Wielkanoc kościołów wschodnich przypada później niż w obrządku katolickim. Katolicy celebrują Wielkanoc zawsze w niedzielę po pierwszej wiosennej pełni księżyca. W prawosławiu i u grekokatolików spełniony musi być jeszcze jeden warunek: święta Zmartwychwstania Pańskiego nie mogą wypaść wcześniej niż żydowska Pascha przypadająca w wiosennym zrównaniu dnia z nocą. Różnica wynika z posługiwania się kalendarzem juliańskim, a nie gregoriańskim.
Uroczystości rozpoczynają się w czwartek Jutrznią Paschalną, podczas której czytane jest 12 Ewangelii Pasyjnych. Wymowa tych dni jest taka sama jak w kościele rzymskokatolickim.
Wielki Piątek to dzień śmierci Pana Jezusa – wieczorem w obrządku wschodnim odbywają się Nieszpory. Nie ma grobu, ale na środku cerkwi wystawiana jest płaszczanica czyli rodzaj ikony z wizerunkiem ciała Jezusa.
Sobota jest dniem święcenia pokarmów paschalnych. W tym dniu odprawiana jest również liturgia św. Bazylego Wielkiego. Liturgia paschy rozpoczyna się o północy z Wielkiej Soboty na Niedzielę Paschalną uroczystą procesją ze świecami, chorągwiami i ikonami. Wierni okrążają wtedy cerkiew trzykrotnie. Zamknięte drzwi symbolizują zapieczętowany grób Jezusa. Następuje ich uroczyste otwarcie, które rozpoczyna misterium paschalne. Na zakończenie nabożeństwa wierni pozdrawiają się słowami Christos Woskriesie – Woistinu Woskriesie czyli: Chrystus Zmartwychwstał – Prawdziwie Zmartwychwstał.
