Ismena Cieśla
Opiętek jesionowiec (Agrilus planipennis) to niewielki, niebieskozielony chrząszcz z metalicznym połyskiem. Dorosłe osobniki mają około 8,5–14 mm długości. Znacznie większe są larwy, które mogą osiągać 26–32 mm. To właśnie one stanowią największe zagrożenie dla drzew.
Larwy rozwijają się pod korą jesionów, drążąc charakterystyczne, serpentynowate chodniki w kambium i bielu. Uszkadzają w ten sposób tkanki przewodzące drzewa. Z czasem pojawia się żółknięcie i opadanie liści, zamieranie gałęzi, a następnie całych drzew.
Jednym z najbardziej charakterystycznych śladów obecności szkodnika są otwory wylotowe w korze w kształcie poziomo ułożonej litery „D”. Mają około 3–4 mm szerokości. Niepokojące mogą być również chodniki larwalne widoczne pod korą, pękająca kora pni i gałęzi oraz zamieranie koron i wierzchołków jesionów.
– Wczesne wykrycie szkodnika ma kluczowe znaczenie dla ochrony polskich jesionów, podjęcia skutecznych działań zwalczających oraz ograniczenia jego rozprzestrzeniania – podkreśla Wojewódzki Inspektorat Ochrony Roślin i Nasiennictwa w Lublinie.
Opiętek jesionowiec pochodzi z Dalekiego Wschodu. Naturalnie występuje m.in. w Chinach, Japonii, Korei i azjatyckiej części Rosji. Do Ameryki Północnej miał przedostać się prawdopodobnie wraz z drewnianymi opakowaniami. W ostatnich latach jego zasięg przesuwa się także na zachód.
Szkodnik może rozprzestrzeniać się także samodzielnie. Dorosłe chrząszcze potrafią pokonywać w locie ponad kilometr. Zagrożeniem jest również transport materiału szkółkarskiego oraz drewna gatunków żywicielskich.
W Polsce opiętek jesionowiec podlega obowiązkowi zwalczania. Dlatego w przypadku zauważenia podejrzanych objawów lub samego owada należy jak najszybciej powiadomić Wojewódzki Inspektorat Ochrony Roślin i Nasiennictwa w Lublinie albo najbliższy oddział PIORiN.
WIORiN w Lublinie przypomina, że szybkie zgłoszenie może mieć znaczenie dla ograniczenia rozprzestrzeniania się tego groźnego szkodnika.
Komentarze