W Galerii Grabskich w Kazimierzu Dolnym (ul. Lubelska 33) jest wystawa ikon. Tradycyjnie przed świętem Zmartwychwstania Grabscy prezentują dzieła, o których się mówi, że to Pan Bóg prowadzi rękę artysty i ikony się pisze, a nie maluje.
Maria Kolesiewicz
11.04.2011 14:17
(Wojciech Nieśpiałowski)
Dziś podobnie jak przed wiekami trzeba je pisać w skupieniu, pobożnie i cierpliwie, a nawet z pokorą. Dawniej pisanie ikon poprzedzano postem, ascezą, medytacją, a w XVI wieku ikonopisom zalecano czystość duchową i cielesną. Właściwie takie same zasady obowiązują do dzisiaj, choć nie są surowo przestrzegane. Ale nadal praca nad nimi jest mistyczna i wyjątkowa.
– Prezentujemy trzy najważniejsze szkoły ikonopisania – wyjaśnia Olga Grabska. – Szkołę jezuitów z Warszawy reprezentują ikony Majki Podleśnej. Szkołę z Bielska Podlaskiego dzieła Anny Szeremety, a z Sanoka Agnieszki Marosz. Szkoła sanocka jest najstarsza.
– Technika wykonania ikony nie odbiega od tradycji, wszystkie pisane są kanonicznie – mówi Olga Grabska – Natomiast młodzi dziś nieraz zmieniają światło, czyli tło ikony. Dawniej tradycyjnie była to zieleń – kolor życia, albo złoto należące do Boga. Dziś uczniowie szkoły jezuickiej czasem piszą światło różowe albo żółć w wielu odcieniach.
Na wystawie są ikony 10 autorów.
Komentarze