Pejzaże spokoju w \"Wirydarzu\"

Kiedyś artysta powiedział, że obecny Kazimierz, to już nie jego miasto. Zapewne. Irytujące – nie tylko jego – są niedzielne tłumy przewalające się po Rynku, hałaśliwe, zadeptujące miasteczko, okupujące wszystkie lokale. Krzyr nawet wtedy zadał pytanie – jaki sens jest być w takim Kazimierzu i jeszcze malować. A przecież widać sens jest, skoro artysta znajduje takie cudowne miejsca, pokazuje je w sposób fantastyczny i sprawia niebywałą satysfakcję oglądającym jego prace. Bo przecież chyba nie idzie o to, żeby malować tylko dla siebie lecz by podzielić się z innymi swoją wizją świata i talentem. A autor tej wystawy wprowadza nas w krainę koloru, emocji, przestrzeni, często spokoju, jaki przecież gdzieś znalazł na cudownych wzgórzach Mięćmierza, jaki niesie rozlewająca się Wisła i jesienne, czerwone drzewa. Krzysztof Raczyński wypreparował ze swojej twórczości tę nachalność i gwar wycieczek, obłok samochodowych spalin, weekendową jarmarczność. Zaofiarował nam świat nastrojowy, wyrazisty, może czasem tak bardzo prosty, że niemal wydaje się szkicowy, ale jakże silnie przemawiający do odbiorcy. Po co zbędne detale, na co komuś niepotrzebna ozdobność. Najważniejsze jest to pierwsze wrażenie, ten natychmiastowy rzut oka, który pozwala utrwalić to, co w pejzażu jest najbardziej istotne. Spontaniczność i barwność, faktura grubo kładziona, która daje złudzenie realnego widzenia, światło i kompozycja – nie warto wymieniać tego, co w malarstwie Krzysztofa Raczyńskiego Krzyra tak fascynuje. Trzeba to po prostu zobaczyć. Maria Kolesiewicz Zapowiedzi wydarzeń z regionu znajdziesz na strefaimprez.pl