Nadanie nazwy placowi w centrum Kazimierza Dolnego to wyraz uznania dla trwałego wpływu, jaki Kuncewiczowie mieli na życie kulturalne miasta.
- Uważam, że kto jak kto, ale Maria Kuncewicz i jej mąż na to zasługują - mówi przewodnicząca Komisji Edukacji, Kultury, Kultury Fizycznej i Turystyki w kazimierskiej radzie miasta, Ewa Wolna - Uliczek mamy mało, nie będziemy zmieniać im nazw, ale mamy skwer, który nie ma nazwy - dodaje.
O nadanie nazwy skwerowi do rady wystąpiło Towarzystwo Przyjaciół Miasta Kazimierza Dolnego. W uzasadnieniu podkreślono, że Kuncewiczowie nie tylko mieszkali i tworzyli w Kazimierzu ale też wspierali lokalną społeczność, kulturę i instytucje społeczne. - Zasługi Kuncewiczów, a w szczególności Marii, dla Kazimierza są nieocenione - podkreśla Ewa Wolna.
Co zmieni się w przestrzeni miejskiej?
Plac Marii i Jerzego Kuncewiczów, który formalnie uzyskał nazwę uchwałą rady miejskiej – ma stać się nowym miejscem spotkań i pamięci. Nazwa ma być nie tylko upamiętnieniem zasłużonych mieszkańców, ale także inspiracją do poznawania historii Kazimierza Dolnego i jego roli jako ośrodka kultury.
Według planu, w przestrzeni placu pojawią się również dodatkowe elementy upamiętniające Kuncewiczów – m.in. tablica informacyjna. Z czasem pomysłodawcy mają nadzieję na umieszczenie elementów małej architektury z odniesieniami do działalności zasłużonej pary.
Pisarze, intelektualiści
Kuncewiczowie na stale zapisali się w historii Kazimierza Dolnego jako mieszkańcy, literaci i mecenasi kultury. Maria Kuncewiczowa była znaną polską pisarką i eseistką, autorką wielu powieści i opowiadań, które zyskały uznanie w kraju i za granicą. Jej twórczość była tłumaczona na liczne języki, a Kazimierz Dolny stał się dla niej ważnym miejscem inspiracji twórczej i życia. Jerzy Kuncewicz, jej mąż, był prawnikiem, literatem i działaczem społecznym, aktywnie zaangażowanym w życie kulturalne i społeczne regionu. Razem tworzyli otwarty salon kultury w Kazimierzu Dolnym gromadząc wokół siebie artystów, pisarzy i intelektualistów z Polski i świata.
Symbolem ich obecności w Kazimierzu jest Dom Kuncewiczów przy ul. Małachowskiego 19, potocznie zwany „Kuncewiczówką” lub willą „Pod Wiewiórką”. Wzniesiony w 1936 roku według projektu Karola Sicińskiego, dom miał być letnią rezydencją Kuncewiczów, ale szybko stał się również miejscem spotkań artystycznych.
Pierwsza honorowa obywatelka
Podczas II wojny światowej Kuncewiczowie – tak jak wielu polskich twórców – opuścili kraj i spędzili lata na emigracji. Po powrocie odzyskali swój dom i kontynuowali działalność kulturalną w Kazimierzu Dolnym aż do śmierci najpierw Jerzego (1984), a potem Marii (1989).
Dziś Kuncewiczówka jest oddziałem Muzeum Nadwiślańskiego w Kazimierzu Dolnym i jednym z ważniejszych ośrodków pamięci o literaturze i kulturze polskiej XX wieku. To właśnie pracownicy Willi pod Wiewiórką zabiegali o nazwanie skweru nazwiskiem Kuncewiczów. Maria Kuncewiczowa to pierwsza honorowa obywatelka Kazimierza Dolnego. Ten tytuł otrzymała w 1938 roku, wspólnie z malarzem, Tadeuszem Pruszkowskim.
Komentarze