Dzielnica Bronowice. Wystawa zdjęć

Kościół przy ul. Fabrycznej, który wziął wezwanie od nieistniejącej fary staromiejskiej. Jak zauważa Marek Stasiak z Biura Miejskiego Konserwatora Zabytków ten fakt symbolicznie scalił wieś Bronowice z miastem. Choć formalnie wieś została przyłączona do Lublina w 1916 roku.

Budowa świątyni św. Michała Archanioła była możliwa dzięki transakcji między parafią a ówczesnym właścicielem folwarku Henrykiem Sachsem. Historycy podają, że grunt został sprzedany w 1910 roku za symboliczną złotówkę. Najpierw stał tu drewniany kościół przeniesiony z Pawłowa a w roku 1938 dokonano konsekracji monumentalnej budowli wybitnego architekta Oskara Sosnowskiego. Wcześniej na gruntach Sachsów powstały domki dla robotników pracujących w pobliskich zakładach. Ziemię kupił Władysław Skibiński. Patron jednej z ulic na tzw. Starych Bronowicach.   Jak pisze Marek Stasiak z Biura Miejskiego Konserwatora Zabytków zabudowa Bronowic ma nieplanowanych charakter w wyniku właśnie takiej parcelacji. Występują tu proste układy ulicowo-pasmowe, na części obszaru przybierające bardziej złożone formy zbliżone do układu „rusztu”. Działki o nieregularnej szerokości wskazują na żywiołowy charakter obrotu nieruchomościami.

Najprawdopodobniej Sachsowie pozbywali się gruntów i folwarku, bo ten przestał być wiejską siedzibą. W raz ze zmianą charakteru Bronowic folwark otoczyła zabudowa fabryczna i robotnicze osiedla.   Reklama prasowa jednej z tutejszych fabryk.

Edward Moritz przyjechał z Saksonii na początku XIX wieku. Jego syn Robert w Lublinie był kotlarzem u krewnego (Józefa Przybylskiego) i pracował w warsztacie przy Krakowskim Przedmieściu 69. Ożenił się z córką właściciela i przejął zakład. Po jej śmierci ożenił się z wdową, współwłaścicielką wytwórni narzędzi rolniczych przy placu Targowym. W 1865 roku urodził im się syn Wacław.   Tak wyglądała jego fabryka przy ulicy Fabrycznej 2, w sąsiedztwie Bystrzycy i Czerniejówki. Stare budynki dotrwały do XX wieku. Dziś na ich miejscu stoi galeria handlowa, na rozległej i nieregularnej parceli, ograniczonej ulicami: Fabryczną i al. Unii Lubelskiej.

Emil Plage i Teofil Emeryk Laśkiewicz zaczynali jako właściciele warsztatu mechanicznego i budowy kotłów. W 1920 roku podjęły produkcję samolotów jako pierwsze zakłady w odrodzonej Polsce. Zakłady mieściły się przy ul. Fabrycznej 26 i zajmowały powierzchnię 13 ha. W roku 1921 zatrudniały około 500 pracowników