Autobus dojeżdża do Chełma, ale wymarzony cel podróży pozostaje poza zasięgiem. Dla pasażerów prywatnych linii z ościennych gmin jazda do centrum to dziś prawdziwy logistyczny tor przeszkód. Zamiast wysiąść blisko urzędu, pasażerowie jednego z połączeń kończą trasę w rejonie dawnego hipermarketu Tesco, skąd muszą organizować sobie dalszą podróż na własną rękę. Radny Tomasz Ochera podczas ostatniej sesji Rady Miasta nie owijał w bawełnę, nazywając sytuację wykluczeniem komunikacyjnym. Problem może w dużym stopniu uderzać w młodzież. Choć w chełmskich szkołach uczy się około 800 uczniów z gminy, podczas obrad nie wykazano, ilu z nich faktycznie korzysta ze spornych połączeń – co pokazuje, że miasto podejmuje decyzje, nie znając nawet dokładnej skali problemu swoich mieszkańców.
Jak to możliwe, że pasażer nie może wysiąść tam, gdzie to najwygodniejsze? Wszystko rozbija się o procedury. Obecnie na rozpatrzenie wniosków o udostępnienie miejskich przystanków czeka aż dziewięciu przewoźników. Sprawa zyskała na rozgłosie po oficjalnej skardze firmy WAFLEX. Z ujawnionych informacji wyłania się spory chaos – na sesji mówiono o 10 miesiącach oczekiwania, podczas gdy z dokumentów wynika, że przewoźnik wystąpił o zgodę już w listopadzie 2021 roku. Choć miejska komisja nie dopatrzyła się celowej dyskryminacji tego konkretnego przedsiębiorcy, oficjalnie przyznała, że czas procedowania wniosku był nadmiernie długi.
Formalności ponad ludzkie potrzeby
Chełmski magistrat ma jednak własną optykę, w której na pierwszym miejscu stawiana jest infrastruktura. Wiceprezydent Radosław Wnuk tłumaczy urzędniczą wstrzemięźliwość zbliżającymi się przebudowami chełmskich ulic, takich jak m.in. Ogrodowa, Metalowa czy Sienkiewicza, które wymuszą zmiany w organizacji ruchu. Argumentów ze strony miasta jest więcej: przepustowość, bezpieczeństwo i ekologia. Włodarze chcą priorytetyzować bezpłatną, miejską komunikację opartą na taborze zeroemisyjnym, obawiając się, że zatrzymywanie i ruszanie starszych autobusów zewnętrznych wpłynie na wzrost zanieczyszczeń.
Podczas gdy na sali obrad trwa przerzucanie się argumentami o normach emisji spalin, w biurokratycznych trybach ginie głos najbardziej poszkodowanych. Jaskrawym przykładem jest los petycji złożonej przez rodziców uczniów ze szkoły w Stołpiu. Opiekunowie próbowali zwrócić uwagę samorządu na trudności swoich dzieci z dojazdem. Efekt? Rada Miasta pozostawiła petycję bez rozpatrzenia ze względu na braki formalne. Prawo wymagało podania danych adresowych każdego z wnioskodawców – na trzy podpisane osoby, adres podała tylko jedna. W ten sposób suche paragrafy wygrały z realnym problemem.
Kiedy sytuacja ulegnie poprawie? Na sesji padło zaledwie zdawkowe zapewnienie władz, że sprawy postępowań przewoźników zostaną rozstrzygnięte „niezwłocznie”. Nie podano konkretnej daty ani gwarancji, że ostatecznie przewoźnicy zostaną wpuszczeni na przystanki. Dla urzędu sprawa zakończy się w momencie wydania decyzji. Dla setek mieszkańców sukcesem będzie dopiero ten dzień, w którym po prostu dotrą do celu bez przymusowych spacerów i poczucia, że są dla miasta problemem.

Komentarze