Zmiana bywa krępująca i często pogarsza pewność siebie, jednak w zdecydowanej większości przypadków nie zagraża zdrowiu i może być skutecznie leczona po ustaleniu jej przyczyny. Dowiedz się, czym jest ginekomastia.
Jak dochodzi do ginekomastii?
W organizmie mężczyzny stale zachodzi delikatna równowaga hormonalna. Jeśli spada poziom testosteronu albo wzrasta aktywność estrogenów, tkanka gruczołowa piersi może zacząć się rozrastać. Zjawisko to bywa fizjologiczne, np. u noworodków, w okresie dojrzewania czy u seniorów. W wielu przypadkach ma jednak charakter chorobowy lub polekowy.
Do najczęstszych przyczyn należą:
· choroby jąder, przysadki lub nadnerczy,
· otyłość (tkanka tłuszczowa zwiększa produkcję estrogenów),
· choroby wątroby i nerek,
· zaburzenia hormonalne,
· leki (np. niektóre przeciwdepresyjne, sterydy anaboliczne),
· alkohol i substancje psychoaktywne.
U części pacjentów nie udaje się znaleźć konkretnej przyczyny – wtedy mówimy o ginekomastii idiopatycznej.
Objawy – na co zwrócić uwagę?
Najbardziej typowym objawem jest powiększenie jednej lub obu piersi. Początkowo może to być niewielkie zgrubienie pod brodawką, często wrażliwe lub bolesne przy dotyku. W bardziej zaawansowanych przypadkach pierś przyjmuje wygląd zbliżony do kobiecej.
Możliwe objawy to:
· powiększenie i twardość gruczołu,
· ból lub tkliwość,
· uczucie napięcia,
· rzadziej wydzielina z brodawki.
Każda nagła zmiana w obrębie piersi u mężczyzny wymaga diagnostyki, ponieważ – choć rzadko – może być objawem choroby nowotworowej.
Diagnostyka – jak wygląda wizyta u lekarza?
Wbrew obawom pacjentów diagnostyka ginekomastii nie jest ani skomplikowana, ani bolesna. Przeprowadzisz ją w https://estekrakow.pl/, Zaczyna się od rozmowy – dokładnego wywiadu, który często już na tym etapie daje wiele odpowiedzi. Lekarz pyta o czas wystąpienia objawów, przyjmowane leki, styl życia i choroby.
Następnie wykonuje badanie fizykalne. Ocenia nie tylko samą klatkę piersiową, ale również jądra i ogólną budowę ciała – bo wszystko to jest ze sobą powiązane.
Kolejnym krokiem są badania. Najczęściej obejmują one oznaczenie poziomu hormonów, takich jak testosteron czy estradiol. Bardzo ważne jest też USG piersi, bo to właśnie ono pozwala sprawdzić, czy mamy do czynienia z tkanką gruczołową, tłuszczową czy mieszaną.
W niektórych przypadkach diagnostyka jest rozszerzana o dodatkowe badania obrazowe lub – rzadko – biopsję. Wszystko zależy od tego, co lekarz zobaczy na wcześniejszych etapach.
Leczenie ginekomastii
Leczenie zależy od przyczyny. Jeśli to możliwe, najpierw usuwa się czynnik wywołujący – np. zmienia leki, leczy chorobę podstawową lub redukuje masę ciała.
Stosuje się:
· leczenie farmakologiczne (we wczesnym stadium),
· leczenie chirurgiczne (usunięcie tkanki gruczołowej lub liposukcja) – sprawdź cennik,
· wsparcie psychologiczne, jeśli problem wpływa na samoocenę.
Operacja jest skuteczna i bezpieczna, szczególnie gdy tkanka jest już zwłókniała i nie reaguje na leczenie lekami.
Czy ginekomastia sama zniknie?
Czasami tak, szczególnie u nastolatków. Jeśli utrzymuje się ponad 1–2 lata, zwykle wymaga leczenia.
Czy to może być rak piersi?
Ginekomastia sama w sobie nie jest nowotworem, ale każda zmiana wymaga diagnostyki, aby wykluczyć inne choroby.
Czy dieta może pomóc?
Tak, szczególnie przy otyłości. Redukcja tkanki tłuszczowej może zmniejszyć objawy.
Czy operacja jest konieczna?
Nie zawsze. Decyzję podejmuje lekarz po ocenie przyczyny i zaawansowania zmian.
Czy ginekomastia wraca po leczeniu?
Zwykle nie, jeśli usunięto przyczynę. Nawrót jest możliwy przy zaburzeniach hormonalnych lub stosowaniu niektórych leków.
ARTYKUŁ SPONSOROWANY.
Treści zawarte w niniejszym materiale mają charakter wyłącznie informacyjny oraz edukacyjny i nie stanowią porady medycznej, diagnozy ani rekomendacji terapeutycznej. Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności za skutki wykorzystania informacji zawartych w artykule, a w szczególności za decyzje podjęte przez czytelnika bez uprzedniej konsultacji z wykwalifikowanym lekarzem.
Komentarze