Nie chcą wracać do Strasburga, bo wali się Parlament

Nic dziwnego, w sierpniu część dachu wielkiego gmachu runęła na ich miejsca. Przy okazji wyszło na jaw, że do budowy użyto szkodliwego dla zdrowia azbestu. - Jeśli zawaliła się część takiego kolosa, to konstrukcja reszty budynku też może być naruszona - mówi Zdzisław Podkański. I dodaje: Czasu na zbadanie jego stanu było mało. Nie wiem, jak przewodniczący Parlamentu Europejskiego może mówić, że wszystko jest w porządku. To nie koniec. Okazuje się, że do budowy (m.in. przewodów wentylacyjnych) wykonawca użył azbestu. A ten materiał po pokruszeniu sprzyja powstawaniu nowotworów. - Podejrzewam, że po wypadku azbest może być dla nas groźny - mówi Mirosław Piotrowski. Do katastrofy budowlanej doszło w sierpniu, choć budynek ma zaledwie pięć lat, a gwarancję na dziesięć. Kilkadziesiąt ton betonu i zbrojenia posypało się na miejsca m.in. europarlamentarzystów z Lubelszczyzny. Na szczęście nikogo wtedy w sali nie było. - Mieliśmy naprawdę dużo szczęścia - stwierdza Piotrowski. W rejonie zasypanego miejsca siadają zwykle oprócz niego Zdzisław Podkański oraz Wiesław Kuc. Po wypadku wróciło pytanie: po co płacić miliony euro na siedzibę i obrady parlamentu w Strasburgu we Francji. Przez trzy tygodnie posłowie pracują w Brukseli, potem na tydzień jadą na sesję do Strasburga. Razem z nimi rusza armia ludzi: asystentów, lobbystów, urzędników. Papiery jadą trzema specjalnymi pociągami. Wszystko dlatego, że traktat konstytucyjny zagwarantował Strasburgowi 12 sesji w roku. Koszt podróży: ponad 200 mln euro. Część europarlamentarzystów zainicjowała akcję zbierania podpisów w tej sprawie. Według nieoficjalnych informacji inicjatywę poparło już ponad milion obywateli zjednoczonej Europy. To wystarczy, żeby spróbować zmienić traktat konstytucyjny. - Zaoszczędzone pieniądze można przekazać potrzebującym. W UE żyje wiele osób ubogich lub na granicy ubóstwa - mówi Podkański. Jest też sporo pomysłów na wykorzystanie opuszczonego gmachu. Np. zmarły niedawno Bronisław Geremek proponował, by urządzić w nim Uniwersytet Europejski. Jednak zmiany nie pójdą łatwo. Przeciwnikiem jest Francja, która nie chce utracić prestiżu i wpływów związanych z posiadaniem siedziby parlamentu.