Historia klubu RKS Motor Lublin
Michał Beczek
Robotniczy Klub Sportowy Motor Lublin (początkowo Związkowy Klub Sportowy Stal Lublin) powstał w 1950 roku z inicjatywy robotników zatrudnionych przy budowie Fabryki Samochodów Ciężarowych. Od zawsze był zespołem, z którym utożsamiali się ludzie biedniejsi, ale z wielkimi chęciami do działania, dla których Motor stanowił ważną część życia i jedną z niewielu ówczesnych rozrywek. Po roku FSC objęło całkowity patronat nad klubem, a trener i większość zawodników otrzymali etaty w fabryce.
Początkowe lata działalności klubu przyniosły pierwsze sukcesy. W pierwszym sezonie piłkarze awansowali z ligi piątej do czwartej, a po roku występowali już w lidze międzywojewódzkiej (3). W następnych latach na przemian awansowywali i spadali, a swoją pozycję ugruntowali dopiero w późniejszym okresie. W latach 1962 i 1964 lubelski zespól dwukrotnie wygrywał III ligę, ale w kolejnym etapie (baraże) nie dawał rady najpierw Startowi Łódź, a następnie Warmii Olsztyn. Rok później Motor po raz trzeci zwyciężył w rozgrywkach regionalnych i szykował się do spotkań barażowych. 5 sierpnia 1965 roku w Łódzi 10 tysięcy kibiców oglądało zwycięstwo "żółto-biało-niebieskich" nad CKS Czeladź.
Mimo wielkich apetytów związanych z występami klubu w wyższej klasie rozgrywkowej zarówno tym, jak i następnym razem przygoda lublinian z II ligą nie trwała długo. Pozbawiony doświadczenia zespół nie sprostał wymaganiom, jakie niosła za sobą gra na tym poziomie i powrócił do trzeciej ligi. Po ponownym awansie sytuacje miało zmienić zatrudnienie w roli konsultanta i doradcy piłkarzy Kazimierza Górskiego. Niestety, sukcesów na szczeblu młodzieżowym (brązowy medal Mistrzostw Polski w 1970 roku i złoty w 1971) nie udało się przenieść na postawę pierwszego zespołu, który znów powrócił w szeregi trzecioligowców.
W 1973 roku Motor po raz kolejny (tym razem wspólnie z Lublinianką) awansował do poszerzonej II ligi. Przez kilka kolejnych lat "żółto-biało-niebiescy” ugruntowali swoją pozycję godnie reprezentując miasto w drugoligowych rozgrywkach. W sezonie 1979/80 prowadzony przez Bronisława Waligórę Motor awansował do ekstraklasy, w której występował - z krótkimi przerwami - przez dziewięć sezonów, ostatni raz w 1992 roku. Trzy lata później lublinianie w szwajcarskim Vevey rozegrali towarzyskie spotkanie ze słynnym Realem Madryt, przegrane przez nich 0:7. Późniejsze lata rozpoczęły związany z upadkiem FSC kryzys zespołu, który spadł najpierw do trzeciej, a następnie do czwartej ligi. W tym okresie klub funkcjonował głównie dzięki kibicom, którzy w pełni poświęcili się jego sprawom.
W 2002 roku "Motorowcy” powrócili do III ligi, a następnie przez kilka kolejnych sezonów bezskutecznie próbowali awansować do II ligi, co ostatecznie udało się dopiero w sezonie 2006/07 pod wodzą Ryszarda Kuźmy.
