Sevilla obroniła tytuł

Bohaterem spotkania był bramkarz Sevilli Andres Palop, który obronił trzy \"jedenastki\', a wcześniej popisał się kilkoma świetnymi interwencjami. Espanyol po raz drugi przegrał w finale Pucharu UEFA po serii rzutów karnych - w 1988 roku musiał uznać wyższość Bayeru Leverkusen. Dwukrotnie goryczy porażki doznał trener Espanyolu Ernesto Valverde, który przed dziewiętnastoma laty wystąpił w finale jako zawodnik drużyny z Barcelony. Zespół z Sewilli od 68 min grał z przewagą jednego zawodnika, ponieważ drugą żółtą kartką i w konsekwencji czerwoną ukarany został Moises Hurtado. Od tej pory obrońcy trofeum osiągnęli sporą przewagę, ale również golkiper Espanyolu - Gorka Iraizo, bronił bardzo szczęśliwie. Gdy pod koniec pierwszej połowy dogrywki Frederic Kanoute zdobył drugą bramkę dla Sevilli, wydawało się, że grający w osłabieniu Espanyol nie będzie już w stanie wyrównać. Tymczasem dosyć niespodziewany strzał Jonatasa z dystansu zaskoczył Palopa i o losach finału musiały decydować rzuty karne. karne 3:1 Bramki: Albert Riera (28), Jonatas (115) - Adriano Correia (18), Frederic Kanoute (105). Rzuty karne: Frederic Kanoute (Sevilla) 1-0, Luis Garcia (Espanyol) - obroniony 1-0, Ivica Dragutinovic (Sevilla) 2-0, Walter Pandiani (Espanyol) 2-1, Daniel Alves (Sevilla) - przestrzelony 2-1, Jonatas (Espanyol) - obroniony 2-1, Antonio Puerta (Sevilla) 3-1, Marc Torrejon (Espanyol) - obroniony 3-1. Sevilla: Palop - Daniel Alves, Javi Navarro, Dragutinovic, Puerta - Luis Marti, Poulsen, Maresca (46 Jesus Navas), Adriano Correia (76 Renato) - Luis Fabiano (64 Kerżakow), Kanoute. Espanyol: Iraizoz - Zabaleta, Daniel Jarque, Torrejon, David Garcia - Rufete (56 Pandiani), De la Pena (87 Jonatas), Hurtado, Riera - Tamudo (73 Mari Lacruz), Luis Garcia. Czerwona kartka: Moises Hurtado (68 min, Espanyol). Sędziował: Massimo Busacca (Szwajcaria). Widzów: 48 tys.