Zapalmy znicze w rocznicę Krwawej Niedzieli na Wołyniu

Zofia Szwal urodziła się w Orzeszynie. 11 lipca 1943 roku Ukraińcy zamordowali jej rodziców. – Nikt się tego nie spodziewał – mówi pani Zofia, choć przypomina sobie, że w przeddzień mordu Ukrainka z sąsiedniej wsi powiedziała: \"Jutro mają was mordować”. Nikt jej nie uwierzył. – W czasie ludobójstwa na Kresach Wschodnich w latach 1939–1947 zamordowano 150 tys. Polaków, a także wielu Żydów, Ormian i przedstawiciele innych narodowości, w tym też tych sprawiedliwych Ukraińców, którzy ratowali Polaków lub wyrażali swój sprzeciw wobec ideologii Bandery, Doncowa i Szuchewycza – zwraca uwagę ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski. Podkreśla, że na większości zbiorowych mogił do tej pory nie postawiono nawet krzyża. – Dlatego w niedzielę zapalmy znicze pod pomnikami i tablicami pamiątkowymi – apeluje ks. Tadeusz. Jutro w KUL odbędzie się międzynarodowa konferencja naukowa \"Niedokończone msze wołyńskie – martyrologium duchowieństwa wołyńskiego ofiar zbrodni nacjonalistów ukraińskich podczas II wojny światowej”. Poprzedzi ją msza święta w intencji księży na Wołyniu, której przewodniczyć będzie ks. bp Marcjan Trofimiak, ordynariusz diecezji łuckiej. Początek – godz. 8.15 w kościele akademickim KUL. W sobotę uczestnicy konferencji wyjadą do Łucka. Po drodze zaplanowano zapalenie zniczy na miejscach śmierci kapłanów wołyńskich: w Ostrówkach, Włodzimierzu Wołyńskim, Porycku i Kisielinie. – Księża zginęli śmiercią męczeńską razem z wiernymi podczas nabożeństw – przypomina dr Leon Popek z lubelskiego IPN, które jest współorganizatorem konferencji. W niedzielę w katedrze św. Piotra i Pawła w Łucku zaplanowano uroczystą sumę w intencji ofiar zbrodni wołyńskiej. Sejmik Województwa Lubelskiego – na wniosek Klubu Radnych PSL – przyjął we wtorek jednoznaczne stanowisko w sprawie uczczenia ofiar ludobójstwa dokonanego na ludności polskiej na Kresach Południowo-Wschodnich w latach 1942–1947 przez nacjonalistów z UPA, 14 Dywizji SS \"Galizien” oraz innych ukraińskich formacji zbrojnych. Radni zapewniają o wdzięcznej pamięci o tych Ukraińcach, którzy często za cenę własnego życia nieśli pomoc swoim polskim sąsiadom. Podobne stanowiska podjęły wcześniej sejmiki dolnośląski, opolski, lubuski i podkarpacki.