Wojtek Kaproń: Ukryte miasto inspiracji

W Polsce Lublin jest postrzegany jako jedna wielka zapyziała dziura. Jeśli tu ktoś nie studiował albo się nie urodził, to nic o naszym mieście nie wie. I nie ma pojęcia, ile tu się dzieje. Jesteśmy poza oficjalną kulturalną mapą kraju, co mnie dziwi. I koniecznie to trzeba nadrobić. Mamy do zaoferowania niespotykaną nigdzie indziej ofertę dla ludzi szukających sztuki bardziej wymagającej intelektualnie. Poza tym nikt do nas nie przyjedzie, jeśli nie będzie dobrych dróg i lotniska. Do nadrobienia jest też edukacja. Mam nadzieję, że ludziom, którzy tworzą instytucje kształcące młodych artystów, się uda. Trzeba przyspieszenia w remoncie Centrum Kultury i organizacji Centrum Spotkań Kultur. W Lublinie czuję się dobrze, to – tak jak chce slogan – jest miasto inspiracji. Najbardziej lubię Zaułek prof. Panasa, często tam zaglądam. W ogóle lubię ten kawałek Podwala od zaułka po plac Zamkowy.