Kamil Pomorski
Polskie samorządy starzeją się w błyskawicznym tempie, a walka z wykluczeniem społecznym osób starszych wymaga dziś systemowych rozwiązań, a nie tylko okazjonalnych potańcówek. Zamość najwyraźniej dostrzegł ten problem i postanowił skorzystać z gotowego „know-how” u swoich sąsiadów.
W miniony wtorek do Tomaszowa Lubelskiego pojechała ścisła czołówka zamojskiego magistratu. Poza prezydentem Zwolakiem i wiceprezydent Martą Pfeifer, w wizycie wzięła udział cała miejska kadra odpowiedzialna za sprawy społeczne i pomoc obywatelską. Gospodarze, z burmistrzem Wojciechem Żukowskim na czele, zaprezentowali im od podszewki, jak funkcjonuje ich duma – Centrum Aktywizacji Seniorów (CAS).
Tomaszowski model to przestrzeń, która kompleksowo przeciwdziała samotności. To tam seniorzy mają miejsce do regularnych spotkań, zdobywania nowych umiejętności i integracji międzypokoleniowej. Zamojskim urzędnikom przedstawiono nie tylko ofertę programową, ale przede wszystkim twarde logistyczne zasady zarządzania tego typu placówką.
Sama obecność najważniejszych osób w mieście na wyjeździe studyjnym to jasny sygnał, że Zamość poważnie przymierza się do stworzenia podobnego miejsca u siebie. Rozmowy o roli samorządu i wymiana doświadczeń brzmią obiecująco, jednak dla zamojskich seniorów kluczowe pozostają pytania, na które po tej wizycie trzeba będzie szybko odpowiedzieć.
Zbudowanie i utrzymanie Centrum Aktywizacji Seniorów z prawdziwego zdarzenia to duże obciążenie dla kasy miasta. Choć wizyta w Tomaszowie wytycza kierunek, w zamojskiej przestrzeni publicznej wciąż brakuje konkretów: nie wiadomo jeszcze, gdzie zamojski CAS miałby się mieścić, w jakim horyzoncie czasowym mógłby powstać oraz – co najważniejsze – z jakich źródeł miasto zamierza sfinansować tę inwestycję.
Wyjazd do Tomaszowa udowadnia, że chęci są. Teraz czas na uchwały i budżet.
Komentarze