Wspominamy tych, którzy odeszli

Funkcję komendanta puławskiej Straży Miejskiej pełnił (z krótką przerwą) od początku jej zawiązania. Oprócz dbania o porządek w mieście, w swoim życiu wiele czasu poświęcał na promocję sportu. Angażował się m.in. w rozwój kolarstwa w ramach klubu sportowego „Pogoń” Puławy. Organizował imprezy kolarskie, takie jak np. Kryterium Uliczne o Puchar Prezesa Mostostalu. Za swoją działalność był wyróżniany nagrodami starosty powiatu puławskiego oraz prezydenta Puław.  Przyjaciele zapamiętają Zmarłego, jako człowieka o wielkim sercu, pełnego niezmierzonej radości i zarażającego optymizmem.

Gwiazda serialu telewizyjnego „Miasteczko Twin Peaks”, gdzie zagrała rolę kelnerki Normy Jennings, zmarła w wieku 72 lat. Aktorka przez wiele lat zmagała się z nowotworem jelita grubego. W latach 1974–1990 była żoną Quincy Jonesa, z którym miała dwie córki: Kidadę i Rashidę. Lipton w swojej karierze otrzymała Złoty Glob za serial „The Mod Squad”.

Liderka Tercetu Egzotycznego zmarła po ciężkiej chorobie. Miała 80 lat. Zespół Tercet Egzotyczny, którego była wokalistką był jednym z najdłużej działającym w Polsce. Powstał w 1963 we Wrocławiu z inicjatywy Zbigniewa Dziewiątkowskiego. To właśnie Dziewiątkowski był autorem muzyki do większości piosenek, zaś słowa pisali najlepsi polscy tekściarze. Zespół wyróżniał się charakterystycznym wizerunkiem. Muzycy zakładali meksykańskie stroje i sombrera. Przez kilkadziesiąt lat działalności Tercet Egzotyczny koncertował na całym świecie, odwiedzając wiele razy Stany Zjednoczone, Holandię, Niemcy, Szwecję, Danię czy Grecję. W 2006 roku, z okazji 40-lecia zespołu ukazała się składanka z największymi przebojami w nowych wersjach, trzy lata później ukazała się płyta zespołu pt. „Noc w Ekwadorze”, natomiast w 2011 zespół wydał kolejny album pt. „Pijmy za miłość”. Izabella Skrybant-Dziewiątkowska była ikoną polskiej popkultury, której charyzma, głos, energia oraz charakterystyczny sposób interpretacji muzycznej przyciągały rzesze fanów na liczne koncerty zespołu.

Reżyser filmowy i telewizyjny, pisarz i scenarzysta, reżyser m.in. filmów „Przesłuchanie” (1982), „Generał Nil” (2009) i „Zaćma” (2016); w latach 1985–1995 mieszkał i pracował w Kanadzie. Był synem Edwarda Bugajskiego, działacza przedwojennej PPS. Studiował filozofię na Uniwersytecie Warszawskim i reżyserię w PWSFTviT w Łodzi, którą ukończył w 1973. Laureat wielu nagród na festiwalach filmowych, m.in. Złotego Grona w Łagowie, nagrody publiczności i nagrody specjalnej na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, nagrody Srebrny Hugo na Festiwalu Filmowym w Chicago. W czerwcu 2008 za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i społecznej został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2013 otrzymał na festiwalu Solanin Film Festiwal nagrodę Mocnego Solanina „za bezkompromisowe kino, za odwagę, konsekwencję i determinację przy tworzeniu autorskiego kina...”

Działacz opozycji antykomunistycznej, były szef Urzędu Ochrony Państwa, Agencji Wywiadu i Biura Bezpieczeństwa Narodowego. Miał 59 lat. Karierę w służbach specjalnych rozpoczął w 1990 roku w nowo utworzonym Urzędzie Ochrony Państwa. W latach 1990-1997 był szefem Delegatury UOP w Bydgoszczy. W listopadzie 1997 awansował na stanowisko zastępcy szefa UOP, a 6 lutego 1998 objął funkcję szefa UOP, którym kierował do października 2001 roku. W latach 2005-2008 był szefem Agencji Wywiadu, w 2010 roku pełnił obowiązki szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego. Był członkiem Kapituły Medalu Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego „Unitas Durat Palatinatus Cuiaviano-Pomeraniensis” od samego początku jej działania. W 2016 roku został powołany do wojewódzkiej rady do spraw działaczy opozycji i osób represjonowanych, której następnie był przewodniczącym.