Zostań dawcą życia, zostań dawcą szpiku

Chory na białaczkę zwykle poszukuje dawcy szpiku wśród rodziny. Jednak nie zawsze taka osoba się znajdzie. W praktyce tylko co czwarty chory może otrzymać szpik od dawcy spokrewnionego. Dlatego tak ważny jest rejestr niespokrewnionych dawców. Im większa liczba zarejestrowanych, tym większa szansa na uratowanie czyjegoś życia. Niestety, w Polsce zarejestrowanych jest tylko ponad 80 tysięcy niespokrewninych dawców. – Potencjalnych dawców jest jeszcze zdecydowanie za mało – mówi Jerzy Kowalczyk, kierownik kliniki Hematologii i Onkologii w Dziecięcym Szpitalu Klinicznym w Lublinie. – A przeszczep musi być wykonywany jak najszybciej. Jak zostać dawcą? Wystarczy zgłosić się do Regionalnego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Lublinie lub do oddziałów w Białej Podlaskiej, Chełmie i Zamościu. Rejestracje prowadzi także każdy oddział hematologii. – Rejestracja jest bardzo prosta, jak przy oddawaniu krwi – mówi Ewa Szafranek z RCKiK w Lublinie. – Wypełniamy ankietę, oświadczenie woli i przechodzimy badanie lekarskie. Później pobierana jest próbka krwi. Krew trafia do badań, gdzie sprawdza się, jakie ktoś ma antygeny. To one decydują o przydatności szpiku w konkretnym przypadku. Grupa krwi odgrywa mniejsza rolę. Kiedy już zostaniemy zarejestrowani, możemy się spodziewać zaproszenia na kolejne badanie. Później jedziemy do jednego ze szpitali, gdzie szpik jest pobierany jedną z dwóch metod. • Podczas pobierania komórek macierzystych z krwi obwodowej (80 proc. wykonywanych pobrań szpiku w Polsce), dawca trafia na krótko do szpitala, gdzie jest podłączany do specjalnego urządzenia. • Gdy pobierany jest szpik z kości talerza biodrowego, dawca w szpitalu spędzi około 2–3 dni. Szpik kostny ulega kompletnej regeneracji w ciągu 2 tygodni. Efekty uboczne? Nie ma Jak twierdza lekarze, nie ma żadnych efektów ubocznych oddawania szpiku. Co tracimy? Tylko trochę czasu. Nie ponosimy kosztów dojazdu czy zakwaterowania na czas zabiegów.