Nowy Jork: Lubelski biskup modlił się za ofiary zamachów w Norwegii

Miejsce było nieprzypadkowe. Świątynia należąca do typowo polskiej parafii prowadzonej przez ks. kanonika Andrzeja Kurowskiego zlokalizowana w brooklyńskiej dzielnicy Borough Park sąsiaduje z okolicami masowego osadnictwa norweskiego w pobliskich dzielnicach Sunset Park i Bensonhurst. Mieszczą się w nich liczne kościoły luterańskie. Powszechnie znany jest założony przez norweskie siostry zakonne Lutheran Hospital, z którego usług medycznych korzysta wielu Polaków i gdzie przychodzi na świat wiele polskich dzieci oraz pracują polscy lekarze i pielęgniarki. Kilkaset metrów od polskiej parafii znajduje się prowadzony przez ponad 100 lat przez społeczność norweską Norwegian Christian Home and Health Center, a w nim najlepszy w metropolii nowojorskiej dom opieki dla ludzi starszych i ciężko chorych. Miejsce to jest odwiedzane przez norweską parę królewską ilekroć przybywa ona do Nowego Jorku. W tej części Brooklynu odbywa się co roku tradycyjna Parada Norweska. W nowojorskiej mozaice etnicznej okolica ta jest jedynym miejscem, gdzie obecność obok siebie Polaków i Norwegów jest tak wyrazista. Podczas kazania biskup Artur Miziński mówił, że chrześcijańska i ludzka solidarność nakazuje modlitwę za wszystkie ofiary zbrodni oraz okazanie współczucia norweskim braciom i sąsiadom na gościnnej ziemi amerykańskiej. Podkreślił także, że to samo uczynił w Watykanie papież Benedykt XVI, który od razu po tragedii złożył królowi Norwegii Haraldowi V wyrazy współczucia i kondolencje. Ekumeniczny gest polskiego biskupa spotkał się z życzliwym przyjęciem. Mieszkaniec Bensonhurst Keith Hansen mówi: - W niedzielę społeczność norweska modliła się za pomordowanych we wszystkich swoich kościołach w Nowym Jorku. Ja robiłem to w naszej świątyni lutereańskiej przy 8 Alei i 59 Ulicy. W polskim kościele, robili to samo Polacy. To piękny i budujący gest. Bardzo za to dziękuję. Z Polakami łączy nas wiele, a w ostatnich latach coraz więcej. W Norwegii mieszka ich już ponad 65 tysięcy i są oni największą imigracyjną grupą etniczną. Są stałym i pozytywnym elementem norweskiej rzeczywistości społecznej. Jak słyszę byli także wśród poszkodowanych podczas zamachu. Z Polakami spotykamy się często w Nowy Jorku i zawsze są to związki pełne życzliwości i sympatii.