Sto powodów do dumy. Lubelszczyzna powiększa mapę dzikiej natury

Nie zawsze widać ją na pierwszy rzut oka. Nie krzyczy, nie świeci, nie przyciąga neonami.  Ale właśnie się powiększyła.

Nowe miejsca, gdzie rządzi natura

Lubelszczyzna zyskała cztery nowe rezerwaty przyrody: „Borowa Góra”, „Dołhodęby”, „Grabowy Las” i „Zabytów”. To miejsca, w których chroni się to, co najcenniejsze – rzadkie gatunki roślin, wiekowe drzewa i naturalne krajobrazy.

Decyzję o ich utworzeniu podpisała Regionalna Dyrektor Ochrony Środowiska w Lublinie.

Jak podkreśla Beata Sielewicz:

– Łącznie z nimi mamy już sto rezerwatów przyrody na terenie woj. lubelskiego.

Cztery różne światy

Każdy z nowych rezerwatów wyróżnia się czymś wyjątkowym. Rezerwat "Borowa Góra" znajduje się w gminie Tomaszów Lubelski i zajmuje ponad 3 hektary. To niewielki, ale wyjątkowy obszar, gdzie rośnie jedna z największych w regionie populacji storczyka purpurowego.

„Dołhodęby” w gminie Dołhobyczów obejmuje ponad 50 hektarów. To z kolei las zdominowany przez ponad 140-letnie dęby, będący schronieniem dla rzadkich ptaków i nietoperzy.

Największy z nich – „Grabowy Las” – chroni malownicze wąwozy Wzniesień Urzędowskich, gdzie natura wyrzeźbiła skomplikowaną sieć jarów i zagłębień. Położony jest na terenie gminy Dzierzkowice i zajmuje ponad 95 hektarów.

Natomiast „Zabytów” w gminie Skierbieszów obejmuje blisko 80 hektarów lasów. Jest to miejsce, w którym królują ponad 100-letnie buki oraz rzadki storczyk – żłobik koralowy.

Ochrona bez zamykania drzwi 

Choć rezerwaty kojarzą się z zakazami, nie zawsze oznaczają całkowite wyłączenie z użytkowania.

W przypadku „Grabowego Lasu” mieszkańcy nadal będą mogli zbierać grzyby i owoce runa leśnego – tak jak robili to od lat.

To przykład kompromisu między ochroną przyrody a lokalną tradycją

Setka i więcej 

Dzięki nowym decyzjom w województwie lubelskim funkcjonuje już 100 rezerwatów przyrody, obejmujących ponad 12,5 tys. hektarów.

To jednak dopiero etap.

– To nie jest koniec, będą kolejne rezerwaty – zapowiada Beata Sielewicz.

Mapa natury 

Rezerwaty to nie tylko ochrona roślin i zwierząt. To także inwestycja w przyszłość – w krajobraz, który pozostanie, gdy zmienią się drogi, miasta i technologie.

Bo są miejsca, których nie da się odbudować. Można je tylko zachować. I właśnie takich miejsc na mapie Lubelszczyzny jest dziś o cztery więcej.