1977 rozpoczął dwuletnią współpracę z Teatrem Ósmego Dnia i stworzył kameralną Orkiestrę Ósmego Dnia, a w latach 1978-88 współpracował z Teatrem Polskim w Poznaniu. W 1982 po swojej pierwszej trasie koncertowej po USA nagrał debiutancki album „Music for the End”. Nagrywał płyty m.in. dla Sony Classical, Decca, Varèse Sarabande, Milan i Savitor Records. Odznaczony Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski 

Kanadyjska pisarka trzykrotnie nagrodzona krajową Governor General’s Award for Fiction oraz prestiżową Giller Prize w 1998. Laureatka Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 2013 roku. Książki Munro przetłumaczono na ponad 20 języków, a jej twórczość wyróżniono wieloma nagrodami literackimi, tak w Kanadzie, jak i innych krajach. W 2009 przyznano jej prestiżową Międzynarodową Nagrodę Bookera za całokształt twórczości literackiej.

Muzyk jazzowy, kompozytor, aranżer i dyrygent, dziennikarz i krytyk muzyczny. Grał na saksofonie tenorowym i barytonowym w wielu zespołach i projektach. Od 1970 do śmierci prowadził w Programie III Polskiego Radia autorskie programy jazzowe. Komponował muzykę filmową (np. „Pan Anatol szuka miliona:) i piosenki wykonywane m.in. przez Ewę Bem, Marylę Rodowicz i Andrzeja Zauchę. W 1952 ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Adama Asnyka w Kaliszu. Równolegle do nauki w liceum kształcił się w Podstawowej Szkole Muzycznej w Kaliszu, gdzie uczył się gry na fortepianie, klarnecie i trąbce. W tym czasie grał w kaliskim zespole jazzu tradycyjnego. W 1958 został zaangażowany do orkiestry International Newport Band i jako pierwszy polski jazzman oraz jedyny z krajów bliku wschodniego wystąpił na festiwalu jazzowym w Newport.

Wokalista i gitarzysta. Na scenie zadebiutował w wieku 15 lat. Szybko zostawał laureatem konkursów i przeglądów muzycznych. Zdobył m.in. II nagrodę na Ogólnopolskim Konkursie Muzyki, Pieśni i Tańca w 1961 roku. Rok później, wziął udział w konkursie piosenkarskim w Lublinie, gdzie otrzymał wyróżnienie za wykonanie piosenek Paula Anki. Pierwszy raz znaną wszystkim piosenkę „Konik na biegunach” zaprezentował podczas audycji w Domu Kultury Kolejarza w Lublinie. W 1965 Hochman nagrał tę piosenkę z warszawskim zespołem Kawalerowie. Rok później śpiewana przez niego piosenka „Złoty Uśmiech” została wybrana „Lubelską Piosenką Roku 1966”. Występował także z lubelską formacją Minstrele.