Ismena Cieśla
To nie jest zwykły projekt budynku. To przemyślana przestrzeń, w której architektura spotyka się z naturą i potrzebami najmłodszych. Magdalena Wrona i Dominika Włodek, studentki IV roku architektury na Politechnice Lubelskiej, zaprojektowały przedszkole w południowym Senegalu. Ich koncepcja została zgłoszona do prestiżowego konkursu Kaira Looro 2025.
Projekt o powierzchni 500 metrów kwadratowych zakłada stworzenie miejsca bezpiecznego, ekologicznego i dostępnego dla dzieci. Kluczową rolę odgrywają tu lokalne materiały – cegła i bambus – które pozwalają wkomponować budynek w otaczający krajobraz.
Jednym z najważniejszych elementów koncepcji jest wykorzystanie naturalnej wentylacji zamiast kosztownych systemów chłodzenia.
– W naszym projekcie świadomie zrezygnowałyśmy z drogich urządzeń na rzecz rozwiązań, które najlepiej odpowiadają na wyzwania afrykańskiego klimatu. Zastosowałyśmy ściany z otworami z lokalnej cegły oraz specjalne bambusowe łuki pełniące funkcję „tub powietrznych”, które zapewniają stały, naturalny przewiew we wnętrzach – wyjaśnia Magdalena Wrona.
Budynek został również uniesiony nad poziom terenu, co ma chronić go przed zalaniami w czasie intensywnych opadów. Dach pokryty grubą warstwą bambusa odbija promienie słoneczne, ograniczając nagrzewanie się wnętrz.
Projekt nie zapomina też o zabawie i rozwoju dzieci. W murach ogrodzenia celowo pozostawiono wystające cegły, które mogą służyć jako naturalna ścianka wspinaczkowa. Bambusowe elementy pozwalają z kolei eksperymentować z dźwiękiem i rytmem.
Wnętrza zaprojektowano tak, by były elastyczne i sprzyjały wspólnej aktywności. Zamiast tradycyjnych ścian zastosowano obrotowe przegrody z bambusa, które umożliwiają szybkie łączenie przestrzeni.
– Nasz projekt udowadnia, że innowacyjność nie wymaga skomplikowanej technologii. Polega ona na mądrym wykorzystaniu tego, co daje nam natura – podkreśla Dominika Włodek.
Ważnym aspektem jest także ekologia. System rynien pozwala na zbieranie deszczówki, a zastosowane rozwiązania sanitarne umożliwiają oszczędne gospodarowanie wodą. Dzięki wykorzystaniu lokalnych surowców ograniczono również ślad węglowy związany z transportem materiałów.
Z perspektywy mieszkańców regionu projekt oznacza przede wszystkim stworzenie bezpiecznego miejsca dla dzieci.
– Dzieci zyskują komfortowe miejsce do nauki, w którym naturalna wentylacja i przemyślana konstrukcja dachu chronią przed upałem, a obecność gabinetu lekarskiego zapewnia im stałą opiekę zdrowotną – dodaje Magdalena Wrona.
Lubelski projekt pokazuje, że nowoczesna architektura może być jednocześnie prosta, funkcjonalna i bliska naturze – a przy tym realnie zmieniać jakość życia lokalnych społeczności.
Komentarze