Skończyłem 50 lat. Czekam na oferty. Tylko poważne...

Co trzecia osoba w wieku powyżej 45 lat, pozostaje bez pracy. Biorąc pod uwagę sytuację w innych województwach, w lubelskim jest stosunkowo dobrze, bezrobotni powyżej 50 roku życia, to tylko 16,6 % wszystkich zarejestrowanych. Biorąc pod uwagę dane z całego kraju, osoby po pięćdziesiątce nadal mają problemy z odnalezieniem się na rynku pracy. W Polsce z niepokojem obserwujemy najniższy wskaźnik aktywności zawodowej osób powyżej 50 roku życia, który wyniósł w 2007 r. 24,4 proc. Jednocześnie mamy najniższy średni wiek przechodzenia na emeryturę (między 58 a 59 rokiem życia). To zjawisko niepokoi, zwłaszcza w perspektywie starzejącego się społeczeństwa. Sytuacja na rynku się zmienia. Część pracowników szuka możliwości rozwoju zawodowego w krajach Unii. To wymusza na pracodawcach poszukiwanie kandydatów do pracy wśród grup do tej pory marginalizowanych (niepełnosprawni, młode matki). W tej grupie mają też swoje miejsce osoby po pięćdziesiątce, stojące przed szansą na kolejny rozdział życia zawodowego. Przeszkodą w podjęciu decyzji o poszukiwaniu pracy po 50 rok życia jest często zbyt niska samoocena. Silne wewnętrzne przekonanie kandydata: nie umiem, nie poradzę sobie, nie dam rady. Znajduje to odzwierciedlenie w badaniach przeprowadzonych przez Krajową Radę Rynku Pracy: w Polsce pracuje tylko co czwarta kobieta po 54 roku życia oraz co drugi mężczyzna po 60 roku życia. Jest to związane z wzorcem kulturowym, zgodnie z którym w pewnym wieku należy się wycofać z aktywności zawodowej. Sami zainteresowani deklarują, że chcieliby pracować, aby realizować swoje pasje i zainteresowania. Wiele osób po pięćdziesiątym roku życia to profesjonaliści, wysokiej klasy fachowcy, którzy łączą wiedzę teoretyczną z praktyką. Pracodawcy czekają na takich kandydatów. Opr. (hap) Źródło: Provident