PKS Radzyń Podlaski wyszedł na prostą

Jesienią radzyńskim PKS zaczął zarządzać nowy prezes. – Przedsiębiorstwo poprawia swoja sytuację finansową. Kiedy 25 października zostałem prezesem, mieliśmy 3,1 mln zł zobowiązań i 850 tys. zł strat. Teraz, na koniec lutego, mieliśmy 218 tys. zł zysku – mówi Jan Gil, prezes PKS w Radzyniu Podlaskim. Jak to się udało? – Ograniczyliśmy koszty i zmniejszyliśmy fundusz płac. Ograniczyliśmy podatki, likwidując stare samochody i pozbywając się nieruchomości. Poprawiliśmy wyniki i spłacamy należności – tłumaczy Gil. Oprócz tego firma zrezygnowała z niedochodowych kursów, takich jak ten do Krakowa. Na rozkładzie pojawiły się za to autobusy do Warszawy. Radzyński PKS sprzedaje też olej napędowy i wynajmuje swoje autobusy. Prezes przyznaje jednak, że cały czas musi uważać na finanse i terminy płatności. – Trzeba pilnować wszystkiego jak oka w głowie. Do końca listopada musimy jeszcze spłacić 10 samochodów leasingowych – mówi Gil. W restrukturyzowanej firmie zmieniają się też uprawnienia pracownicze. – Od maja wprowadzamy nowy układ zbiorowy pracy – mówi Gil. – Wcześniejszy przewidywał odprawy po 500 proc. wynagrodzenia. Tego żadne przedsiębiorstwo w Polsce nie może wytrzymać. Nie obyło się bez zwolnień. – Niektórzy odeszli z odprawami. Inni, którym praca nie odpowiadała, złożyli podania o rozwiązanie umowy, a my je przyjęliśmy – mówi prezes. W sumie załoga ze 121 osób zmniejszyła się do 111, a na koniec kwietnia odejdą jeszcze trzy osoby. – Przewoźnik musi zatrudniać kierowców, którzy odpowiadają dzisiejszym standardom – mówi prezes. Co jeszcze zmieni się w radzyńskim PKS? – To zależy od wielu czynników, na razie nie będę tego zdradzał – odpowiada Gil. Tymczasem inni przewoźnicy weszli w spór z radzyńskim PKS. Chodzi o opłaty, które firma pobierała od innych przedsiębiorstw za wjazd na dworzec. Przewoźnicy poskarżyli się Urzędowi Wojewódzkiemu i Urzędowi Miasta na zbyt wysokie stawki. Zwrócili uwagę, że dworzec jest własnością miasta i opłata nie może przekraczać 1 zł. Radzyński PKS był rzeczywiście tylko dzierżawcą tego terenu, ale wypowiedział umowę z końcem marca. – Dzierżawiąc majątek, który nie przynosi mi zysku, nie mogę jednocześnie obniżać stawek i dokładać się do obcych kursów – tłumaczy Gil.