Historia Fifty, która jako „wilk” pojawiła się niedawno nad Zalewem Zemborzyckim, zaczęła się jeszcze pod koniec 2015 r. Fifty pochodzi z hodowli Jantarowa Wataha w Obornikach Wlkp., prowadzonej przez Elżbietę Wojtko.
– Od małego Fifty była twarda, dzielna i kontaktowa – mówi pani Elżbieta. – Przy tym bardzo zrównoważona. Pod koniec października 2015 r. zgłosił się chętny na kupno szczeniaka. Wydawał się rozsądny i uczciwy. W innym przypadku nigdy bym psa nie sprzedała.
Jak się później okazało, daleko mu było do uczciwości. Zapłacił jedynie część należności za Fifty, a resztę miał przesłać na konto. Nigdy tego nie zrobił. Zabrał metrykę i paszport, podpisał umowę, obiecał przesyłać zdjęcia i informacje dotyczące szczeniaka.
Pani Elżbieta zastrzegła w umowie prawo pierwokupu psa. Nabywca zobowiązał się także powiadamiać o każdorazowej zmianie adresu i ewentualnym zgonie psa. W myśl umowy kupujący oświadczył także, że „nie jest pośrednikiem przy tym zakupie, że szczenię nie będzie odsprzedane ani przekazane komukolwiek”.
– Początkowo miałam z tym panem dobry kontakt, wysyłał zdjęcia, potem jednak przestał odbierać telefony – mówi pani Elżbieta. – Coś mnie tknęło. Poprosiłam znajomą z Białegostoku, żeby sprawdziła czy z Fifty wszystko jest porządku. Okazało się, że suczki wcale u niego nie było, a on sam coś kręcił i kombinował.
Kobieta zatrudniła w Białymstoku prywatnego detektywa. Ustalił, że kupiec zaledwie po kilku miesiącach odsprzedał Fifty z zyskiem osobie mieszkającej pod Białymstokiem. Tam mieszkała ponad rok, w towarzystwie dwóch owczarków. Kiedy podrosła, zaczęła być dla gospodarzy kłopotliwa i w październiku 2016 r. oddali ją na wieś w okolice miejscowości Wysokie Mazowieckie. Fifty uciekła stamtąd po kilku dniach. Kolejni właściciele szukali jej za pośrednictwem ogłoszeń zamieszczanych w internecie.
Pani Elżbieta poruszyła niebo i ziemię, żeby odnaleźć Fifty: wysłała setki maili do przypadkowych osób w Wysokiej Mazowieckiej, zorganizowała duże wydarzenie na Facebooku, a za odnalezienie suczki wyznaczyła nagrodę.
– Miałam dużo telefonów – mówi. – Ludzi widywali ją blisko Wysokiego. Przychodziła na karmienie, kradła jedzenie, żebrała... Kilka osób próbowało się do niej zbliżyć, ale zawsze uciekała.
W połowie grudnia zgłosiła się do niej mieszkanka Wysokiego. Okazało się, że suczka odwiedza często jej podwórko i zjada karmę dla kotów. Przy próbie kontaktu – uciekła. Potem była widziana na polach koło miejscowości Olencko – 40 km od Wysokiego. Wróciła stamtąd. Żywiła się znalezionym na polu nieżywym cielakiem. Potem trop się urwał.
– Pod koniec stycznia stał się cud – mówi pani Elżbieta. – W Internecie przeczytałam, że suczka pojawiła się jako „wilk znad Zalewu” w Lublinie! To ponad 200 km od Wysokiego. Dzięki internautce, pani Elwirze z Lublina i jej siostrze, Fifty udało się na szczęście złapać.
W ubiegły piątek pani Elżbieta zabrała suczkę z powrotem do Obornik.
– Jest w zadziwiająco dobrej kondycji – mówi. – Psychicznie jest mocno wycofana, jednak liczę, że szybko dojdzie do siebie. Chciałabym podziękować wszystkim, którzy byli z nami, którzy nas wspierali, dzwonili, informowali, podtrzymywali na duchu – kończy.
Wilczak
Wilczak czechosłowacki jest jedną z dwóch ras (druga to Saarlooswolfhond) zarejestrowanych przez Międzynarodową Federację Kynologiczną jak krzyżówka psa i wilka.
Komentarze