Sprawa dotyczy budowy nowoczesnego kotła na biomasę, który miał zastąpić przestarzałe jednostki węglowe. Kiedy pod koniec 2023 roku włodawskie MPGK podpisywało umowę z firmą Instal Warszawa S.A., początkowa wartość kontraktu wynosiła nieco ponad 25 milionów złotych netto. Trzy aneksy później kwota ta wzrosła o blisko 4,5 miliona złotych, a finalny termin ukończenia wszystkich prac przesunięto na koniec października 2026 roku.
Koszty inwestycji wzięto pod lupę za sprawą interpelacji radnego Arkadiusza Iwaniuka, który zażądał od burmistrza precyzyjnych wyjaśnień dotyczących konsekwencji finansowych całego przedsięwzięcia. Z odpowiedzi prezesa MPGK, Huberta Ratkiewicza, wyłania się obraz inwestycji zmagającej się z poważnymi zatorami. Okazało się, że miejska spółka musiała zapłacić wykonawcy prawie 1,5 miliona złotych odsetek za opóźnienia w regulowaniu należności. Kwota ta byłaby jeszcze wyższa, gdyby nie negocjacje i ugoda sądowa, dzięki którym roszczenie zredukowano o 438 tysięcy złotych.
Skąd wziął się aż taki poślizg i skok cenowy? Zarząd MPGK przekonuje, że same aneksy zwiększające budżet nie wynikają z kar, lecz z brutalnej rynkowej rzeczywistości: konieczności waloryzacji wynagrodzeń, opłacenia utrzymania gwarancji oraz wymuszonych przerw technologicznych w trakcie sezonu grzewczego. Prawdziwym winowajcą odsetek ma być jednak zablokowane finansowanie.
Prezes Ratkiewicz wprost wskazuje na Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Lublinie. Według jego relacji, fundusz najpierw dał spółce pisemne zapewnienie o finansowaniu, a następnie odmówił udzielenia pożyczki, co Ratkiewicz ocenia jako decyzję o podłożu politycznym. Licząc na te środki, MPGK zrezygnowało z komercyjnego kredytu i wpadło w pułapkę braku płynności. Sytuację musiał ratować samorząd – miasto wyemitowało obligacje na kwotę 17 milionów złotych, by dokapitalizować tonącą w niezapłaconych fakturach spółkę. Jak na ironię, niemal rok później WFOŚiGW ostatecznie wspomnianą pożyczkę przyznał.
Gdyby na tym zakończyć tę historię, byłby to klasyczny przykład samorządowego niedoszacowania. Rachunek zysków i strat ma jednak drugie, znacznie bardziej optymistyczne dno. Dzięki przejściu na biomasę, z końcem 2023 roku włodawski system ciepłowniczy został zwolniony z obowiązku rozliczania uprawnień do emisji CO2.
W dobie drastycznie rosnących opłat klimatycznych to dla budżetu prawdziwe wybawienie. Według wyliczeń zarządu, tylko w latach 2024–2026 brak opłat emisyjnych przyniesie spółce ponad 27 milionów złotych oszczędności. Efekt widać już na papierze: ceny samego ciepła spadły o 39%, a szacowany czas zwrotu całej, choć znacznie droższej inwestycji, to zaledwie 3,5 roku.
Dla odbiorców miejskiego ogrzewania z Włodawy to wiadomość dająca nadzieję na mniejsze koszty w taryfach. Należy jednak pamiętać, że niższa cena wyprodukowania ciepła nie przełoży się automatycznie na rachunki mniejsze o równe 40 procent – końcowa opłata wciąż zależy od indywidualnego zużycia i opłat stałych. Jedno jest pewne: choć miasto słono zapłaciło za finansowe turbulencje i obligacje, ucieczka przed podatkiem węglowym ostatecznie może okazać się biznesowym strzałem w dziesiątkę. Ostateczną cenę tego sukcesu mieszkańcy ocenią zimą, spoglądając na swoje blankiety opłat.

Komentarze