Kamil Pomorski
Zamiast przelewów z NFZ – płody rolne. Zbigniew Widomski, dyrektor Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w Krasnymstawie, stanął pod ścianą i wystąpił z rozpaczliwym apelem o przekazanie szpitalowi ziemniaków, marchwi, cebuli, pietruszki i buraków.
Odzew nadszedł szybko. 12 i 13 listopada we wszystkich sołectwach gminy Izbica odbędzie się zbiórka. Zebrane warzywa trafią bezpośrednio do przyszpitalnej kuchni. Jak tłumaczą samorządowcy, każda zaoszczędzona na jedzeniu złotówka to szansa na utrzymanie jakości samych świadczeń medycznych. Inicjatywa nie jest pierwszą – do końca października podobną akcję zorganizowano w sąsiedniej gminie Gorzków.
Aby ułatwić logistykę, mieszkańcy proszeni są o wystawienie worków z warzywami przed posesje w godzinach 7:00–15:00 lub osobiste dostarczenie ich do Urzędu Miasta i Gminy Izbica.
Dlaczego szpital musi polegać na pospolitym ruszeniu rolników? Odpowiedź kryje się w dramatycznych danych finansowych, ujawnionych niedawno na wniosek jednego z radnych powiatowych.
Liczby są bezlitosne. Tylko w lipcu 2026 roku strata szpitala wyniosła blisko 8,3 mln zł, podczas gdy ogólne zobowiązania osiągnęły 29,3 mln zł. Zapaść postępuje błyskawicznie – zaledwie 10 miesięcy wcześniej (we wrześniu 2025 r.) zadłużenie było niższe o 12 milionów złotych.
Dyrekcja tłumaczy ten finansowy krater dwiema przyczynami: gwałtownie rosnącymi kosztami działalności oraz brakiem zapłaty z NFZ za część wykonanych świadczeń. Gigantycznym obciążeniem są pensje – same koszty wynagrodzeń i kontraktów rosną z miesiąca na miesiąc o około 650 tysięcy złotych.
Dziś krasnostawska lecznica działa w trybie przetrwania. W pierwszej kolejności opłaca tylko to, co chroni ją przed całkowitym paraliżem: pensje dla personelu, składki ZUS, podatki oraz raty w bankach. Zewnętrzni dostawcy (wobec których przeterminowane długi sięgają już 7,4 mln zł) otrzymują pieniądze tylko wtedy, gdy w kasie zostaną jakiekolwiek wolne środki.
Gest lokalnej społeczności, która dzieli się swoimi plonami, budzi ogromny szacunek. Jednak w tle tej budującej inicjatywy pozostaje gorzkie podsumowanie stanu systemu. Kiedy w tabelkach księgowych brakuje milionów na leczenie, ostatecznym gwarantem ciepłego posiłku dla chorego okazuje się worek ziemniaków od sąsiada.
Komentarze