Wspominamy tych, którzy odeszli

Amerykański aktor, scenarzysta oraz reżyser filmowy i telewizyjny. Pochodził z aktorskiej rodziny – syn Henry’ego, brat Jane, ojciec Bridget. Sławę przyniósł mu Swobodny jeździec (Easy Rider, 1969) – Fonda nie tylko zagrał w nim jedną z głównych ról, ale był także współtwórcą scenariusza i współproducentem filmu. Zrealizowane wspólnie z Dennisem Hopperem dzieło, opowiadające o podróży dwóch motocyklistów przez Południe USA w burzliwych latach 60., szybko zyskało status filmu kultowego, a Fonda do dziś jest kojarzony głównie z rolą Wyatta. Stał się bohaterem piosenki „She Said She Said” (1966) Beatelsów. Miał na swoim koncie dwie nominacje do Oscara: za scenariusz Swobodnego jeźdźca oraz główną rolę Ulyssesa „Ulee” Jacksona w Złocie Uleego (1997).

Scenarzysta filmowy i telewizyjny, pisarz, działacz społeczny oraz wykładowca akademicki. W 1980 roku ukończył Studium Scenariuszowe PWSFTviT w Łodzi. Był wiceprezesem Radiokomitetu, szefem TVP, doradcą prezydenta Lecha Wałęsy (prowadził też w telewizji jego pierwszą, zwycięską kampanię prezydencką). W latach 1990–1992 był kierownikiem literackim studia Filmowego „Dom”, w latach 1990–1993 wykładowcą na Wydziale Reżyserii Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Jest autorem książek Wielki Szu, Prezydencki poker i Telewizyjny poker oraz współautorem książki Doktor Szu.

Adiunkt w Katedrze Historii XVI-XVIII wieku w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, historyk szkolnictwa, wychowania i opieki społecznej. Z KUL związana była od niemal 40 lat, najpierw jako studentka historii, a od 1987 r. wykładowca w Instytucie Historii. Rozprawę doktorską, przygotowaną na seminarium Historii Historiografii i Dydaktyki Historii na Uniwersytecie Warszawskim, obroniła w 1997 r. Habilitację, na podstawie pracy „Działalność opiekuńczo-wychowawcza Zakonu Sióstr Miłosierdzia Wincentego à Paulo w Lublinie w XIX i XX wieku”, uzyskała w 2014 r. Jej zainteresowania naukowe dotyczyły historii szkolnictwa i wychowania na ziemiach polskich w XIX i XX w., opieki społecznej, dydaktyki nauczania historii i wiedzy o społeczeństwie, historii turystyki i historii życia codziennego.  Była bardzo aktywnym uczestnikiem Koła PTTK Nr 1 przy KUL, nad którym sprawowała opiekę kuratorską. Należała do Towarzystwa Naukowego KUL, za zasługi dla oświaty i wychowania była odznaczona Medalem Komisji Edukacji Narodowej. Przez współpracowników z Instytutu Historii ceniona za serdeczność, ciepło i życzliwość.

Producent filmowy, przedsiębiorca. Współwłaściciel i członek zarządu przedsiębiorstwa producenckiego Watchoutstudio. Zginął na jeziorze Kisajno na Mazurach po tym, jak w nocy wypadł do wody z motorówki. Miał 39 lat. W 2005 roku, po 11 latach edukacji w USA, wrócił do Polski. Pracował w Akson Studio Michała Kwiecińskiego, przy filmie „Strajk” Volkera Schlöndorffa, a następnie na planie serialu „Oficerowie” w reżyserii Macieja Dejczera. Był zaangażowany również w produkcję filmu „Katyń” Andrzeja Wajdy oraz „Opowieści z Narnii”. W 2008 roku założył przedsiębiorstwo producenckie – Watchout Production, które w 2012 zrealizowało pierwszy film – „Big Love” w reżyserii Barbary Białowąs, dedykowany Januszowi Morgensternowi. W tym czasie Woźniak-Starak uczestniczył również w produkcji filmu Christophera Doyle’a „Izolator” (Warsaw Dark). Dwa najbardziej znane filmy wyprodukowane przez Staraka to „Bogowie” w reżyserii Łukasza Palkowskiego, który w Polsce obejrzało 2,2 miliona widzów oraz „Sztuka kochania. Historia Michaliny Wisłockiej” w reżyserii Marii Sadowskiej, na który do kin poszło 1,720 mln osób.

Oficer Wojska Polskiego, pułkownik, najstarszy z żyjących więźniów KL Auschwitz. W tym roku ukończyłby 102 lata. Urodził się 15 października 1917 roku w Sobkowie. W 1937 roku zdał maturę w Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Stanisława Staszica w Lublinie. Był absolwentem Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie, uzyskując stopień oficerski w czasie ostatniej nominacji oficerskiej WP w dniu 1 września 1939 roku. Z powodu braku samolotów piloci z jego eskadry wycofywali się w kierunku granicy z Rumunią, gdzie otoczeni zostali przez Wehrmacht w okolicach Chodorowa. Rybacki przebywał w niemieckim obozie jenieckim w Przemyślu, z którego udało mu się zbiec. Podczas okupacji niemieckiej był oficerem w Obwodzie Związku Walki Zbrojnej (ZWZ/AK) w Lublinie. 29 stycznia 1941 roku został aresztowany przez gestapo i osadzony w więzieniu na Zamku w Lublinie, skąd przywieziono go do KL Auschwitz. 10 marca 1943 roku został deportowany do KL Buchenwald, przebywając później w jednym z jego podobozów, z którego udało mu się zbiec. Ostatecznie wyzwolili go żołnierze amerykańscy. Po wojnie ukończył studia medyczne. Pracował jako lekarz m.in. w Szpitalu Wojskowym w Warszawie, a pod koniec życia w Przychodni Lekarskiej Fundacji Armii Krajowej. Źródło: Na podst. wsp. Adama Cyry