Tak o książce Pastwy pisze Łukasz Witt-Michałowski: "Polifoniczny i irytujący, wolny od uprzedzeń, pytający samego siebie o swój własny stosunek do ludzi i zdarzeń, samotny i oszołomiony, niczym bohater Matki noc Kurta Vonneguta tempem galopującego świata. To najbardziej interesująca znana mi umysłowość po „tamtej” (dla mnie) stronie muru, która medytację rozumie jako spotkanie z drugim człowiekiem, autor tego dziennika – Rafał Jakub Pastwa".
Wstęp wolny.
Komentarze