Brama Grodzka: Paweł Łoziński i jego filmy

Warszawiak Paweł Łoziński – rocznik 1965 – jest jednym z najlepszych polskich dokumentalistów filmowych. Jego postawa twórcza charakteryzuje się podejmowaniem ważnych społecznie czy historycznie tematów, poważnym stosunkiem do tematu i szanowaniem swoich bohaterów. Debiutem Łozińskiego był pełnometrażowy film dokumentalny \"Miejsce urodzenia”, powstały w 1992 roku w warszawskim Studiu Filmowym \"Kronika” i łódzkiej PWSFTviT pod opieką Andrzeja Brzozowskiego. \"Miejsce urodzenia” to wstrząsająca relacja z wędrówki polskiego pisarza żydowskiego pochodzenia, mieszkającego w USA, Henryka Grynberga po terenie, na którym ukrywała się jego rodzina podczas hitlerowskiej okupacji Polski. Ten dramatyczny powrót do tamtych czasów i ludzi, którzy uczestniczyli w zbrodni nad ojcem i dwuletnim bratem bohatera, kończy się odnalezieniem miejsca pochówku i szczątków ojca, i poznaniem nazwisk morderców. W społeczno-historycznym nurcie mieści się także film z 2006 roku zatytułowany \"Wygnańcy”. To bolesna opowieść o Polakach wypędzonych z Kresów Wschodnich na tzw. Ziemie Zachodnie, które po II wojnie światowej musieli opuścić Niemcy. Drugi nurt twórczości Pawła Łozińskiego to dokument codzienności – kameralne filmy skoncentrowane na tematyce egzystencjalnej przedstawianej poprzez drobne sprawy zwyczajnych ludzi. Duże uznanie zdobyły dwa obrazy zrealizowane przez Łozińskiego na własnym podwórku małą kamerą cyfrową bez udziału ekipy filmowej: \"Taka historia” i \"Siostry”. \"Taka historia” z 1999 roku to emanująca ciepłem i dyskretnym humorem opowieść o sąsiadach ze starej kamienicy na Powiślu – byłym dozorcy panu Wiesiu, przedwojennym fryzjerze panu Zdzisławie i konkubinie pana Wiesia. Powstałe w tym samym roku \"Siostry”, opowieść o dwóch siostrach z podwórka, na którym mieszka reżyser, to przejmujący obraz starości i zmagania się z nią. Jednym z najnowszych dzieł Łozińskiego jest \"Chemia”. Zrealizowany w ubiegłym roku film to zbiorowy portret ludzi chorych na raka, pacjentów Oddziału Chemioterapii Dziennej Centrum Onkologii w Warszawie. Bohaterami są m.in. ciężarna kobieta, która podczas chemioterapii czuje ruchy dziecka, i matka 5-miesięcznego chłopczyka, który czeka na nią w domu, a także uczeń, który martwi się, jak na wiadomość o jego chorobie zareagują koledzy z klasy, i młody gitarzysta, który marzy o kolejnym instrumencie. Reżyser sfilmował swoich bohaterów podczas kilku godzin, jakie spędzają na oddziale podłączeni do kroplówek z lekami. Rozmawiają między sobą i ze swoimi bliskimi głównie o chorobie. Niektórzy mówią o niej z rezygnacją, inni ze złością, jeszcze inni żartobliwie. Podczas wtorkowego spotkania z reżyserem zostaną pokazane filmy \"Miejsce urodzenia”, \"Siostry” i \"Chemia”. Początek o godz. 17. Adres: ul. Grodzka 21. Wstęp wolny.