Zmarł Profesor Andrzej Nikodemowicz

Profesor Andrzej Nikodemowicz urodził się 2 stycznia 1925 we Lwowie. Przez trzy lata, w latach 1943-46 studiował chemię na Politechnice Lwowskiej. W 1950 ukończył kompozycję u Adama Sołtysa, a w 1954 grę na fortepianie pod kierunkiem Tadeusza Majerskiego w Konserwatorium we Lwowie. W latach 1951-1973 wykładał kompozycję, teorię muzyki i grę na fortepianie w macierzystej uczelni. W 1973 roku komunistyczne władze zwolniły Go z konserwatorium we Lwowie za przekonania religijne, a jego kompozycje objęto zakazem wykonywania w ZSRR.

W 1980 roku wraz z rodziną przeprowadził się na stałe do Polski i zamieszkał w Lublinie. Wykładał przedmioty teoretyczne i kompozycję w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim oraz na UMCS W latach 1982-92 był dyrygentem chóru w Wyższym Seminarium Duchownym. W 1995 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. Jako pianista występował z własnymi utworami i w repertuarze klasycznym. Jednak karierę pianistyczną uniemożliwiła mu choroba ręki.

W 2003 roku od Ojca Św. Jana Pawła II otrzymał wysokie papieskie odznaczenie „Pro Ecclesia et Pontifice" (2003). W tym samym roku otrzymał tytuł „Profesora honoris causa" Akademii Muzycznej we Lwowie (2003)

Był laureatem wielu znaczących nagród artystycznych. Jego utwory były wykonywane na wielu ważnych festiwalach. Od 2012 roku w Lublinie odbywa się międzynarodowy festiwal Jego imienia, „ANDRZEJ NIKODEMOWICZ - czas i dźwięk”, którego pomysłodawczynią i twórcą jest Teresa Księska –Falger.